Jakie są obowiązki i zadania psychologa dziecięcego?

Psychologia dziecięca to dziedzina psychologii rozwojowej wymagająca minimum magisterium. Psycholodzy dziecięci pracują w szkołach, służbach społecznych lub praktykach prywatnych. Niezależnie od stanowiska, obowiązują pewne zadania i odpowiedzialności wspólne dla wszystkich praktykujących psychologów dziecięcych.

Wskazówki i wsparcie

Psycholog dziecięcy daje wskazówki dzieciom, z którymi pracuje, ucząc ich radzenia sobie z różnymi sytuacjami, emocjami i ludźmi. Aby to było skuteczne, psycholog musi budować relację zaufania. Wskazówki dają metody samokontroli, radzenia ze stresem lub gniewem, strategie radzenia ze strachem i smutkiem. Psycholog musi też nawiązać wiązanie zaufania, by dziecko czuło się bezpiecznie, zwracając się o pomoc.

Mediacja

Ważnym obowiązkiem psychologa dziecięcego jest pełnienie roli mediatora między dzieckiem a rodzicami, nauczycielami lub rówieśnikami – zależnie od sytuacji. Psycholog musi odkryć kwestie do rozwiązania i pracować z dzieckiem i zainteresowanymi stronami nad kompromisem. Wymaga to obserwacyjności, cierpliwości i zdolności do propozycji rozwiązań. Ważne, by psycholog śledził postępy i potrafił zaproponować alternatywne rozwiązania, jeśli wcześniejsze zawiodły.

Przewidywanie dokumentacji

Wszyscy psycholodzy dziecięci muszą prowadzić i przechowywać dokumentację swojej pracy – czy to poradnictwo w szkole, praca ze służbami społecznymi, czy praktyka prywatna. Dokumenty mogą się różnić w zależności od rodzaju pracy, ale muszą zawierać dokładne informacje i chronić prawa i poufność dziecka. Prowadzenie dokumentacji jest ważne, bo pozwala psychologowi przeglądać sprawy, upewniać się, że podjęto właściwe kroki i procedury, i wspierać dalszą pracę nad sprawą.

Kształcenie ciągłe

Psycholodzy dziecięci pracują w dziedzinie, w której nieustannie powstają nowe teorie i praktyki. Psycholog musi więc pozostać dobrze poinformowanym i wykształconym, by oferować najlepszą opiekę i porady. To też ważne dla utrzymania wymaganych licencji stanowych. Kształcenie ciągłe może obejmować studia, badania, samouczkę czy po prostu śledzenie najnowszych osiągnięć w psychologii dziecięcej.