Jak pomóc dzieciom osiągnąć sukces w sportach rywalizacyjnych
Niezależnie od tego, czy jesteś fanatycznym kibicem, który rozlewa kawę na boku boiska, gdy Twój syn biegnie na touchdown w za dużym koszulku, czy paraliżująco dumnym rodzicem, który zatrzymuje dech, gdy córka wyeliminowuje trzech rzutników z rzędu – jak większość rodziców, jesteś numerem jeden w kibicowaniu. Robisz zdjęcia, motywujesz i wspierasz swoimi perełkami mądrości: "Dasz radę", "Trzymaj głowę wysoko", "Wracaj do gry". Bez względu na dyscyplinę lub poziom rozgrywki, rodzice mogą podjąć konkretne działania, by pomóc dzieciom odnieść sukces w sportach rywalizacyjnych.
Instrukcje
-
Ucz wiedzy o grze i umiejętności specyficznych dla danej dyscypliny, odpowiednich dla wieku dziecka. Dzieci poniżej 8 roku życia mają ogromne trudności z nauką skomplikowanych zasad, ale doskonale radzą sobie z podstawami – zgodnie z artykułem na stronie North Carolina State University Cooperative Extension, przygotowanym przez specjalistkę od rozwoju człowieka Cynthia E. Johnson. Na przykład 5-latki potrafią nauczyć się prowadzić piłkę nożną, zatrzymywać piłkę stopą i strzelać bramkę. Bardziej złożone zasady, takie fauly, rzuty z autu czy "ręczne" nie znaczą nic dla dzieci do co najmniej 9. roku życia.
-
Zachęcaj do przygotowania fizycznego. Udowi sportowcy rywalizacyjni są sprawni fizycznie i dbaą o zdrowie. Nie musisz oczekiwać, że Twój syn będzie miał sylwetkę Popeyego, ale celowanie w coś pomiędzy nim a Fredem Flintstonem jest w porządku. Kidshealth.org sugeruje pokazanie młodemu sportowcowi, jak przygotowywać się do dnia startu: prowadzenie aktywniejszego stylu życia, dobry sen i pożywne posiłki. Ucz też prawidłowego nawadniania, a ciasteczka i cukierki zastąp słodkimi owocami i chrupiącymi warzywami.
-
Pomóż dziecku utrzymać perspektywę i przygotować się mentalnie. Porozmawiaj z nim przed meczem o tym, co profesor dr Jim Taylor w artykule na stronie "Psychology Today" wskazuje jako klucze do sukcesu sportowca: pewność siebie i koncentracja. Amerkańska Akademia Psychiatrii Dzieci i Młodzieży zaleca też pomoc w ustalaniu realistycznych oczekiwań, by zapewnić pozytywną rywalizację. Upewnij się, że dziecko rozumie radość z wygranej, ale też cenne lekcje płynące z porażki.
-
Odstąp krok w tył, by dziecko mogło pokochać sport samo. Choć eksperci podkreślają znaczenie zaangażowania rodziców, nadmierne wpychanie się może spalić dziecko i prowadzić do negatywnych skutków.
-
Promuj pracę zespołową i pozytywną rywalizację przez zabawę od najwcześniejszych lat. Dzieci uwielbiają gry współpracy, jak bieg na trzech nogach. Johnson z NCSU zachęca też do prostych gier losowych, np. "Stara Panna" czy "Piotruś". Rodzice powinni przestrzegać zasad, ale pamiętać o luźnej, radosnej atmosferze.
-
Przypominaj dziecku o fair play, uczeniu się i puszczaniu. Niezależnie od wyniku, naucz jec refleksji nad zawodami, ale nie nadmiernego zagłębiania się w błędy. Porozmawiaj też o pokorze, by zostać uziemionym i chłodnogłowym.
Previous:Jak zacząć uczyć dzieci jogi
-
W przeciwieństwie do uzyskania prawa jazdy, nie ma ustalonego wieku, w którym dziewczyny decydują, że chcą (lub nie chcą) zacząć golić nogi i podpachy. I w przeciwieństwie do odpowiedniego wieku na telefon dla dzieci czy logowanie na media społecznoś
-
Dzieci nigdy nie są za małe na wolontariat. Kluczem jest pomoc dzieciom w odkryciu ich pasji, a następnie znalezienie możliwości wolontariatu, gdzie ich czas i talenty mogą pomóc innym. „Niezależnie od wieku waszych dzieci, to właściwy wiek, by zacz
-
Choć rzadko pisze się to tak, „scuba” to akronim: Self Contained Underwater Breathing Apparatus – samodzielny aparat do oddychania pod wodą. To odróżnia nurkowanie od snorkelingu. Snorkeling też wymaga sprzętu, ale polega na oddychaniu powietrzem z p





