Jak uczyć dziecko fair play – radzenie sobie z złym sportowstwem
Dobre sportowstwo to kontrola emocji przy wygranej i przegranej. Konsekwencje mogą być konieczne przy dzieciach upartych w skrajnościach – wedle artykułu w „Parents” „Kids Who Just Gotta Win”. Dzieci rzucające tantrumy przy porażce lub pochwalające się zwycięstwem muszą nauczyć się: fair play to zasada nr 1 w każdej grze.
Bądź modelem
Dzieci uczą się od trenerów, rodziców, widzów – oni mają obowiązek uczyć fair play. Choć nie nauczą się w jedną noc, stopniowo chwycą wytrwałość i godność przy wygranej i przegranej (KidsHealth). Uścisk rąk przed i po meczu, godne przyjęcie porażki i błędnych decyzji sędzich, docenienie dobrej akcji rywala – to wzorce. Unikaj kłótni z sędzią, gwałtownej reakcji na dziecko lub drużynę. To przesuwa nacisk na wynik, a nie na umiejętności, uczciwość i radość. Widzowie i rodziny: pilnujcie reakcji i rozmów po meczu – niech będą pozytywne.
Praca zespołowa
Bycie częścią drużyny to cenne życiowe umiejętność, którą dziecko z problemami sportowstwem musi opanować. Ucz dziecko celowania w bycie lepszym graczem i pomaganiu drużynie – to buduje dumę z małych sukcesów (KidsHealth). Z rosnącą samooceną, pozytywnym wzmocnieniem i szacunkiem do gry – dobre sportowstwo przyjdzie samo.
Zarządzanie emocjami
Duża część złego sportowstwa to intensywne emocje przy wygranej/przegranej. Dzieci trudno powstrzymają się od: „trener nieuczciwy”, „drużyna oszukuje”, krzyku „my wygraliśmy, wy przegraliście”. Ważne by mieć ventyl, ale kontrolować uczucia przed, w trakcie i po meczu. Koryguj, jeśli dziecko poniża innych, wyjaśnij, dlaczego musiało usiąść, zachęcaj do fanowania, pozwól wyprzeć emocje Tobie. Unikaj nadmiernego analizowania – prowadzi do depresji. Zamiast tego: pomóż w umiejętności do poprawy (KidsHealth „Sportsmanship”).
Konfrontacja złego sportowstwa
Rozmowa wymaga spokoju, walidacji uczuć i jasnego: nie akceptuję zachowania (Family Education „When Good Kids Are Bad Sports”). Np. syn wyrzucony z baseballa za rzut kijem. Było ostrzeżenie. Widzisz: kopie piasek, rzuca kask. Gdy obaj jesteście spokojni – zapytaj, co się stało. Wyrazi złość. Zwróć: „Rozumiem, że jesteś zły. Jak możemy to rozwiązać lepiej?” – trening bicia bez rzucania kija, głębokie oddychanie, pozytywne myśli.
-
Dość szokujące jest życie w tej nowej rzeczywistości, jaką jest pandemia koronawirusa. Dodaj do tego bycie rodzicem, i może to sprawić, że czujesz się next-level frantic czasami. To, gdy warto pamiętać, że nie jesteśmy sami. Wszyscy jesteśmy w tym ra -
Gdy lato kończy się, ekscytacja i nerwowość przed nowym rokiem szkolnym wpadają. Przez moje 10 lat nauczania w publicznych szkołach spotkałam setki dzieci i rodziców – i ich lęk wokół nauki i rozwoju. Nie martwcie się, to naturalne, by martwić się o -
Kiedy zaczynasz pracę jako opiekunka w rodzinie, jest wiele do omówienia z góry: od wynagrodzenia przez zasady domu po procedury awaryjne. Choć pisana umowa nie zawsze jest konieczna, jeśli opiekujesz się rodziną regularnie, sporządzenie kontraktu m
