• Niemowlęta
• Zakładanie rodziny
• Dzieci
• Ogólne rodzicielstwo
• Noworodki
• Nastolatki
• Maluchy
• Ciąża

Techniki dyscypliny oparte na granicach dla dzieci

Dyscyplina oparta na granicach jest jednym z pięciu głównych typów strategii dyscypliny. Teoria stojąca za dyscypliną opartą na granicach jest prosta — dzieci zachowują się, kiedy czują się bezpiecznie.

Dyscyplina oparta na granicach polega na ustalaniu wyraźnych granic, które pokazują dzieciom, co mogą robić, a co jest poza granicami. Wtedy, gdy dzieci będą wiedziały, jakie są konsekwencje wyjścia poza granice, będą bardziej uległe.

Zgodnie z dyscypliną opartą na granicach, dzieci będą testować granice, aby zobaczyć, jak zareagują opiekunowie. Ale kiedy znają ograniczenia i konsekwencje, rzadziej testują swoich opiekunów. W konsekwencji problemy z zachowaniem są zmniejszone.

Przykłady testów granicznych

Dzieci w każdym wieku często lubią testować granice, aby zobaczyć, co im ujdzie na sucho. Oto kilka typowych przykładów sposobów, w jakie dzieci testują limity:

• Czterolatek, który wie, że nie wolno mu stać na meblach, siada na podłokietniku kanapy na kolanach, aby sprawdzić, czy rodzice zareagują.
• 6-latek mówi:„Nie!” kiedy kazano mu umyć zęby w nadziei, że będzie mógł dłużej oglądać telewizję.
• Ośmiolatek mówi:„Zrobię to za kilka minut. Zbliżam się do następnego poziomu mojej gry”, kiedy kazano mu nakryć do stołu do kolacji.
• Dziesięciolatek, który stracił prawo do zabawy na zewnątrz przez cały dzień, upiera się, że musi ćwiczyć psa na podwórku.
• 12-latka widzi, że jej mama rozmawia przez telefon, więc idzie do kuchni, by najechać szufladę z przekąskami, po tym jak jej mama powiedziała jej, że nie może zjeść przekąski.
• Czternastolatkowi kazano wyłączyć komputer na noc, więc zaczyna używać telefonu do surfowania po Internecie.
• 16-latek wraca do domu 20 minut po godzinie policyjnej, ponieważ poprzedniego wieczoru spóźniał się o 10 minut, nic się nie wydarzyło.

Techniki dyscyplin oparte na granicach

Dyscyplina oparta na granicach wykorzystuje różne techniki dyscypliny w celu rozwiązania problemu naruszeń zasad. Oto kilka typowych strategii dyscyplin opartych na granicach:

• Informuj o ograniczeniach. Ustal regulamin domu i opublikuj pisemną listę zasad. Kiedy masz oczekiwania, których nie ma na liście, wyjaśnij swoje oczekiwania. Powiedz:„Dziś wieczorem możesz korzystać z komputera przez 30 minut” lub „Przed wyjściem na zewnątrz musisz posprzątać pokój”.
• Dawaj ostrzeżenia, gdy tylko jest to możliwe. Postaraj się dać pięciominutowe ostrzeżenie o przejściach. Powiedz:„Za pięć minut nadejdzie czas, aby zakończyć grę, abyś mógł nakryć do stołu”. Kiedy Twoje dziecko testuje granice, zaproponuj ostrzeżenie, jeśli…to, takie jak:„Jeśli nie odbierzesz teraz zabawek, nie będziesz mógł bawić się klockami przez resztę dnia ”.
• Oferuj opcje . Jasno nakreśl wybory, aby dzieci mogły zobaczyć, że ich zachowanie będzie skutkować pozytywnymi lub negatywnymi konsekwencjami. Powiedz:„Możesz albo wyłączyć grę teraz i nakryć stół, albo dalej próbować grać i stracić elektronikę do jutra”. Wyjaśnij, że nie zmuszasz swoich dzieci do czegoś, ale zamiast tego jest to ich odpowiedzialność dokonać wyboru.
• Stosuj logiczne konsekwencje. Logiczna konsekwencja, taka jak odebranie dziecku przywilejów komputerowych, ponieważ odmówiło wyłączenia swojej gry wideo, ma sens. Konsekwencja jest bezpośrednio związana z niewłaściwym zachowaniem.
• Pozwól na naturalne konsekwencje. Naturalne konsekwencje pomagają dzieciom uczyć się na własnych błędach, jednocześnie ucząc je odpowiedzialności. Jeśli Twoje dziecko zapomni spakować korki do treningu piłkarskiego, naturalną konsekwencją może być to, że nie może brać udziału w grze.
• Wyślij swojemu dziecku przerwę. Kiedy twoje dziecko jest nadmiernie stymulowane lub jest wyzywające, wyślij je na przerwę. Może się to nazywać „spokojnym czasem” lub „przerwą”, ale może być używane jako narzędzie pomagające dzieciom nauczyć się, jak się uspokoić. Pamiętaj, że wiele dzieci będzie początkowo potrzebowało wsparcia, aby zachować spokój. Będą potrzebować tego wsparcia poprzez twój spokój jako rodzica lub opiekuna. Być może będziesz musiał przeprowadzić burzę mózgów lub zaoferować im sposoby na uspokojenie się.

Zachowaj spójność dyscypliny

Spójność jest kluczowym elementem dyscypliny opartej na granicach. Naginanie zasad lub poddawanie się po ich ustaleniu może pogorszyć problemy z zachowaniem. Gdy wywiążesz się z konsekwencji za każde naruszenie zasad, Twoje dziecko będzie ufać, że jesteś dobrym przywódcą i będzie czuło się bezpiecznie pod Twoją opieką, co jest niezbędne, jeśli chcesz, aby dobrze zarządzał swoim zachowaniem.