• Niemowlęta
• Zakładanie rodziny
• Dzieci
• Ogólne rodzicielstwo
• Noworodki
• Nastolatki
• Maluchy
• Ciąża

Co robić tydzień przed egzaminem SAT

1 tydzień do egzaminu

Co robić tydzień przed egzaminem SAT 128 godzin i odliczanie: Przygotowania do wielkiego dnia
W tym artykule omówimy, co robić w tygodniu przed SAT, czego oczekiwać w sali egzaminacyjnej i co dzieje się po zdaniu testu.

Chcesz, by tydzień przed testem przebiegł jak najłagodniej, więc wprowadź rutynę od niedzieli wieczorem (128 godzin przed testem). Spójrz na kalendarz na ten tydzień i zaplanuj wszystko inne: pracę domową, nadchodzące testy, terminy zadań, zajęcia pozaszkolne.

Łatwo o zapomnienie ważnych rzeczy, więc niech rodzice też przeczytują ten artykuł. Mogą wydrukować kopię ze strony RocketReview, by nie musieli oddawać książki.

Bądź dla siebie wyrozumiały ten tydzień
Nie przeciążaj się. Zrób wszystko, by rozluźnić zwykły harmonogram. Jeśli zwykle uczęszczasz na 2-3 zajęcia pozaszkolne, zrezygnuj z tych nieobowiązkowych.

Rodzice powinni wiedzieć, że musisz być skupiony. Niech ci odciążą codzienne obowiązki – nadrobisz je tydzień po SAT.

Jeśli nauczyciele dadzą duże zadania w tym tygodniu, możecie z kolegami poprosić o przełożenie terminu po SAT. Większość nauczycieli zrozumie, jeśli nieco zwolnisz – pamiętają, jak to było, i wiedzą, że dziś na grze stoi znacznie więcej.

Wprowadź rutynę w dniach przed testem. Kładź się i wstawaj w stałych porach. Jeśli trudno ci się budzić, wstawaj godzinę wcześniej każdego dnia tego tygodnia, by w dniu testu mieć dodatkową godzinę na wyczyszczenie głowy; SAT zaczyna się wcześnie rano, a ty chcesz być w pełni przytomny.

Jeśli to sezon przeziębień, często myj ręce – najgorsze, co może się stać, to choroba tydzień przed SAT. Nie jesteś hipochondrykiem; wirusy przejmują się z rąk na twarz. (Jeśli zachorujesz, nie koniec świata, ale zostań w domu i wylecz się.)

Właściwe nastawienie psychiczne
Na koniec sezonu, przed mistrzostwami, sportowcy przechodzą fazę „taperingu”, by osiągnąć szczyt formy w kluczowym momencie. Ty jesteś atletą umysłowym i chcesz osiągnąć szczyt na samym SAT.

Dla ciebie tapering to drastyczne ograniczenie ilości nauki, by dać umysł odpocząć i podnieść motywację. W tym tygodniu rób mniej, ale z wyższą jakością. Zamiast robić całą sekcję SAT, poświęć ten sam czas na 3-4 naprawdę trudne pytania. Zyskasz więcej, zmagając się z trudnym pytaniem przez 10 minut, niż rozwiązując 10 prostych szybko.

W ogóle nie rób nic na czas tym tygodniu. Ćwicz techniki metodycznie, dopracowując każdy krok. Zaufaj mi: najlepszy sposób na poprawę szybkości i dokładności to świadoma praktyka, hyper-świadomość każdego małego kroku.

To doskonały czas, by ocenić postępy od początku nauki. Wyciągnij broszurę PSAT lub pierwsze testy próbne i przejrzyj pracę. Zaskoczysz się, jak rozwiązywałeś pytania – nie poznasz własnej pracy.

Kontynuuj naukę słownictwa, ale nie gnij więcej słów niż zwykle – to nie podniosie wyniku, a tylko zwiększy lęk.

Nie czekaj do ostatniej chwili z biletem wejściowym. Możesz go wydrukować ze strony College Board, jeśli rejestrowałeś się online.

1 dzień do egzaminuDzień przed testem

• Jeśli jeszcze nie zrobiłeś, upewnij się, że znasz lokalizację centrum egzaminacyjnego. Jeśli nie wiesz, jak tam dojechać, wydrukuj trasę z MapQuest.com. Jeśli nie zdawałeś tam wcześniej testu, zapytaj starszych znajomych, czy jest coś, co warto wiedzieć o tym miejscu.
• Jeśli nie zdążyłeś zapisać się na czas i idziesz jako „walk-in”, wybierz duże, znane ci centrum. (Duże, dobrze prowadzone centra mają zapasowe zeszyty SAT dla niezapisanych.) Jako walk-in warto mieć plan awaryjny.
• Mówiąc o planach awaryjnych: jeśli ktoś ma cię podwieźć, upewnij się, że masz plan B, jeśli ta osoba przespie, zachoruje lub nie pojawi się jutro rano w ustalonym czasie.
• W ciągu dnia upewnij się, że masz cyfrowy zegarek lub inny urządzenie do mierzenia czasu, najlepiej z dużymi, czytelnymi cyframi. Najlepsze jest urządzenie odliczające w górę, ale każde cyfrowe lepsze niż analogowy z trudnymi wskazówkami.
• Masz działający budzik – lub dwa! – w domu, by na pewno się obudziłeś. Jeśli nie masz, pożycz od kolegi lub sąsiada.
• Choć gumę i butelkę wody możesz kupić rano, lepiej zrobić to dzisiaj.
• Kalkulatory rozpraszają, ale jeśli czujesz się pewniej mając jeden, miej go pod ręką. Jeśli pożyczasz, upewnij się, że znasz jego obsługę – bawienie się nim w dniu testu zdenerwuje.
• Jeśli zdajesz jako walk-in, miej czek na właściwą kwotę.
• Warto mieć pod ręką naładowany telefon komórkowy. Jeśli nie masz, pożycz i naładuj.

Jeśli to Twój pierwszy SAT – ciesz się
Naturalne jest nerwowe poczucie dzień przed testem, a nawet panika, ale spróbujmy spojrzeć z perspektywą. Traktuj pierwszy SAT jako audycję do college, ale nie tę, która decyduje. Naturalnie chcesz, by poszło dobrze, ale nie koniec świata, jeśli nie pójdzie idealnie. Połowa zdających powtarza test jesienią ostatniego roku. Nawet ci, którzy zdają dobrze, często powtarzają, by poprawić wynik.

Nie myśl, że wszystkie nadzieje na college zależą od jutrzejszego SAT – nie zależą. Jeśli wynik świetny – super, jeśli nie – nie koniec świata.

Noc przed testem

• Możesz pójść do kina lub zostać z przyjaciółmi do wczesnego wieczoru, ale potem wróć do domu. Poświęć minimum pół godziny na powtórkę, ale nie więcej niż godzinę. Nie uczysz się nic nowego, tylko robisz notatki mentalne o tym, co już wiesz.
• Zanim zmęczysz się zbyt, przygotuj wszystko na jutro: dokument z zdjęciem, kalkulator (choć niepotrzebny), cyfrowy zegarek, ołówki, temperówka. Proktorzy nie pozwalają na papier roboczy – nie musisz go brać.
• Przygotuj ubranie na jutro, w tym przedmioty przynoszące szczęście. Ubieraj się na warstwy, by móc reagować na temperaturę w sali.
• Możesz zabrać coś do czytania lub słuchania na trasę, plus przekąskę. Przygotuj to też.
• Naładuj telefon i ustaw budzik!
• Nigdy nie rozumiałem, dlaczego mówi się o dobrym śnie przed SAT; nie wiem, co to jest. W każdym razie nie kładź się spóźniej ani nieco wcześniej niż zwykle. Zbyt dużo snu jest tak samo złe jak za mało.

Rano dnia testuBudzenie się w dniu testu

• Po obudzeniu rozważ prysznic lub krótkie ćwiczenia, by rozkręcić krew – zwłaszcza w zgroźnej głowie! Jeśli ktoś cię wozi, upewnij się, że też jest wstawny.
• Zjedz normalne śniadanie, ale nie za dużo, by nie było ci śliskowo. Jeśli pijesz kofeinę (herbata, kawa, cola), to rano to dobre – ale tylko jeśli jesteś przyzwyczajony; jeśli nie, to nie czas na eksperymenty.
• Sprawdź, czy masz wszystko, i wyjedź na 30-40 min przed startem, uwzględniając korki i czas na wejście do sali. Celuj w przyjście między 7:45 a 8:00.

Przybycie na miejsce egzaminu
Będzie tłum nerwowych studentów przy wejściu, powtarzających fiszki, przeglądających notatki, buczących. Ja bym unikał tłumu, by zachować skupienie, ale to zależy od twojego nastroju.

Jeśli przyjedziesz bardzo wcześnie, możesz poczekać w aucie lub znaleźć miejsce do siadania i czytania/słuchania muzyki. Jeśli rodzic cię wozi, niech zostanie do rozpoczęcia testu na wypadek awarii – np. jesteś walk-in, centrum nie ma testów, musisz pojechać do innego.

Upewnij się, że ołówki mają nieco stępite końcówki. Zbyt ostre łamią się i wolniej wypełniają kółka w arkuszu odpowiedzi.

Jeśli zdajesz w warunkach specjalnych lub jako walk-in, Besonders ważne jest wcześniejsze przybycie, by proktorzy zdążyli cię zakwaterować.

Wejście do sali egzaminacyjnej
Nie wlazij do sali beztrosko. Staraj się być jednym z pierwszych studentów, by wybrać dobre miejsce (jeśli miejsca nie są przypisane). Dobre miejsce daje widok na proktora i centralny zegar, którym mierzy czas.

Ja zawsze preferowałem miejsca na samym tyłu – nie lubiłem uczucia, że coś dzieje się za moją plecami. Ty możesz woleć przód. Ważne, by wybrać miejsce pasujące do ciebie, nie takie z przymusu.

Polecam miejsce przy oknie lub przy ścianie, by nie być ściśniętym po obu stronach. Możesz wtedy wyciągnąć nogi, poprawić kark, spojrzeć przez okno.

Gdy proktor czyta instrukcje – „Oczyśćcie ławki, rzeczy pod ławką, wpisz imię i nazwisko, zaznacz pierwsze litery na pierwszej stronie arkusza odpowiedzi, blah, blah, blah” – nie odsuwaj się. Wykorzystaj czas na skupienie i mobilizację, by gdy test się rozpocznie, być gotowym.

Przygotuj się ustawić cyfrowy zegarek na zero – chcesz, by odliczał w górę, nie w dół – i czekaj na sygnał proktora.

Najstraszniejsza chwila w sali
Wiesz, kiedy ona nastaje? Wyobraź: proktor skończył instrukcje, wszyscy mają ołówki gotowe do łamania pieczęci, czekają na sekundę wskazówki na 12, by test się rozpoczął.

Wskazówka uderza 12, minutnik klika. Proktor patrzy na sale pełną napiętych twarzy i ogłasza: Otwórzcie zeszyty testowe i zaczynajcie. Macie 25 minut na pierwszą sekcję.

Fss, fss, fss, fss, fss. Ciszę łamie chór łamanych pieczęci i szelest otwieranych zeszytów. Potem cisza, tylko pisanie ołówków.

To nie najstraszniejsza chwila, ale zaraz nastąpi.

Pisanie, pisanie, pisanie. Rozwiązujesz zadania na pierwszej stronie jak wielokrotnie wcześniej. Wszystko idzie gładko, proktor chodzi po alejkach.

Nagle wszyscy słyszą dźwięk, który wyciska zbiorowy westchnienie: dźwięk odwracania pierwszej strony!

„O nie”, myśli każdy, „nie nadążam!” Nagle każda głowa schyla się bliżej do zeszytu, zęby zapięte, ołówki piszą szybciej. W 30 sekund – obiecuję – każdy inny student też odwrócił pierwszą stronę, goniąc.

