Jak dyscyplinować dziecko ze specjalnymi potrzebami – planowanie, komunikacja, konsekwencja
Dzieci ze specjalnymi potrzebami to wciąż dzieci – potrzebują tej samej twardej struktury i prowadzenia. Forma i stopień dyscypliny może się różnić, ale zasady te same: reakcja na bieżąco, sensowne konsekwencje, realizowanie za każdym razem. Wymaga planowania i komunikacji między opiekunami i dzieckiem Zanim do incydentu. Konsekwentne stosowanie = lepsze zachowanie z mniejszym nakładem sił.
Instrukcje
Plan działania przed incydentem. Przeanalizuj potencjalne sytuacje kryzysowe, swoją reakcję, potrzeby dziecka, możliwe konsekwencje. Specyficzne triggery – znaj dziecko, bądź elastyczny.
Komunikuj oczekiwania z wyprzedzeniem. Przed sklepem, zmianą aktywności, trudną sytuacją: omów plan, przypomnij zasady rodzinnie, konsekwencje (±). Dla dzieci ze specjalnymi potrzebami: proste instrukcje, powtarzane często.
Nagradzaj dobre, karaj złe – równo. Równa uwaga na sukcesy i błędy. Dziecko uczy się CO robić, a nie tylko CO NIE. Konsekwencja/nagroda TU I TERAZ – kluczowe przy krótszym uwagę.
Dobierz metodę do skali wybuchu i dziecka. Ignorowanie planowane, przerwa, zabranie uprawnień/ulubionej aktywności. Dzieci ze specjalnymi potrzebami: krótsze przerwy, mniejsze dawki konsekwencji (uwaga).
Cierpliwość i konsekwencja. Opóźnienia rozwojowe = więcej powtórzeń by zrozumieć oczekiwania. Realizuj za KAŻDYM incydentem – by przesłać jasny komunikat.
Previous:Jak używać tablicy gwiazdek (star chart) dla dzieci
Next:Jak używać programu Kidspiration – przewodnik po funkcjach
-
To wielkie pytanie na umyśle każdego rodzica, gdy zaczynają szukać opiekunki: Ile powinieneś zapłacić? Niestety, nie ma jednej odpowiedzi, bo wiele czynników wpływa na to, ile opiekunka powinna dostać, w tym lokalizacja, poziom umiejętności oraz licz -
Niemowlęta i maluchy: 0-2 lata Obcy: Nawet senne noworodki rozpoznają – i preferują – swoich rodziców nad nieznajomymi twarzami, ale najsilniejsza lęk rozdzielający zaczyna wchodzić w grę ok. 6-8 miesiąca, mówi psycholog Dawn Huebner, Ph.D., autorka -
Kiedy dochodzi do adultyzacji, oczekujemy od młodych dzieci zachowań dorosłych. Na przykład 9-latek, który doświadcza adultyzacji, może być zmuszony do pełnej opieki nad młodszymi rodzeństwem: gotowania, dbania o szkolę, prania, codziennych kąpieli.
