Jak uczyć nadpobudliwe dzieci zwalniania tempa

Stałe, podwyższone poziomy nadpobudliwości u dziecka dają rodzicom powód do pytania, czy dziecko nie cierpi na jakiś zaburzenie psychiczne lub emocjonalne. Choć nie wszystkie przypadki nadpobudliwości są diagnozowane jako zaburzenia, istnieją skuteczne sposoby, by rodzice nauczyli nadmiernie energiczne dziecko technik uspokajania.

Identyfikacja przyczyny

Nadpobudliwość może mieć wiele przyczyn: zaburzenia mózgu lub układu nerwowego, zaburzenia emocjonalne, ADHD, dieta, styl życia, czynniki środowiskowe. Zrozumienie, dlaczego dziecko wykazuje nadpobudliwe zachowania, pomoże zrozumieć, jak adresować pojawiające się problemy. Obserwujcie, kiedy dziecko zazwyczaj wykazuje nadpobudliwość. Zwróćcie uwagę na konkretne zachowania. Starajcie się ustalić, na co dokładnie dziecko reaguje swoim zachowaniem.

Eliminacja wyzwalaczy

Dzieci, których zachowania odzwierciedlają nadpobudliwość, muszą być traktowane odpowiednio przez dorosłych, by osiągnąć sukces. Może dziecko reaguje na złe nawyki snu lub zbyt dużą stymulację w ciągu dnia. Usuńcie bałagan w domu. Uporządkujcie każdy pokój, by wszystko miało przeznaczenie i miejsce. Wyznaczcie „strefę relaksu” dla dziecka, do której może uciec podczas napadów nadpobudliwości. Ustrukturyzujcie dzień dziecka przewidywalną rutyną, by zapewnić mniej stymulacji i odpowiedni sen.

Możliwe, że dziecko reaguje na dodatki do żywności. Według Maryann Jacobsen, dietetyk i ekspert od żywienia rodziny, dodatki takie jak barwniki sztuczne i konserwanty mogą powodować problemy behawioralne, w tym nadpobudliwość u dzieci. Zmodyfikujcie dietę dziecka, by zapewnić prawidłowe odżywianie.

Przekierowanie energii

Dzieci dobrze reagują na te same techniki, co dorośli do łagodzenia lęku i nadstymulacji. Odwróćcie uwagę dziecka od nadpobudliwości, przygotowując cieplą kąpiel z pianką lub oferując mini-masaż. Nauczcie proste techniki oddychania i medytacji, by skupić energię w środku. Wprowadźcie grę w liczenie głębokich oddechów razem z dzieckiem. Zaproponujcie bieganie wokół domu i notowanie postępów. Te metody przekierowania utrzymają nastroj pozytywny i nauczą dziecko kanalizować energię w aktywności samoregulacyjnych zamiast pozostać z nieskierowanym wysiłkiem.

ADHD

ADHD to jeden z najczęstszych zaburzeń psychicznych u dzieci. Objawy nadpobudliwości: częste ruszanie się, ciągłe gadanie, dotykanie wszystkiego, problem z siedzeniem w miejscu, stały ruch, trudności z ciszymi zadaniami. Objawy często pojawiają się wcześnie, w wieku 3–6 lat. Jeśli podejrzewacie ADHD, skonsultujcie się z pediatrą. Licencjowany specjalista zgromadzi niezbędne informacje. Żaden pojedynczy test nie diagnozuje ADHD. Czasem skierują do specjalisty. Leczenie: farmakoterapia, psychoterapia, edukacja, trening. Każde dziecko jest inne – plan leczenia dopasowywany indywidualnie.

Previous:

Next: