Jak uczyć dzieci savoir-vivre’u w relacjach z przeciwną płcią

Jak uczyć dzieci savoir-vivre’u w relacjach z przeciwną płcią

Prawidłowe postępowanie między płciami może być zagadkowe i kłopotliwe nawet dla nas, którzy mamy lata praktyki. Wyobraź sobie, jak trudne musi być to dla dzieci i nastolatków. Żadna dziedzina etykiety nie zmienia się szybciej. Co kiedyś było uważane za uprzejme, dziś może być urazliwe. Co było zdrowym rozsądkiem, dziś może być nieaktualne.

Stare zasady rycerskości dyktowały, jak mężczyźni i kobiety traktowali się nawzajem przez wieki. Wymagały one uwzględniania ze względu na płeć, wiek i stan stanowy. Zostały one w dużej mierze zastąpione tym, co można nazwać „etykietą korporacyjną”. W ciągu ostatnich 30–40 lat kobiety i mniejszości wywarły ogromny wpływ na kulturę korporacyjną, opartą na uwzględnianiu ze względu na rangę korporacyjną, podobnie jak system wojskowy.

Gdy rodzice obu płci i ze wszystkich grup społecznych weszli w kulturę korporacyjną, wchłonęli ten wojskopodobny system etykiety. Naturalnie ich dzieci nauczyły się znacznie więcej tych korporacyjnych postaw i manier niż tych opartych na rycerskości. Tak zasady rycerskości wygasły, a etykieta korporacyjna stała się siłą dominującą w nowoczesnych relacjach międzyosobowych w większości Ameryki.

Wpływ tego na relacje między płciami był dramatyczny i mylący, zwłaszcza dla młodych ludzi. Pozostałości starych zasad rycerskości wciąż nawidują i czasem dezorientują zapalone relacje. Młodzi ludzie często szukają u rodziców map drogowych przez ten nieprzewidywalny krajobraz.

Gdy młodzi ludzie pytają o zasady w relacjach między płciami, tak naprawdę proszą o wskazówki do wiecznego tajemnicy. Wydaje im się, że na Ziemi żyją dwa odręzne gatunki. Przeciwna płeć zachowuje się, mówi i ubiera inaczej, interesuje się innymi rzeczami i nawiązuje relacje z przyjaciółmi tej samej płci inaczej.

Mimo to, kilka jasnych zasad może pomóc młodym ludziom poradzić sobie z typowymi i – dla nich – strasznie, strasznie ważnymi pytaniami i sytuacjami w relacjach z przeciwną płcią.

Randki

Niezależnie od tego, czy chłopak, czy dziewczyna zaprasza na randkę, podstawy są te same. Zaproszenie nie powinno być w pełni nieoczekiwane. Powinny istnieć pozytywne, przyjazne uczucia. Poznajcie się na luźnym poziomie przed zaproponowaniem randki. Jeśli osoba odmówi, posłuchaj werbalnych wskazówek, czy warto zaproponować inną randkę innym razem. Jeśli Ty odmawiasz, a chciałabyś pójść, gdybyś mogła, powiedz, że żałujesz konfliktu i liczy na ponowne zaproszenie.

Żyj i ucz się

Zwyczaj, że mężczyzna chodzi po zewnętrznej (ulicznej) stronie kobiety, zaczął się jako ochrona damskiej elegancji przed plamami od koni i wózków w czasie, gdy ulice były nieutzwardzone, błotniste i często mokre. Zwyczaj ten utrwalał się u niektórych, bo w fakt, że mężczyzna jest między kobietą a ruchem, leży aspekt „ochrony”.

Jeśli musisz odmówić, bo nie masz zgody na randki, powiedz prawdę i nie wstydź się. Wszyscy musimy żyć według zasad, których nie lubimy. Powiedz: „Dziękuję za zaproszenie, ale moi rodzice nie zgadzają się na randki jeszcze”. Nie rob z tego wielkiej sprawy. Nie zachowuj się, jakby rodzice byli z muzeum woskowego. Możesz nawet zaproponować inne sposoby spotkań – zajęcia szkolne, sport, wydarzenia kulturalne, imprezy.

Jeśli czujesz, że nigdy nie chciałbyś randkować z osobą, która Cię zaprasza, powiedz coś w stylu: „Dziękuję bardzo, mam inne plany. Było miło, że pomyślałaś o mnie”. Nie musisz rozbijać głowy o te plany. Mogą one polegać na drzemce lub myciu głowy.

