• Niemowlęta
• Zakładanie rodziny
• Dzieci
• Ogólne rodzicielstwo
• Noworodki
• Nastolatki
• Maluchy
• Ciąża

3 kroki, by pomóc dziecku, które wybiega z kontroli

Mama trzęsacz lat siedziała w moim gabinecie i płakała. „Mój 6-latek jest tak wyjęty z kontroli. Nie wiem, co mu jest. Musię być najgorszą mamą na świecie!” Wzięła głęboki oddech, pochyliła się na krześle, rzuciła ręce na twarz i szlochnęła: „Moje dziecko to koszmar”.

Taka rozmowa nie jest dla mnie nowa ani szokująca. I mimo mnóstwa poradników rodzielskich, zbyt wielu mam i tatów wciąż jest zdezorientowanych w wychowywaniu i zestresowanych dziećmi.

Rodzicielstwo jest trudne.

Oto co często jest największym problemem rodziców: konsekwencja.

Oczywiście, monitorowanie mediów, które dziecko konsumuje (często podświadomie promujących niegrzeczność), ma znaczenie. Z pewnością świadomość wpływu przyjaciół dziecka jest ważna. Oczywiście, zapewnienie bezpiecznego i miłującego środowiska domowego jest kluczowe dla emocjonalnego i duchowego zdrowia każdego dziecka.

Kontrola wychowawcza

Niespójność jednak rodzi niepewność. A niepewne dziecko zawsze reaguje jakąś formą buntu (czyli wybiegania z kontroli).

Np. pewnego dnia karasz Salę za brak szacunku, a następnego nie reagujesz na ten sam brak szacunku, bo jesteś zbyt zmęczona. Ale dwa dni później wybuchasz, gdy ona ci freczy, i surowo ją kary. Niestety, twoja niespójność ją dezorientuje.

Może kazałaś Johnny'emu nie uderzać mniejszej siostry, ale jesteś zbyt rozprężona, by się tym zająć dzisiaj albo to niewygodne. Ale gdy jutro uderzy siostrę, gniewasz się i luzujesz na syna. Widziałeś, jak twoje chaotyczne i nieprzewidywalne działania komplikują sprawy?

Niespójność z twojej strony tworzy dla wybiegnącego z kontroli dziecka niepewne środowisko. Czy mama dziś się tym zajmie czy nie? Czy tata zareaguje na moje zachowanie tym razem czy nie? A gdy zareagujesz, buntują się, bo bunt to podświadomy sposób dziecka na powiedzenie: Z którą mamą lub tatą dziś mam do czynienia? Co mogę dziś przeciągnąć?

Oczywiście, dziecko nie rozumie tego wszystkiego rozumowo. Nawet sprytne dziecko nie ma dojrzałości emocjonalnej, by zrozumieć, co dzieje się w jej głowie. Niemniej wszyscy ludzie wpadają w kłopoty, gdy nie jesteśmy pewni, gdzie leżą granice w relacji. Pomyśl: gdy prowadzisz i nie jesteś pewny limitu prędkości, czy naturalnie zwalniasz, czy rather próbujesz przeskoczyć prawdopodobne limity i jedziesz szybciej?

Ustal granice

Twoja konsekwencja jako rodzica daje potrzebne bariery bezpieczeństwa, by wybiegnące z kontroli dziecko mogło funkcjonować z poczuciem bezpieczeństwa relacyjnego i emocjonalnego. Bo to tak ważne, pozwól, że powtórzę się.

Oprócz zapewnienia zdrowego i miłującego domu, mądry rodzic musi wyznaczyć jasne i spójne granice.

Wszystkie dzieci mają swoje dzikie momenty. Będą ciśnęć, pchać, prowokować, by sprawdzić, jak daleko mogą i ile mogą przeciągnąć. Witamy w naturze ludzkiej (twojej i mojej też). I czy twoje dziecko ma 2 czy 12 lat, często będzie cię testować.

To, co robisz w momencie dzikości, ma ogromne znaczenie. Zamiast reagować lub nadreagować, najlepiej spokojnie odpowiadać. „Johnny, uderzanie siostry nigdy nie jest OK i zawsze skutkować będzie korektą mamy”. Potem odłączasz pad do gry, pilot, albo cokolwiek robisz, i mówisz to, co masz na myśli, masz na myśli to, co mówisz, i robisz to, co powiedziałeś – spokojnie.

Jako dorosły i rodzic w relacji musisz poświęcić się na trudną pracę bycia tak konsekwentnym, jak to możliwe.

