• Niemowlęta
• Zakładanie rodziny
• Dzieci
• Ogólne rodzicielstwo
• Noworodki
• Nastolatki
• Maluchy
• Ciąża

Jak zmotywować dziecko do nauki w domuśkolnictwie – zaufaj i daj wolność

Jak zmotywować dziecko do nauki w domuśkolnictwie – zaufaj i daj wolność

Na początku...
Mój pierwszy dzień domuśkolnictwa był katastrofą. Zamieniłam nasze gabinet w małą salę lekcyjną pełną "rzeczy edukacyjnych": plakatów, tablicy, biurka i zeszytów ćwiczeń. Moja pięciolatka córka, Jessica, była podekscytowana i gotowa do rozpoczęcia.

Więc co poszło nie tak? W bardzo krótkim czasie nastała wielka nuda. Jessica po prostu nie była zainteresowana tym, co próbowałam jej uczyć. Stała się niekooperacyjna. Byłam zfrustrowana i zła. Im mocniej naciskałam, tym bardziej się opierała.

Siedem lat później, rzeczy wyglądają inaczej. Jessica czyta znacznie powyżej poziomu klasy. Jest wykwalifikowaną muzyką i kocha naukę z pasją. Co sprawiło różnicę?

Kiedy zacząłam, używałam zarysu lub programu nauczania (curriculum), by mi powiedzieć, co uczyć. Szczegółowo opisywano, czego Jessica się ma uczyć i kiedy. Problemem jest to, że ten program nie brał pod uwagę zainteresowań, stylu uczenia się i zdolności mojej córki. Powoli zrozumiałam, że nauczanie i zapamięywanie bloków abstrakcyjnych informacji to nie prawdziwa nauka. Musi być lepsza droga.

Jeśli Wasze domowo edukowane dziecko opiera się na tym, co mu uczycie, musicie odejść krok w tył i dowiedzieć się dlaczego. W większości przypadków materiał po prostu nie jest odpowiedni. Czy Wasze siedmioletnie dziecko naprawdę musi znać wszystkie typy chmur i jak je pisze? Czy Wasze ośmioletnie dziecko naprawdę musi uczyć się historii Grecji i Rzymu? Nie sądzę. Nie teraz, w każdym razie.

I Learn Better By Teaching Myself, Agnes Leistico, pięknie opisuje, jak autorka nauczyła się ufać swoim dzieciom – i sobie – by uczyć się w nowych sposobach od szkoły podstawowej po liceum. Dało mi to odwagi, by spróbować innej drogi nauki. Prawda jest taka, że są tylko dwie rzeczy, których Wasze domowo edukowane dziecko potrzebuje do sukcesu: zaufanie i wolność.

Ufaj swojemu dziecku

Każde dziecko uczy się inaczej. Ufajcie swojemu dziecku, by znalazło sposób, który działa najlepiej dla niego. Jak? Naprawdę słuchajcie Waszego dziecka. Jakie są jego zainteresowania? Może od dawna gada o mrówkach. Kupcie mały formicarium. Biblioteka ma książki z niesamowitymi zbliżeniami. Wypożyczcie dużo książek, wróćcie do domu i czytajcie razem. Sprawdźcie ten dokument PBS o mrowach tnących liście. Znajdźcie mrówki na spacerze i dyskutujcie o przeczytanym. Nie w stylu nauczającym "Teraz będziemy uczyć się o mrowkach", ale z autentycznym zainteresowaniem.

Może Wasze dziecko znalazło ładną muszłę lub motyla. Zacznijcie kolekcję. Co do posadzenia małego ogródka? Potem są samoloty, konie, żółwie, instrumenty muzyczne – możliwości są nieograniczone. Ekspozycjonujcie swoje dziecko na różne doświadczenia. Uczcie się razem.

Może zainteresowanie potrwa tydzień, może sześć miesięcy. Moja córka studiowała Indian Amerykańskich niemal wyłącznie przez ponad dwa lata. Byliśmy na Pow Wowach, budowaliśmy długi dom, odwiedziliśmy muzea żywej historii. Nauczyłam się rzeczy, których nigdy nie nauczyłam w szkole! Ważną rzeczą, którą nauczycie swoje dziecko, to jak uczyć się – nie co uczyć się.

Uwolnij swoje dziecko

Dajcie Waszemu dziecku wolność nauki i eksploracji we własnym tempie. W wieku dziewięciu lat jeden chłopiec w domuśkolnictwie nie czytał i nie pokazywał zainteresowania nauką. Wtedy jego pięciolatka siostra zaczęła czytać. Zobaczył, że robi coś, czego on nie potrafi. W ciągu miesiąca czytał. Fakt, w następnym roku postępował tak szybko, że czytał książki dla młodzieży! Jego mama dała mu wolność czytania, gdy był gotowy.

Szanujcie wybory Waszego dziecka. W pewnym momencie moja początkująca czytelnica chciała tylko bajek o fejach. To trwało wiele miesięcy. Pamiętam, myślałam: "Jeśli zobaczę jeszcze jedną bajkę o fejach, wykrzyknę!" Myślałam, że nigdy nie przejdzie dalej. Ale widzę teraz, że wolność wyboru własnych materiałów do czytania (odpowiednich wiekowo, oczywiście) dała jej zainteresowanie i pewność siebie, by stać się zapaloną czytelniczą/uczącą się, którą jest dzisiaj.

Więcej pomocy znajdziecie w: Teach Your Own, How Children Learn, albo Instead of School Johna Holt. Klasyk Better Late Than Early dr. Raymonda Moore'a to doskonały zasób. Dla starszych dzieci, The Teenage Liberation Handbook Grace Llewellyn przeprowadzi Was przez lata nastolateckie.

Ale na teraz, schowajcie zeszyty ćwiczeń. Idźcie na spacer do parku. Zobaczcie swoje dziecko jako radosnego ucznia, czekającego, byście go uwolnili. To niekooperacyjne dziecko naprawdę prosi o pomoc. Czy odpowicie?