Ratunek! Moje Dziecko w Domowym Nauczaniu Się Nie Współpracuje!
Ratunek! Moje Dziecko w Domowym Nauczaniu Się Nie Współpracuje!
Isabel Shaw
Na Początku…
Mój pierwszy dzień domowego nauczania był katastrofą. Zamieniłam salon w małą klasę pełną „edukacyjnych” gadżetów: plakaty, tablicę, biurko, zeszyty ćwiczeniowe. Moja pięcioletnia córka, Jessica, była podekscytowana i gotowa. Co poszło nie tak? W bardzo krótkim czasie nastąpiła ogromna nudność. Jessica po prostu nie była zainteresowana tym, co próbowałam jej uczyć. Stała się niewspółpracująca. Byłam sfrustrowana i zła. Im mocniej naciskałam, tym mocniej się opierała.
Siedem lat później rzeczy wyglądają inaczej. Jessica czyta weitko powyżej poziomu klasy. Jest utalentowaną muzyczką i kocha naukę z pasją. Co sprawiło różnicę?
Na początku korzystałam z programu lub curriculum, które dyktowało, co uczyć. Szczegółowo opisywalo, co Jessica ma się nauczyć i kiedy. Problem: ten program nie brał pod uwagę zainteresowań, stylu uczenia się i zdolności mojej córki. Powoli zrozumiałam, że nauczanie i zapamięywanie abstrakcyjnych bloków informacji to nie prawdziwa nauka. Musi być lepsza droga.
Jeśli Twoje dziecko w domowym nauczaniu opiera się na tym, co uczysz, musisz odejść krok w tył i znaleźć przyczynę. W większości przypadków materiał po prostu nie jest odpowiedni. Czy Twój siedmioletni naprawdę musi znać wszystkie rodzaje chmur i ich pisownię? Czy ośmioletni naprawdę musi uczyć się historii Grecji i Rzymu? Nie sądzę. Nie teraz, przynajmniej.
I Learn Better by Teaching Myself Agnes Leistico pięknie opisuje, jak autorka nauczyła się ufać swoim dzieciom – i sobie – by uczyć się w nowych sposobach od szkoły podstawowej po średnią. Dało mi to odwagę na wypróbowanie innej ścieżki. Prawda jest taka, że Twoje dziecko w domowym nauczaniu potrzebuje tylko dwóch rzeczy do sukcesu: zaufania i wolności.
Ufaj Swojemu Dziecku
Każde dziecko uczy się inaczej. Ufaj dziecku, że znajdzie sposób, który najlepiej mu pasuje. Jak? Naprawdę słuchaj dziecka. Jakie ma zainteresowania? Może od pewnego czasu dużo gada o mrówkach. Kup mały formicarium. Biblioteka ma książki z niesamowitymi zdjęciami zbliżeniowymi. Wypożycz dużo, wróćcie do domu, czytajcie razem. Sprawdź ten dokument PBS o mrówek liściowych. Znajdź mrówki na spacierze i dyskutujcie o przeczytanym. Nie w stylu „Teraz będziemy się uczyć o mrówkach”, ale z prawdziwym zainteresowaniem.
Może dziecko znalazło ładną muszlakę lub motyla. Zacznij kolekcję. Co do posadzenia małego ogródka? Potem samoloty, konie, żółwie, instrumenty muzyczne – możliwości nie mają końca. Ekspozycjonuj dziecko na różne doświadczenia. Uczcie się razem.
Może zainteresowanie potrwa tydzień, może pół roku. Moja córka badała Indian Amerykańskich prawie wyłącznie przez ponad dwa lata. Byliśmy na Pow Wowach, budowaliśmy długi dom, odwiedzaliśmy muzea żywej historii. Nauczyłam się rzeczy, których nigdy nie nauczyłam w szkule! Najważniejsze, co nauczyłeś dziecko, to jak uczyć się – nie co uczyć się.
Puść Dziecko na Wolność
Daj dziecku wolność nauki i eksploracji we własnym tempie. Dziewięcioletni chłopiec w domowym nauczaniu nie czytał i nie pokazywał zainteresowania nauką. Wtedy jego pięcioletnia siostra zaczęła czytać. Zobaczył, że robi coś, czego on nie potrafi. W miesiąc czytał. Fakt, w kolejnym roku czytał już książki dla młodzieży! Matka dała mu wolność nauki, gdy był gotowy.
Szacuj wybory dziecka. W pewnym momencie moja początkująca czytelnica chciała tylko bajki o skrzydlatych. Trwało to miesiącami. Pamiętam myśl: „Jeśli zobaczę jeszcze jedną bajkę o skrzydlatych, wykrzyknę!”. Myślałam, że nigdy nie przejdzie dalej. Ale teraz widzę: wolność wyboru własnych materiałów do czytania (wiekowych, oczywiście) dała jej zainteresowanie i pewność siebie, by stać się zapalonym czytelnikiem/ucznia, którą jest dziś.
Więcej pomocy: przeczytaj Teach Your Own, How Children Learn albo Instead of School Johna Holt. Klasyk Better Late Than Early dr Raymunda Moore to doskonały zasób. Dla starszych dzieci The Teenage Liberation Handbook Grace Llewellyn poprowadzi przez lata nastolateckie.
Ale na teraz – schowaj zeszyty ćwiczeniowe. Idźcie na spacer do parku. Zobacz dziecko jako radosnego ucznia, czekającego, byś puścił go na wolność. To niewspółpracujące dziecko naprawdę prosi o pomoc. Odpowiesz?
Previous:Rozmowa z Dziećmi o Wojnie i Przemocy w Świecie – Przewodnik
Next:Domowe Nauczanie Nie Ma Jednego Wzoru – Dostosuj Się do Dziecka
-
Zmiana czasu to nie frajda dla nikogo. To pogrębane, „naprawdę nie chce mi się wstać z łóżka” uczucie trwa dni po przestawieniu zegarów, i może sprawić, że i tak wyczerpany rodzic czuje się wykończony. Ale zmiana wzorców snu może być jeszcze trudnie -
Dla „mam sercowych” jak Riki Graves, rozmowa o szczepionkach to kwestia konieczności. Jej 6-latka Juliana przeszła przeszczep serca, gdy była niemowlęciem. Zabieg uratował jej życie, ale oznacza też, że musi brać leki osłabiające układ odpornościowy -
„Chcę, żeby tak leciało cały czas” – powiedział. Popatrzę na niego z zaskoczeniem. Tropikalna burza Imelda leje jak z cebra na zewnątrz. I właśnie wtedy – jakby burza miała własny sens komicznym timingiem – pęknięcie grzemotu wstrząsnęło ściany. Mój
