• Niemowlęta
• Zakładanie rodziny
• Dzieci
• Ogólne rodzicielstwo
• Noworodki
• Nastolatki
• Maluchy
• Ciąża

Rozmowa z dziećmi o tajemnicach i prywatności

Większość dorosłych, którzy proszą dzieci o dochowanie tajemnic, ma dobre intencje. Niestety, istnieje niewielka populacja ludzi, którzy żerują na dzieciach, a ich drapieżny sukces zależy od tego, czy potrafią powiedzieć dziecku, aby zachowało swoje niesmaczne zachowanie w głębokiej, mrocznej tajemnicy. Dlatego tak ważne jest, aby uczyć dzieci o sekretach.

Jak uczyć dzieci różnych rodzajów sekretów

Naucz swoje dziecko o różnych rodzajach sekretów, z którymi może się spotkać:

• Zabawne sekrety :Zabawne sekrety mogą obejmować przyjęcie niespodziankę lub prezent dla kogoś. Dziecko może usłyszeć:„Nie mów mamie, co kupiliśmy jej na Boże Narodzenie” lub „Nie mów dziadkowi, że planujemy dla niego przyjęcie urodzinowe-niespodziankę”.
• Potencjalnie szkodliwe sekrety :Czasami dzieci są proszone o dochowanie sekretów w najlepszych intencjach, ale te sekrety wciąż mogą być szkodliwe. Babcia może powiedzieć:„Nie mów rodzicom, że nie spałaś do późna”, a przyjaciele mogą powiedzieć:„Zjedz to ciastko, ale nie mów mamie, że ci je dałem!” Sekrety te wysyłają wiadomość, że Twoje dziecko (lub ktoś inny) może mieć kłopoty z powodu mówienia prawdy.
• Niebezpieczne sekrety :Dziecięce drapieżniki polegają na tym, że dzieci zachowują swoje sekrety. Sprawcy mówią takie rzeczy jak:„To jest nasz sekret i nie możesz nikomu powiedzieć”. Mogą grozić dzieciom na wiele sposobów, starając się je uciszyć. Dzieci, które nie zostały nauczone o sekretach, często nie mają odwagi nikomu powiedzieć.

Jak rozmawiać z dzieckiem o sekretach

Wyjaśnij dziecku, że w swoim domu nie masz tajemnic. Poinformuj swoje dziecko o różnych rodzajach sekretów i o tym, dlaczego ważne jest, aby porozmawiać z zaufaną osobą dorosłą.

• Rozmawiaj regularnie o bezpiecznych i niebezpiecznych sekretach. Zacznij rozmawiać z dzieckiem w młodym wieku o niebezpiecznych tajemnicach. Wyjaśnij, że czasami ludzie proszą dzieci o dochowanie tajemnic, ponieważ robią złe rzeczy. Spraw, aby była to regularna dyskusja z dzieckiem, ponieważ jego zdolność do zrozumienia tematu rośnie.
• Ucz dzieci o bezpiecznych i niebezpiecznych kontaktach. Naucz swoje dziecko, co stanowi „bezpieczny” i „niebezpieczny dotyk”. Upewnij się, że rozumie, że nikt poza rodzicem lub lekarzem nie powinien dotykać żadnych części, które normalnie są zakryte kostiumem kąpielowym.
• Użyj słowa „niespodzianka” zamiast „tajemnica”. Porozmawiaj o zdrowych niespodziankach, takich jak wycieczka-niespodzianka na plażę lub prezent-niespodzianka. Wyjaśnij, jak niespodzianki powinny być zabawne i wszyscy powinni wkrótce wiedzieć o niespodziance – w przeciwieństwie do tajemnicy, która może być „na zawsze”.
• Omów znaczenie rozmowy z zaufanymi dorosłymi. Upewnij się, że twoje dziecko wie, że zawsze może ci powiedzieć, jeśli zostanie poproszone o dochowanie tajemnicy. Niezależnie od tego, czy jego przyjaciel powiedział mu, że nie może nikomu powiedzieć, czy opiekunka powiedziała:„To nie sprawa twoich rodziców”, upewnij się, że wie, że i tak można ci powiedzieć.
• Upewnij się, że mówienie dziecka nie spowoduje kary. Dzieci-drapieżcy często mówią dzieciom, że wpadną w duże kłopoty za powiedzenie komukolwiek, co się dzieje. Upewnij się, że Twoje dziecko wie, że nie zostanie ukarane za mówienie prawdy lub ujawnianie tajemnic. Dodatkowo porozmawiaj ze swoim dzieckiem o różnicy między paplaniem a mówieniem.

Różnica między tajemnicą a prywatnością

Ważne jest, aby dzieci wiedziały, że istnieje różnica między tajemnicą a prywatnością. Tylko dlatego, że nie masz zamiaru dochować tajemnic, nie oznacza to, że powinieneś mówić całemu światu o swoich prywatnych sprawach.

Porozmawiaj z dzieckiem o tym, jak każdy powinien mieć prywatność podczas korzystania z łazienki lub podczas ubierania się. Utwórz zasady domowe, które wykazują szacunek dla prywatności, takie jak „zapukaj do zamkniętych drzwi i poczekaj na pozwolenie na wejście”.

Gdy Twoje dziecko dojrzeje, prowadź ciągłe dyskusje na temat prywatności. Chociaż nie chcesz zachęcać do „rodzinnych sekretów”, nie chcesz również, aby Twoje dziecko ogłaszało światu, że masz problemy finansowe lub że rodzeństwo nie radzi sobie z matematyką.

Prowadź ciągłe dyskusje na temat prawa każdego członka rodziny do prywatności i tego, że dzielenie się potencjalnie wstydliwymi historiami nie jest dobrą rzeczą. Szukaj momentów, w których można się nauczyć, i prowadź ciągłe rozmowy o tym, jak ważne jest poszanowanie prywatności i nieutrzymywanie tajemnic.