Jak przygotować niepewne dziecko do ostatniego dnia szkoły
Jak przygotować niepewne dziecko do ostatniego dnia szkoły
Lęk u dzieci staje się coraz bardziej widoczny i powszechny. Wedle Stowarzyszenia ds. Zaburzeń Lękowych w Ameryce, jeden z ośmiu dzieci cierpi na zaburzenie lękowe. Pewna dawka lęku jest zdrowa, jednak diagnozuje się je jako zaburzenie, gdy objawy są nadmierne i kontrolują ogólne funkcjonowanie dziecka.
Oto 5 pozytywnych zdań, które warto powiedzieć niepewnemu dziecku o szkole.
Przy zaburzeniach lękowych intensywność, długość trwania lub częstotliwość lęku i niepokoju są daleko poza proporcjami do rzeczywistego prawdopodobieństwa lub wpływu obawianego zdarzenia i przekraczają normę dla etapu rozwoju dziecka. Jednym z głównych czynników przyczyniających się do lęku u dzieci jest przewidywana zmiana lub przerwa w rutynie dziecka. Wszystkie dzieci reagują na zmiany i nieświadomie pragną struktury i konsekwencji; jednak dzieci zmagające się z lękiem mają większe trudności w radzeniu sobie z takimi wydarzeniami życiowymi i wracaniu do równowagi. Jednym z takich ważnych wydarzeń dla dziecka jest koniec roku szkolnego.
Dlaczego moje dziecko jest niepewne?
Dlaczego dziecko mogłoby cierpieć z lęku przed ostatnim dniem szkoły? Przecież dzieci zazwyczaj chcą, żeby szkoła się skończyła? Dla większości dzieci to nie zawsze prawda. Dzieci nawiązują nowe, trwałe przyjaźnie w szkole, zarówno z rówieśnikami, jak i nauczycielami. Angażują się w aktywności, które wzmacniają te więzi, ucząc się o sobie. Gdy szkoła kończy się, naturalna odległość pojawia się między tymi relacjami. Pojawia się też większy stopień nieprzewidywalności w ciągu dnia i mniej konsekwencji w rutynie.
Jako rodzice naturalnie stajemy się niepewni, gdy zbliża się ostatni dzień szkoły. Podobnie jak nasze dzieci, polegamy na naszej rutynie i autonomii. Dla rodziców dzieci z lękiem, ostatni dzień szkoły może wywołać podobne reakcje. Myślimy: „Jakie będą moje ustawienia opieki nad dzieckiem? Jak mogę pozwolić sobie na obóz letni? Czy mamy czas i pieniądze na wakacje?”
Jak wygląda lęk?
Gdy zbliża się koniec roku szkolnego, wiele niepewnych dzieci może начинаć wykazywanie nerwowości, niepokoju, wysokiego poziomu napięcia mięśniowego (takiego jak niepokój psychoruchowy, drżenie, napięcie mięśni), nadciśnienia, drażliwości i nadpobudliwości autonomicznej (takiej jak duszności, zawroty głowy, szybkie bicie serca, suchość w ustach, nudności i biegunki). Mogą reagować nadmiernie na sytuacje i mieć trudności z koncentracją w szkole („Mam pustkę w głowie!”). Często doświadczają też dolegliwości somatycznych (np. bólów brzucha i głowy).
W domu dziecko może mieć problemy z zasypianiem i/lub przespawaniem. Jeśli lęk dziecka jest silny, może doświadczać symptomów ataków paniki w wyniku strachu.
Jeśli u Waszego dziecka występują jakiekolwiek z powyższych objawów i istotnie wpływają na jego ogólne funkcjonowanie, skonsultujcie się z pediatrą.
Jak mogę pomóc ulżyć lękowi mojego dziecka?
Weźcie głęboki oddech i podejmijcie proaktywnie te kluczowe kroki przed końcem roku szkolnego:
- 3–4 miesiące przed ostatnim dniem: Ustalcie budżet i sprawdźcie, jakie obozy letnie, programy lub aktywności stać Was na opłacenie. Rozpocznijcie rozmowę z dzieckiem o tym, co go interesuje. Zaangażujcie je i zbudujcie entuzjazm na lato, niezależnie od budżetu. Niektóre z najlepszych aktywności to te, które możecie stworzyć we własnym ogrodzie (np. pieczenie marshmallow przy ognisku).
- 1 miesiąc przed ostatnim dniem: Ustalcie ostateczny plan opieki nad dzieckiem i wyobraźcie sobie, jak może wyglądać typowy letni dzień. Nie oznacza to, że musicie zaplanować aktywność na każdą minutę dnia. Zdrowo jest, by dziecko miało zaplanowany czas na „samodzielną zabawę” – to sprzyja kreatywności i wyobraźni. Jednak typowy dzień powinien mieć pewną rutynę, by dziecko wiedziało, czego się spodziewać. Jeśli planowana jest wyjątkowa aktywność (np. wycieczka do parku rozrywki lub wakacje), przygotujcie dziecko z wyprzedzeniem, pokazując datę w kalendarzu. (Wiecie, ile czasu z wyprzedzeniem potrzebuje Wasze dziecko, zależnie od jego lęku).
- 2 tygodnie przed ostatnim dniem: Porozmawiajcie z dzieckiem o tym, co czuje. Pomóżcie mu zidentyfikować dokładne emocje, by zaczął budować świadomość i rozpoznawanie swoich wyzwalaczy. Porozmawiajcie o tym, co oznacza „żegnać się”. Niektóre dzieci boją się, że nigdy nie zobaczą swoich przyjaciół ani nauczycieli. Pomóżcie im oddzielić rzeczywistość od wyobraźni. Zakończcie rozmowę pozytywną „aktywnością pożegnalną”. Niech dziecko zrobi kartkę lub prezent dla przyjaciół lub nauczyciela i wspomni o przeszłych doświadczeniach, zachęcając do poszukiwania nowych.
- W ostatni dzień: Pomóżcie dziecku spakować lub zabrać prezenty/kartki do szkoły. Wzmocnijcie niepewne dziecko, reflektując jego uczucia zamiast je zaprzeczać: „Wiem, że możesz czuć niepokój (lub inne słowo, którego użyła) na temat dzisiaj, ale jestem z Ciebie tak dumny. Twój niepokój pokazuje, że bardzo zależy Ci na innych, to mnie cieszy. Zależy mi na Tobie i nie mogę się doczekać naszych planów na lato!” Gdy dziecko wróci ze szkoły, słuchajcie (bez przerywania) i potwierdzajcie to, co czuje.
-
Dla wszystkich mam małych dzieci, wiecie, że znalezienie sposobów na zajmowanie maluchów to ciągła walka. Zbyt dużo telewizji to zła rzecz, parki nudzą po dłuższym czasie, a na lodówce można umieścić tylko określoną liczbę dziecięcychARCY obrazów mal
-
Kładzenie fundamentów Jak sprawić, by dzieci pokochały matematykę Quando chodzi o matematykę, większość dzieci w USA po prostu nie zdaje egzaminu. Ostatnie badanie na uczniach klas 4 i 8 przez American Institutes for Research wykazało, że dzieci w US
-
Sen, obok jedzenia, powietrza i wody, znajduje się na najwyższym piętrze hierarchii potrzeb psychologa Abrahama Maslowa. Ale jak wiedzą rodzice i opiekunowie, odpowiednia ilość snu bywa trudna do uzyskania, co może sprawić, że życie dziecka – i Twoje





