• Niemowlęta
• Zakładanie rodziny
• Dzieci
• Ogólne rodzicielstwo
• Noworodki
• Nastolatki
• Maluchy
• Ciąża

Problemy z integracją sensoryczną: Gdzie szukać pomocy

Problemy z integracją sensoryczną: Gdzie szukać pomocy

Pomoc dla dzieci do 3. roku życia

Zakładając, że jeszcze tego nie zrobiłeś, pierwszym krokiem jest uzyskanie profesjonalnej oceny przez specjalistów, którzy pomogą Ci zdiagnozować problemy i opracować plan terapeutyczny. Jeśli już pracujesz z terapeutą zajęciowym (OT) i innymi terapeutami nad problemami sensorycznymi dziecka, może warto szybko przejrzeć ten rozdział przed przejściem do kolejnego.

Ocena i terapia dla dzieci w wieku od urodzenia do 3 lat

Jeśli Twoje dziecko ma mniej niż 3 lata, możesz uzyskać bezpłatną ocenę w ramach programu wczesnej interwencji (EI) w Twoim stanie. Programy te są finansowane federalnie i działają pod różnymi nazwami, np. „Od urodzenia do trzech lat” lub „Child Find”. Pełną listę numerów kontaktowych programów EI wg stanów znajdziesz na naszej stronie www.sensorysmarts.com.

Jedną z największych zalet oceny w ramach wczesnej interwencji jest jej charakter wielodyscyplinarny. Terapeuta zajęciowy (OT) to zazwyczaj główny specjalista w leczeniu dysfunkcji integracji sensorycznej (SI). Jednak nawet jeśli zależy Ci tylko na problemach sensorycznych, dziecko może zostać zbadane też przez logopedę, pedagoga specjalnego i często fizjoterapeutę, oprócz OT. To dlatego, że dzieci często mają opóźnienia w rozwoju oprócz problemów sensorycznych.

Jeśli dziecko zakwalifikuje się do usług, EI zapewni je bezpłatnie lub za niską opłatę, zależnie od programu stanu. Zazwyczaj sesje odbywają się w domu, rzadziej w centrum wczesnej interwencji. Terapia skupia się na codziennych czynnościach: zabawie, układankach, bieganiu, skakaniu, trzymaniu kredki, kolorowaniu, ubieraniu, jedzeniu. Dokument określający cele i usługi (tworzony z Twoim udziałem) nazywa się IFSP – Indywidualny Plan Usług Rodzinnych. Gdy dziecko „wyrośnie” z EI w okolicach trzeciego urodzin, koordynator usług pomoże w przejściu do usług systemu szkolnego lub społeczności. Czasami przejście jest niemal bezproblemowe, zwłaszcza jeśli dziecko korzystało z przedszkola, które jest dostawcą EI i ma kontrakt ze szkołą dla dzieci 3-5 lat.

Pomoc dla dzieci starszych niż 3 lata

Ocena i terapia dla dzieci powyżej 3. roku życia

Gdy dziecko skończy 3 lata, nie kwalifikuje się do EI, ale może uzyskać ocenę OT w systemie szkolnym. Niezależnie od tego, czy dziecko ma 3 lata i nie chodzi do przedszkola, czy 13 lat i uczy się w gimnazjum, lokalnybezirk szkolny ma obowiązek ocenić dziecko pod kątem opóźnień rozwojowych. Możesz zadzwonić do dyrektora edukacji specjalnej w swoim rejonie i poprosić o ocenę (potwierdź pisemnie). Jeśli dziecko zostanie uznane za uprawnione do usług, otrzyma IEP – Indywidualny Program Edukacyjny.

Ponieważ szkoły czasami nie doceniają ważności problemów sensorycznych, pomoże powiadomienie ich o diagnozach dziecka (np. ADHD) lub obawach o opóźnieniach (np. dziecko wydaje się niezgrabne, ma trudności z zapinaniem, pisaniem, rysowaniem, łapaniem piłki, lub problemy ze zrozumieniem instrukcji werbalnych). Jeśli po ocenie zalecane zostaną „usługi powiązane” takie jak OT,bezirk szkolny jest zobowiązany prawnie do zapewnienia terapii.

Choć w szkołach pracuje wiele doskonałych terapeutów OT z mocnym tłem SI, inni są bardziej ekspertami w ocenie i leczeniu trudności z motoryką drobną, dużą i umiejętnościami wzrokowo-przestrzennymi. Dlatego musisz uprzejmie, ale stanowczo nalegać, by oceniający OT (i prowadzący terapię, jeśli zalecana) miał głęboką wiedzę o dysfunkcji SI.

Kto przeprowadza ocenę?

Typowi członkowie zespołu oceniającego

Oprócz roli przewodniej w pracy z problemami sensorycznymi, terapeuta zajęciowego zajmuje się motoryką drobną, dużą, umiejętnościami wzrokowo-przestrzennymi, samodzielnością i innymi obszarami. W skrócie: terapia zajęciowa dotyczy wszystkich umiejętności potrzebnych do „pracy życia” – wszystkich zadań, które zajmować nasz czas: zabawa, nauka, posiłki itp.

Fizjoterapeuta (PT) ocenia trudności neurologiczne, mięśniowo-szkieletowe, sensoryczne lub inne, które upośledzają ruchomość, równowagę, koordynację, siłę, zakres ruchu i wytrzymałość. PT rozwija duże umiejętności motoryczne: płzanie, siedzenie, stanie, chodzenie, skakanie, bieganie. W terapii adresuje kontrolę postawy, stabilność, wyrównanie stawów, napięcie mięśni i planowanie ruchowe. W ocenie EI, OT może przejmować rolę PT w ocenie motoryki.

Logopeda (SLP) bada problemy z mową odbiorczą i wyrazną, przetwarzanie słuchowe i trudności ruchowo-ustne, np. niskie napięcie i problemy z karmieniem. Logopedzi często współpracują z OT w kwestiach ruchowo-ustnych i z audiologami przy problemach ze mową odbiorczą.

Nauczyciel edukacji specjalnej ocenia rozwój poznawczy, trudności w uczeniu się, problemy behawioralne i umiejętności społeczne.

Koordynator sprawy (case coordinator) występuje podczas oceny EI, prowadzi wywiad z rodziną o historii dziecka i koordynuje cały proces.