Uwierz mi: pierwszy, kto odwrócił stronę, robi to lekkomyślnie – i masowo upada. Nie daj się nabrać na to tempo. Trzymaj plan. Zostań skupiony. Skróty nie. Dąż do dokładności. Jeśli tak zrobisz, zagwarantujesz sobie co najmniej dobry wynik, a może nawet bardzo dobry. Czas na przyspieszenie to koniec każdej sekcji, nie wcześniej.

Gotowi, start...Ignoruj te dwa głosy w głowie
Chcę cię ostrzec: podczas testu na twoich barkach usiądą dwa niewidzialne skrzydełka, szepczące do uszu. Usłyszysz tylko jedno, i nie będziesz pewien, które to, dopóki test się nie rozpocznie.

Jedno szepcze radosnie: „Nie wierzę, jak ten test jest łatwy”. Drugie groźnie: „To najtrudniejszy test, jaki ever zdałem”.

Nie ma skrzydełek, ale obiecuję, że usłyszysz jedną z tych wiadomości. Którykolwiek głos usłyszysz, zignoruj go – to twój umysł bawi się w ciebie.

Test będzie wydawał się znacznie łatwiej niż testy próbne, albo niemożliwie trudny, ale to tylko pozory – to nie rzeczywistość. Oba stany umysłu to iluzje.

Co więcej, lepsze dla wyniku jest, gdy test wydaje się zbyt trudny. Świadomość trudności oznacza, że myślisz o pytaniach i dążysz do poprawności. Jeśli wydaje się łatwy, to dlatego, że nie dążysz do poprawności. Więc jeśli test wydaje się łatwiejszy niż oczekiwałeś, zmusz się do zwolnienia i dokładności – spraw, by wydawał się trudniejszy.

Zaufaj mi: lepiej wyjdzie, jeśli test wydaje się trudny. Tylko dwa typy ludzi uważają SAT za łatwy: genie testowe (1 na 10 000) albo prości utka (niestety częstszych niż geniów).

Zobacz też Prawdziwa historia na stronie 7.

Ale słuchaj tego głosu
„Każde pytanie na SAT, które wiem, że mogę rozwiązać poprawnie, zrobię wszystko, by się upewnić, że mam rację. Zawsze dążę do dokładności.”

Zawsze utrzymuj kontrolę podczas testu – a jeśli ją stracisz, odzyskaj ją
Jedną z rzeczy, z którymi będziesz musiał się zmierzyć, są rozpraszacze. Ktoś ciąka, kaszle, stukuje ołówkiem – to jedno, ale słyszałem o rozpraszaczach od koparek przy budowie po orkiestrę szkoły – tuby, bębny, puzon, talerze – ćwiczącej na polu. Niektóre są podstępne, jak melodzie reklamy grająca w głowie w pętli.

Używaj rozpraszaczy jako przypomnienia, by wrócić do testu. Jeśli ktoś w sali cię rozprasza, podnieś rękę, której nie piszesz, by przyciągnąć uwagę proktora, ale kontynuuj pracę, czekając.

Ruszaj się, dopóki zegar tyka
Nie licz na to, że proktor dokładnie i konsekwentnie zapisuje czas pozostały na tablicy. Monitoruj czas ciągle.

Uważaj, by nie wpaść w warp czasowy. Zaczynasz trudne pytanie, które cię zatrzymuje, i zanim się orientujesz, odchodzisz myślami. Nagle „przychodzisz do siebie” z rzutem i 깨닫asz, że ostatnie kilka minut nic nie robiłeś!

Aby uniknąć warpów i odchodzenia myślami, ruszaj ołówkiem co kilka sekund, zaznaczając w zeszytach testowych. Nigdy nie podnos ołówka wyżej niż parę centymetrów od strony; trzymaj go gotowy do zaznaczania.

Mówiąc o ruszaniu ołówkiem, nie marnuj wieków na zacieranie kółek w arkuszu odpowiedzi. Nie rzadko widzi się studenta artystycznie zacierającego kółko przez 10-15 sekund. Jeśli marnujesz 2-3 sekundy na pytanie, stracisz minutę na sekcję – a ponad 5 minut na całym teście!

