• Niemowlęta
• Zakładanie rodziny
• Dzieci
• Ogólne rodzicielstwo
• Noworodki
• Nastolatki
• Maluchy
• Ciąża

Gdy dorosłe dziecko mieszka w domu rodziców

Gdy dorosłe dziecko mieszka w domu rodziców

Możecie mieć dorosłe dziecko, które wraca do domu po studiach lub nigdy nie wyprowadziło się. To często trudna sytuacja. Jeśli oczekujecie, że będziecie mieli taką samą kontrolę jak przed dorosnięciem dziecka – zapomnijcie. Wasze dziecko może podejmować decyzje, z którymi nie zgadzacie się, ale jeśli będziecie próbować zmieniać to siłą lub zastraszaniem, życie zmieni się w strefę wojenną.

Jeśli macie dorosłe dziecko w domu, musicie ustalić jasne zasady, które muszą zostać zaakceptowane jako warunek dalszego pobytu. To Wam dom i macie prawo oczekiwać, że Wasze standardy kultury i życia rodzinnego będą szanowane. Wyjaśnijcie dziecku, że we własnym domu będzie miało prawo ustalać zasady, ale w Waszym gospodarstwie wy i Wasz małżonek macie ostateczną autorytet.

Mądrość kobieca

Spodziewajcie się konfliktów. Nie czujecie winy, jeśli czujecie się terytorialnie, i nie zdziwcie się, jeśli wracające dziecko nie doceni, że zamieniliście jego pokój w szafę przechodnią.

Ustalanie oczekiwań

Jeśli Wasze dziecko jest prawnie uważane za dorosłe (powyżej 21 lat), możecie wymagać od niego odpowiedzialności, których nie oczekiwalibyście od młodszego dziecka. Chcecie podkreślić, że system rodzinny działa tylko wtedy, gdy każdy członek bierze w nim udział. Innymi słowy – nie ma darmowego lunchu.

Jeśli Wasze dorosłe dziecko nie chce przyczyniać się do dobra rodziny, macie problem, który trzeba rozwiązać, zanim wyjdzie z kontroli. Nie uczynicie dziecku przysługą, tolerując takie zachowanie.

Rozwiązywanie konfliktów

Jeśli Wasze dorosłe dziecko wraca do domu po studiach, służbie wojskowej lub rozwodzie, na początku może być niekomfortowo. Osoba, która przez pewien czas była na własnej, nie chce cofać się do „strefy zasad”. Wy również moglibyście przyzwyczaić się do wolności od codziennej odpowiedzialności rodzicielskiej.

Lamanie starego wzorca macierzyństwa

Będziecie skuszeni na jedną z dwóch dróg: albo nadmiernie opiekować się wracającym dzieckiem, albo całkowicie zrezygnować z roli matki/ojca. Jeśli wybierzecie drugą opcję, możecie spotkać się z próbowaniem wyrzucenia Wam winy, byście dawali uwagę, której myśli, że zasługuje. Każde dziecko, niezależnie od wieku, oczekuje, że matka będzie go opiekować do końca czasu. Trudno im zaakceptować, że chcecie mieć życie niezależne od ich potrzeb.

Mądrość kobieca

To moment, by zrozumieć, że jesteście kobietą z wieloma ważniejszymi atrybutami niż umiejętność robienia jajecznicy i sprzątania domu.

Bądźcie szczerze z samymi sobą. Jeśli nigdy nie wykazywaliście chęci posiadania tożsamości odrębnej od roli rodzica przed powrotem dziecka, to częściowo to Wasza wina, że wszyscy oczekują, że będziecie grać tę rolę na zawsze. Ustaliście zasady, a potem je zmieniliście. Wszyscy potrzebują czasu na przyzwyczajenie do nowej Was.

Jeśli nie chcecie wracać do rutyny, nie pozwólcie dorosłemu dziecku wciągnąć Was z powrotem w tryb pielęgnowania. Walczcie z impulsem gotowania śniadań i pytania syna, czy pamiętał o myciu zębów. Nawet nie myślcie o praniu córki, chyba że ona gotowa prasować Wasze ubrania. Istnieje granica, jak dużo macie poświęcać na opiekę nad ludźmi, którzy są w pełni zdolni do samodzielności.

Zbieracie to, co posiewaliście

Może byliście mądrymi rodzicami, którzy od wczesnych lat uczyl dzieci samodzielności. Ale jeśli jesteście jak większość nas, Wasze dzieci przyzwyczaiły się do tego, że rzeczy „magicznie” robią się same. To część oczekiwań związanych z naszą rolą matki/ojca – bierzemy na siebie więcej niż nasz udział w obowiązkach domowych. Nawet jeśli czyniście to Waszą misją, by przerwać ten stereotyp, nie zdziwcie się, że wciąż oczekuje się od Was zarządzania domem. Jeśli nie przeszkadza Wam ta rola – w porządku. Ale łatwo o nieprośbę o przyjęcie takiej roli, nawet gdy jest sprzeczna z Waszą realizacją.

Nawiązywanie współpracy

Jeśli Wasze dziecko chce statusu dorosłego, musi się tak zachowywać. To znaczy pomagać i zajmować się własnymi sprawami. Każde dorosłe dziecko jest w stanie otworzyć puszkę lub obsłużyć mikrofalówkę – nie ma powodu, by nie radziło sobie z podstawami życia. Wyzwólcie się, by cieszyć się obecnością dziecka, a nie cierpieć na niej jako na obciążeniu.

Twój dom, Twoje zasady

Jeśli dorosłe dziecko wraca do domu, mogą pojawić się konflikty w kwestii nocnych gości. Tak bardzo nie lubimy myśleć o wyborach naszych dzieci, to wiemy, co my byśmy wybrali w tym wieku. Jeśli dziecko mieszka z Wami, musicie zdecydować, jak czujecie się z jego nocnym gościem. To pytanie najlepiej rozstrzygnąć zanim stanie się problemem. Ostatecznie, jak każda inna kwestia zachowania i udziału dorosłego dziecka, zależy to od Was. Jeśli dziecko nie akceptuje Waszych preferencji, jest wolne, by wyprowadzić się.

W ostateczności, posiadanie dorosłego dziecka w domu oznacza konieczność ustalenia pewnego porządku. Dążecie do wzajemnego szacunku, ale na końcu to Wasze życzenia i Waszego małżonka muszą być szanowane.