Wrażliwość dotykowa

Wrażliwość dotykowa

Typowe problemy dotykowe

Obronność dotykowa i inne trudności

Jednym z najbardziej znanych problemów sensorycznych jest obronność dotykowa – stan, w którym wszystkie lub niektóre rodzaje dotyku są postrzegane jako drażniące i niebezpieczne. Jak wszystkie problemy sensoryczne, może ona mieć przebieg łagodny lub ciężki. Rozważmy Liię, dziesięciomiesięczne dziewczynkę adoptowaną z Chin, z którą pracowała Lindsey. W sierocińcu była owijana w koc od głowy do stóp prawie przez całą dobę. Choć była chciwa do przytulania i szybko przywiązała się do adopcyjnych rodziców, Lia paniczenie reagowała na dotyk rąk i stóp, unikała trzymania butelki, protestowała, gdy była bosa, nie grała w zabawki z różnymi fakturami i dotykała rzeczy tylko wskazującym palcem jednej ręki. W wyniku nadwrażliwości dotykowej jej umiejętności motoryczne drobne i duże były znacząco opóźnione. Bardziej skrajny – i rzadszy – przykład to dziecko, które odmawia bycia trzymanym na rękach i jest tak niezdolne do zaakceptowania poczucia jedzenia w ustach i gardle, że musi byc karmione przez sondę.

Dziecko może też być niedowrażliwe dotykowo. Gdy syn Nanciego, Cole, nie zmrużył oka, a nawet poszeptał podczas szczepienia, był to znak niedowrażliwości. Kiedy nauczył się chodzić, często odpierał kolana na placu zabaw, wstawał i biegł dalej, nawet gdy kolana krwawiły. Po prostu nie postrzegał tego uczucia jako bólu.

Dziecko niedowrażliwe dotykowo potrzebuje dużo bodźców, by uzyskać potrzebne informacje dotykowe i często sam je poszukuje, często w niebezpieczny sposób. Dziecko z obronnością dotykową potrzebuje desensytyzacji, by łatwiej akceptowało doświadczenia dotykowe. To trudne, bo jako rodzic chcesz ułatwić dziecku życie, pomagając mu unikać groźnych doświadczeń, a jednocześnie budować jego tolerancję na nieuniknione nieprzyjemności.

Dostosowywanie się do zmian dotykowych

Dostosowywanie się do dotyku

Innym wymiarem dotyku jest szybkość adaptacji do zmian dotykowych. Większość z nas szybko przyzwyczaja się do poczucia lekkiego dotyku lub głębokiego ucisku, podczas gdy do bólowych lub termicznych bodźców przyzwyczajamy się wolniej, więc jesteśmy ich bardziej świadomi. Na przykład, wkrótce po założeniu skarpetek przestajesz je czuć. Dziecko z problemami dotykowymi może być ich świadome przez godziny. Jego ciało traktuje skarpetki jak nowy zdarzenie sensoryczne, które zaczyna się na nowo i na nowo. Kiedy wysiadasz z samolotu na Florydzie, możesz czuć dyskomfort przez kilka godzin, nawet w lekkiej odzieży, bo jesteś przyzwyczajony do zimna. Ale Twoje dziecko może narzekać przez całe urlopy, że jest nie do zniesienia gorąco, mimo że ma szorty i koszulkę.

Trudno ocenić, kiedy zbyt mocno pychasz dziecko w pracy nad problemami dotykowymi. Niektórzy rodzice i eksperci uważają, że drganie dziecka jest zawsze złe, krzywdzące lub przesterujące. Ciekawe, że uczucia drgania przemieszczają się głównie drogą ochronnego dotyku – co ma sens, wyobraź sobie, że drganie to skorpion wspinający się po Twojej nodze! Dla dziecka z obronnością dotykową drganie może być nie do zniesienia. Jednak wielu rodziców dzieci z dysfunkcją integracji sensorycznej zauważyło, że ich dzieci niedowrażliwe, a nawet nadwrażliwe uwielbiają drganie, o nie proszą i są nim uspokajane. Musisz ocenić, czy drganie powinno być częścią planu desensytyzacji. Możesz potrzebować wsparcia, by ustalić, jakie techniki pomagają Twojemu dziecku – i jak ocenić ilość bodźców dotykowych, jakie dziecko może bezpiecznie znosić.

Objawy, na które uważać

Typowe objawy wrażliwości dotykowej

Wiele dzieci wykazuje te znaki, ale rozważ, czy Twoje dziecko robi to częściej i intensywniej niż inne. Czy Twoje dziecko…

  • złości się – lub nie zwraca uwagi – gdy ma brudne ręce, twarz lub odzież (farba, klej, jedzenie, piasek)?
  • zaleknie – lub tęskni – za chodzeniem boso po trawie, piasku, dywanie, linoleum (nawet chodzi na palcach, by zminimalizować kontakt skóry)?
  • narzeka nadmiernie przy ubieraniu, narzekając, że ubranie jest niewygodne?
  • unika bycia dotkniętym, zwłaszcza nieoczekiwanie lub przez obce osoby – albo nieustannie szuka kontaktu fizycznego?
  • czuje ból mocniej lub słabiej niż inni?
  • silnie nie lubi zabiegów pielęgnacyjnych: mycia zębów, mycia włosów, cięcia paznokci?