Przez większość testu trzymaj arkusz odpowiedzi pod zeszytem testowym. Zawsze, zawsze, zawsze wpisuj odpowiedź w zeszyt testowy przed przepisaniem – grupami, np. co stronę – do arkusza odpowiedzi.

Jedna z sekcji SAT nie będzie punktowana
Twój SAT będzie miał dwie sekcje pisemne (esej i korekta), trzy czytania, trzy matematyki i jedną dodatkową, która nie liczy się. Ta dodatkowa może być z matematyki, czytania lub korekty. (Nie będzie dwóch esei.)

Twórcy testu używają tej sekcji eksperymentalnej – „sekcja ekwiwalencji” to euhemizm – do testowania pytań na przyszłe SAT. Fakt, że musisz zrobić sekcję niepunktowaną, nie jest sprawiedliwy – i nie jest – ale Twoją jedyną przysługą jest to, że każdy, kto zdawał SAT przed tobą, musiał to zrobić.

Dowiesz się na końcu testu, jaka sekcja była eksperymentalna, bo zrobisz dodatkową matematykę, czytanie lub korektę. Ale jak rozpoznać w trakcie, czy sekcja jest eksperymentalna?

Nie ma pewnego sposobu, ale oto wskazówki. Pierwsze: sekcja eksperymentalna zazwyczaj w środku testu. SAT zaczyna się od eseju, potem pierwsza sekcja wielokrotnego wyboru (matematyka, czytanie lub korekta). Eksperymentalna raczej nie będzie pierwszą sekcją wielokrotną.

Druga: eksperymentalna zazwyczaj trwa 25 minut, a nie 20.

Trzecia: jeśli masz dwie matematyki lub dwa czytania z rzędu, prawdopodobnie jedna z nich jest eksperymentalna (choć nie wiesz, która).

Czwarta: eksperymentalna bywa trudniejsza – czasem znacznie – od tych punktowanych. Jeśli pytania skaczą chaotycznie od łatwych do trudnych z powrotem do łatwych, to prawdopodobnie sekcja eksperymentalna. (W zwykłych sekcjach pytania idą od łatwych do średnich do trudnych, poza pytaniami czytania.)

Jeśli rozpoznasz sekcję eksperymentalną, nie zrzucaj jej – stracisz skupienie na reszcie. Zrób na niej swój najlepszy wysiłek, by pozostać mentalnie sprawnym na kolejne sekcje.

Uczniowie zdający SAT w warunkach specjalnych z dodatkowym czasem nie mają sekcji eksperymentalnej, tak samo młodzi zdający PSAT.

Poza startemNigdy, nigdy nie poddawaj się na SAT
Już wiesz, by nie słuchać skrzydłka szepczącego: „Ten test jest niemożliwie trudny”. Ale czasem naprawdę uważasz, że spieprzyłeś sekcję.

Nie poddawaj się. Po pierwsze, ta sekcja mogła być eksperymentalna. Ale nawet jeśli nie, możesz nie zrobić tak źle, jak się obawiasz.

Nawet jeśli naprawdę miałeś problem z sekcją, daj z siebie wszystkiego na reszcie testu. Użyj pozostałych sekcji do ćwiczenia technik. Wyciągnij maksymalną wartość ćwiczeniową z tego testu, by lepiej przygotować się na ewentualne ponowne zdanie.

Zobacz też Prawdziwa historia na stronie 7.

Pracuj nad każdą sekcją, dopóki proktor nie powie stop
W baseballu sędziowie decydują; ich słowo jest ostateczne. Proktorzy to sędziowie SAT – zwłaszcza w kwestii czasu.

Wspomniałem, że nie możesz liczyć na dokładność proktora w pisaniu czasów na tablicy. Wcale nie możesz liczyć na to, że proktor dokładnie powie, kiedy przestać. Słyszałem o proktorach zatrzymujących studentów kilka minut za wcześnie, albo zapominających powiedzieć stop w ogóle!

Wykorzystaj każdą dostępną sekundę do pracy nad pytaniami i nie przerywaj żadnej sekcji, dopóki proktor nie powie stop.