Jesteś w małżeństwie? Zobowiąż się do wspólnej pracy z małżonkiem, by ćwiczyć dar konsekwencji – i to jest dar dla twojego wybiegnącego z kontroli dziecka. Z miłością i cierpliwości trzymajcie się nawzajem za rękę do odpowiedzialności. Nie korygujcie się nawzajem przed dziećmi, ale bądźcie wystarczająco pokorni, by przyznać, że macie pomoc. Jesteście partnerami z ogromnym interesem we wychowaniu bożych dzieci. Jak kiedyś napisał Salomon: „Lepiej są dwoje niż jedno, bo mają lepszą nagrodę za swój trud”.

Samotne rodzicielstwo z wybiegnącym z kontroli dzieckiem

Jesteś samotnym rodzicem? Masz moje szczere podziw i szacunek. Wiem, są momenty, gdy jest dwukrotnie trudniej, ale nie jesteś sam. Przez moc Ducha Świętego niemożliwe staje się Jegomożliwe.

I nadal możesz partnerszczyć z innymi rodzicami i prosić ich, by mówili do twojego życia, gdy widzą, że działasz niespójnie. Bóg ma dla ciebie wspólnotę wiary, która pomoże, jeśli pozwolisz im ci wspierać.

Teraz pewnie myślisz: OK, kapuję. Muszę być bardziej konsekwentny. Ale czy jest prosty sposób, by utrzymać to proste dla mnie i mojego dziecka? O czym muszę być konsekwentny? Kiedy muszę konsekwentnie korygować?

Tak, jest prosty sposób. Przyznaję, łatwy do zapamiętania, ale niekoniecznie beztrudny w wdrożeniu.

3-D droga do konsekwentnego i skutecznego wychowywania

Nieposłuszeństwo

Gdy jasno i konsekwentnie (to słowo znowu) przekazałeś dziecku, co jest OK, a co nie, a ono bezpośrednio ci się sprzeciwia – musisz mądrze dyscyplinować.

Nie reaguj. Nie gniewaj się, ale reaguj. Gdy Johnny uderza Sally i Johnny absolutnie wie, że uderzanie nie wolne, musi doświadczyć konsekwencji za nieposłuszeństwo. Za każdym razem.

Kłamstwo

Gdy Sally patrzy ci w oczy i kłamie, jest zdradliwa i łamie zaufanie. W naszej rodzinie dzieci wiedziały, że mamy zero tolerancji za nieprawdę. To trudny temat dla każdego. Ludzie myślą, że kłamstwo uwolni nas od potencjalnych konsekwencji, a prawda jest dokładnie odwrotna.

Ucz dzieci wartości mówienia prawdy i konsekwentnie dyscyplinuj je, gdy przekroczą granicę kłamstwa. Również nagradzaj i chwal, gdy są uczciwe. Ucz się aplaudować to, co akceptujesz, i chwalić dobre zachowanie.

Brak szacunku

Nie jestem pewien dlaczego, ale to wyzwanie dla wielu rodziców.

Kultura mówi nam, by nie tłoczyć uczuć Johnny'ego, by wyrażał się otwarcie. Więc, gdy krzyczy do ciebie: „Nienawidzę cię! Nienawidzę cię!”, boisz się, że oczekiwanie postawy szacunkowej jest kontrolowaniem i dominowaniem. To nie jest.

Kontrola emocji

Jedną z naszych podstawowych odpowiedzialności jako rodziców jest nauka wybiegnących z kontroli dzieci, jak kontrolować swoje emocje. Gdy dziecko używa tonu, spojrzenia lub słowa wyrażającego brak szacunku, zajmij się tym, pomagając mu nauczyć się właściwego wyrażania się. Szybka uwaga: upewnij się, że ty demonstrujesz szacunek do autorytetu. Więcej przyswaja się przez obserwację niż nauczaniem, zwłaszcza tutaj.

Moja żona i ja wychowaliśmy czterech dzieci. Jak ich rodzice, nigdy nie byli idealni. Ale nasza względna konsekwencja stworzyła atmosferę pokoju częściej niż nie. Naprawdę polubiliśmy nasze dzieci, a one powiedziałyby to samo o nas.

„Nie drażnij ani nie irytuj ani nie denerwuj swoich dzieci [wymaganiami trywialnymi, nierozsądnymi, poniżającymi lub nadużywającymi; ani faworyzacją, ani obojętnością; traktuj je czułymi miłością], by nie straciły nadzieję i nie zniechęciły się ani nie straciły motywacji [ze złamanymi duchami]. Kol 3,21.

Niespójność i niejasne granice zagorzują dzieci. Gdy nie wiedzą, czego się spodziewać, czują się bez kontroli, i możesz oczekiwać wielu zbędnych wyzwań. Przyznaję, konsekwencja może kosztować w krótkim terminie, bo nie jest łatwa i nie zawsze wygodna, ale nagrody są warte tego.