Zapraszając kogoś na randkę, zrób to osobiście lub telefonicznie, nie mailem ani wiadomością głosową. Daj dużo wyprzedzenia, minimum cztery dni. Jeśli zaproszenie przyjdzie późno, może dać wrażenie, że pytasz, bo kto inny nie mógł. Upewnij się też, że jesteś konkretna, by uniknąć nieporozumień.

Np. „Chciałabyś pójść ze mną na nowy film Jackie Chana w piątek wieczorem?” jest znacznie jasniejsze niż „Chcesz pójść do kina kiedyś?”. Jasno określ miejsce, czas i wydarzenie. Ale nie kupuj biletów z góry – to za duże ciśnienie. Możesz też doprecyzować, czy chcesz zapewnić transport, czy spotkać się tam. „Chcesz pójść ze mną na nowy Star Trek w sobotę po południu? Spotkam cię przed kinem o 16:00”.

Co powiedzieć?

Gdy młody człowiek pyta, co powiedzieć na koniec dnia, gdy ktoś zapyta, czy się dobrze bawił, najlepszą radą jest powiedzieć „tak”, chyba że był to straszny czas. Wtedy powinno się to powiedzieć i wyjaśnić dlaczego. Może to brzmieć: „Naprawdę nie spodziewałam się tyle krewi i wnętrzności w filmie, a dowcipy Twoich znajomych sprawiły mi ogromny dyskomfort”.

Zdecyduj, jaki to będzie randka. Pamiętaj, że celem jest dobra zabawa obojga. Uparty fan piłki nożnej może nie podobać się wieczór w balecie. Pierwsze randki powinny być luźne i luźne dla obu. Nie zamieniaj tego w wielką sprawę powodującą nerwowość. Trzymaj koszty nisko, by odwzajemnienie nie było trudne.

Pamiętaj, że to Ty dbasz o detale. Przydzwonij do kina wcześnie i kup bilety. Zazwyczaj osoba zapraszająca płaci. Nie oczekuj podziału kosztów, chyba że ustaliliście to wcześniej. Jeśli chcecie podzielić koszty, co jest ok i często robione, bądź jasna: „Liczyłam na seans poranny z zniżką i potem Pizzerię Kuchnię. Nie powinno kosztować więcej niż 40 zł każdy”.

Niezależnie od ustaleń, nigdy nie idź na randkę bez pieniędzy. Mądre jest mieć wystarczająco, by wrócić do domu samemu, na najgorszy wypadek.

Na koniec, jeśli randka ma Cię odbierać z domu, najpierw przygotuj rodziców. Witaj randkę u drzwi. Prowadź do rodziców i powiedz: „Mamo, Tato, to Dawid Smith. Poznaliśmy się, bo jesteśmy w tej samej klasie historii”. Pozwól na chwilę rozmowy przed wyjściem, co uspokoi rodziców i sprawi, że wyglądasz pewnie. Te kilka minut może się zaplacić w przyszłości. Rodzice poczują się lepiej z towarzystwem, które trzymasz, i bardziej skłonni będą tolerować związek.

Po pierwszej randce ten, który był zaproszony, powinien zadzwonić lub wysłać notatkę, że się dobrze bawił. E-mail nie wystarczy.

  • Czy powinienem dalej płacić nianii, opiekunce czy żłobkowi w czasie pandemii?
    Nawet przed uderzeniem pandemii COVID-19, opieka nad dzieckiem była dużym wydatkiem dla większości rodziców i ciągłym żonglowaniem finansowym dla większości rodzin codziennie. A teraz, gdy szkoły, żłobki i przedszkola są zamknięte, a nakazy „zostań w
  • Wpływ COVID na dzieci wg stanów: jak wypada Twój?
    Wielu obawiało się wpływ pandemii na dobrostan dzieci. Nowy raport organizacji humanitarnej Save the Children daje pierwszy rzut oka na to, jak destrukcyjne były trudności zeszłego roku dla dzieci i ich rodzin. Raport rankinguje najlepsze i najgorsz
  • Karmienie piersią 101: przewodnik dla nowych rodziców
    Karmienie piersią 101: przewodnik dla nowych rodziców Pierwszy rok życia to czas gwałtownego wzrostu i rozwoju, wymagający odpowiedniej ilości kalorii i składników. Jedną z pierwszych decyzji jest wybór: piersia czy butelka. Jeśli decydujesz się na p