Po tym, jak proktor skończy czytać instrukcje i zanim test się rozpocznie, zapyta, czy ktoś ma pytanie. Podnieś rękę i zapytaj, czy wolno używać cyfrowego timer. Proktor powie „oczywiście” – co wiedziałeś – ale cel pytania to poinformowanie proktora, że ktoś w sali (ty) będzie mierzył czas do sekundy. W pewnym sensie stajesz się drugim sędzią!

Nie przesadzaj – świetny wynik SAT przychodzi przypadkiem w drodze do dobrego wyniku
Możesz być skuszony, by skracać rogi, przestać dbać o dokładność, pośpieszać, by skończyć, myśląc, że to jedyna droga do maksymalnego wyniku.

Nie rób tego.

Droga do świetnego wyniku to dbanie o wszystkie szczegóły, by zagwarantować dobry wynik – przez całą sekcję poza ostatnimi 2-3 minutami. Wtedy, i tylko wtedy, gdy masz już pewny dobry wynik, możesz ryzykować i dążyć do świetnego.

Zbyt wielu studentów – nawet najlepszych – popełnia błąd dążenia do świetnego wyniku od samego początku. Niestety, dążenie do świetnego wyniku na początku zmusza do zbyt wielu ryzyk za wcześnie. Zwykły efekt nieprzyjemny: nie tylko nie dostają świetnego wyniku, ale tracą ten dobry, który mogli zdobyć.

Weźmy Steva, celującego w ultra-wysoki wynik z matematyki. Zawsze dostawał piątki z matmy, teraz, jako junior, bije precalkulus. Steve myśli, że zadania SAT są znacznie łatwiejsze niż zaawansowana algebra i trygonometria w szkole, więc powinien zdobyć prawie idealny wynik.

Dlatego pospiesza na początku pierwszej sekcji matematycznej. Steve nie dba o wszystkie szczegóły, by zapewnić sobie dobre wyniki na łatwych i średnich pytaniach, bo przecież jest świetnym studentem matmy – nie musi dbać.

Steve przelatuje pierwszą sekcję, aż nagle zatrzymuje się na pytaniu średnim. Zamiast oderwać się od razu, gdy czuje problem, boryka się z nim. Steve myśli, że musi to rozwiązać, by uzyskać wysoki wynik. I zanim się orientuje, minęło kilka minut, a on nadal nie rozwiązał. W końcu rozwiązuje, ale jest w trybie paniki i przelatuje resztę sekcji. I tak zostaje w panice do końca testu – z przewidywalnymi konsekwencjami dla wyników z matmy, czytania i pisania.

Gdyby Steve był gotów zaakceptować dobry wynik, nie miałby problemu z odrzuceniem mylącego go problemu i przejściem dalej. Gdyby miał czas na końcu, mógłby wrócić do niego.

Ironia: droga do świetnego wyniku to gotowość na zaakceptowanie dobrego. Studenci niegotowi na dobry wynik często robią nawet gorzej.

Wyobraź, że jesteś wspinaczem i chcesz zdobyć najwyższy, najbardziej pionowy urwisk, jaki kiedykolwiek próbowałeś. Droga na szczyt to zapomnienie o szczycie. Zamiast tego skup się na znalezieniu pewnego uchwytu dla prawej ręki. Gdy znajdziesz, przetestuj go, by upewnić się, że trzyma. Gdy wiesz, że prawa ręka jest bezpieczna, zwróć uwagę na lewą rękę i szukaj uchwytu dla niej. Gdy znajdziesz i przetestujesz, przejdź do prawej nogi. Gdy znajdziesz pewny uchwyt dla prawej nogi, jesteś gotowy, by się wyciągnąć i znaleźć uchwyt dla lewej nogi. Potem powtarzasz cykl, i tak dalej, aż do szczytu.

Dobrze Abschneiden na SAT wymaga takiego samego skupienia. Jeśli zrobisz drobne rzeczy dobrze, wielkie rzeczy zajmą się same.

Dąż do dokładności.

Przez linię mety Niezależnie od tego, jak dobrze się przygotowałeś, zawsze dobrze jest wejść do sali czując się nieco nieprzygotowanym
Prawdziwy SAT zawsze, zawsze różni się od testów próbnych, które wiesz, że nie liczą się. SAT liczy się, i ty to wiesz. To ta sama różnica, jaką czuje sportowiec między meczem treningowym a finałem mistrzostw.

Powód, dla którego dobrze jest czuć się trochę – tylko trochę – nieprzygotowanym, to to, że nie zostaniesz zbyt potrząśnięty nieuniknionymi zaskoczeniami w egzaminie. Uczniowie czujący się w pełni przygotowani są zbyt łatwo wyrzucani z toru, gdy w sali rzeczy nie idą tak, jak planowali.

Większość tego, co powiedziałem w tym artykule dotyczy równie dobrze PSAT, z tą wielką różnicą, że na PSAT nie stawia się tyle co na SAT.

Czy powinieneś anulować wynik SAT?
Czasami tak się dzieje: masz straszny przeziębienie w dniu testu, panikujesz, cokolwiek. Jeśli wiesz, że spieprzyłeś, może warto anulować wynik, bo każdy wynik SAT trafia do twojej trwałej karty. Anulowanie zostanie zaznaczone, ale to lepsze niż zły wynik.

Czasami tylko myślisz, że poszło źle. Emocje na dużym teście mogą utrudnić ocenę. Fakt, że po teście zdajesz sobie sprawę, że pominąłeś pytanie lub dwa, nie znaczy, że poszło źle (często oznacza wręcz przeciwnie). Pamiętaj, że jedna sekcja jest niepunktowana, więc jeśli myślisz, że źle poszło z matmy z powodu jednej konkretnej sekcji, duża szansa, że to była ta eksperymentalna.

W każdym razie, jeśli decydujesz anulować, możesz to zrobić albo w centrum (niezalecane) albo powiadamiając organy egzaminacyjne (ETS) do środy po teście. Jeśli myślisz, że możesz chcieć anulować, poproś nadzorcę o Formularz Anulowania Wyników, ale nie wypełniaj go w centrum. Jeśli nie jesteś absolutnie pewien, czy poszło źle, lepiej poczekaj i porozmawiaj z przyjaciółmi – możesz dowiedzieć się, że poszło lepiej niż obawiałeś – albo z kimś, kto może obiektywnie ocenić opcje.

Możesz anulować wynik, pisząc list z wszystkimi danymi identyfikacyjnymi. Nie musisz uzasadniać. Nagłówek: „Attention: SAT Score Cancellation”. Wyślij do ETS jedną z trzech dróg:

• Faksem (najłatwiej): 1-609-771-7681
• Ekspresem USPS (tylko USA): SAT Score Cancellation, P.O. Box 6228, Princeton, NJ 08541-6228
• Inną kurierską przesyłką nocną (USA lub międzynarodowo): SAT Score Cancellation, 225 Phillips Boulevard, Ewing, NJ 08618

Pamiętaj: jeśli anulujesz wyniki, nikt, nawet ty, nigdy nie dowiedzie się, jak poszło.

Oczekiwanie na wyrokPrawdziwa historia
Kiedy zacząłem uczyć studentów do SAT, grupa z nich zdecydowała się zdawać test w marcu. (Wtedy test w maju był znacznie popularniejszy.) Pamiętam pierwszy telefon od jednej z dziewczyn zaraz po teście. Płakała. Wiedziała, że zrobiła „strasznie, strasznie”.

Wtedy SAT miał 25 pytań antonimowych – czyste słownictwo: albo znasz słowa, albo nie (choć można używać eliminacji). Krzywa SAT była wtedy o 100 punktów trudniejsza niż dzisiaj. (Wtedy tylko tucet studentów w całym kraju uzyskiwał idealny wynik; dzisiaj setki.)

W każdym razie, ona była pewna, że spieprzyła. Zapytałem, czy użyła wszystkich technik. Tak. Czy dbała o dokładność. Tak. Czy pamięta konkretne błędy z matmy. Tak, niestety, jeden lub dwa.

Po usłyszeniu odpowiedzi powiedziałem, że zrobiła znacznie lepiej, niż się boi, a moim zdaniem wybitnie dobrze. Ona: „A co z moimi błędami z matmy?” Powiedziałem, że fakt, że pamięta błędy po teście, to dobry znak, a nie zły. Pamiętanie konkretnych błędów to dowód hyper-świadomości podczas testu. Powiedziałem, że te błędy to prawdopodobnie jedyne, które zrobiła. Uspokoiła się i rozłączyła.

Nie minęła minuta, dzwonił chłopak, też głęboko potrząśnięty. Też pewien, że spieprzył. „Nie rozpoznałem połowy słów na teście.” Znowu zapytałem o techniki i dbanie o dokładność. Tak, odpowiedział. Powiedziałem, by się nie martwił.

Ale tego popołudnia dostałem telefony od prawie wszystkich studentów, którzy zdawali ten test, i każdy mówił to samo: „Jestem pewien, że spieprzyłem.” Jednocześnie wszyscy zgłaszali, że użyli technik bez zarzutu i dbały o dokładność na wszystkich pytaniach.

Krótko mówiąc, gdy wyniki przyszły miesiąc później (to były czasy przed internetem, trzeba było czekać na kopertę), średnia poprawa wyniosła prawie 200 punktów! A ta dziewczyna, która płakała? Jej wynik werbalny skoczył z 560 do idealnych 800 (wtedy trzeba było odpowiedzieć poprawnie na każde pytanie, by dostać 800, dzisiaj można pomylić parę), a wynik z matmy (nie jej mocna strona) wzrósł o 140 punktów. Całkowita poprawa to niesamowite 400 punktów, a pamiętaj: była przekonana, że powinna anulować wyniki.

Prawdziwa historia.

Moment prawdyCzekając na wyniki, wróć do prawdziwego życia
Przez ostatnie tygodnie, jeśli nie dłużej, byłeś skupiony na SAT. Może puściłeś trochę luzy: prace domowe, zajęcia dodatkowe, znajomi, zabawa. Teraz nadrabiaj zaległości i wracaj do rutyny.

Wiem, że możesz czuć się nieco antyklimatycznie po całej mobilizacji na SAT, który już się skończył, ale nie zapominaj o innych testach na horyzoncie. Jeśli jest wczesna wiosna, możesz mieć testy AP w połowie maja oraz SAT II Subject Tests, które też możesz musieć zdawać jesienią. Pracowałeś ciężko na SAT i naturalne jest chwilę relaksu. Ale proszę, nie zaniedbuj egzaminów AP ani SAT II; w wielu aspektach mogą być równie ważne dla szans na przyjęcie co SAT.

A propos, nie wyrzucaj jeszcze wszystkich materiałów do SAT – wiem, że chcesz – na wypadek, gdybyś zdecydował się zdawać ponownie.

Co robić, gdy wyniki przyjdą
Trzy tygodnie po SAT I (lub SAT II) wyniki są wysyłane studentom, ale dostępne online już dwa tygodnie po teście.

W kopercie z raportem wyników – który powinieneś zachować – znajdziesz też „Formularz Zamówienia Dodatkowych Usług”. Zachowaj go też.

Czy planujesz ponowne zdanie?
Dyskutuję kwestię ponownego zdawania SAT w sekcji FAQ (dostępnej online, pytania 7-10). Jeśli możesz zdawać ponownie, zamów kopię testu i swojego arkusza odpowiedzi. Ta usługa nazywa się Question and Answer Service. Nie jest dostępna na wszystkie terminy – ani nie jasne, czy zostanie zmodyfikowana dla nowego SAT.

Aby zamówić, wypełnij formularz dołączony do raportu wyników. Masz do pięciu miesięcy po teście, by zamówić arkusz, ale zrób to jak najszybciej po otrzymaniu wyników, bo dostawa trwa miesiąc. Koszt to 10$ (cena prawdopodobnie wzrośnie wraz z nowym SAT).

Dostajesz ksero swojego arkusza odpowiedzi, ale nie swojego zeszytu testowego. Nadal dowiesz się mnóstwo, analizując błędy i puste pola. Gdy zeszyt przyjdzie, nauczysz się niesamowicie dużo, zdając test ponownie – na czas, z OmniProctorem – i sprawdzając, czy powtarzasz błędy.