• Niemowlęta
• Zakładanie rodziny
• Dzieci
• Ogólne rodzicielstwo
• Noworodki
• Nastolatki
• Maluchy
• Ciąża

Jak postąpić, gdy nie chcecie, by Wasze dziecko bawiło się z sąsiadem

Posiadanie sąsiadów z dziećmi, gdy sami macie dzieci, może być błogosławieństwem lub przekleństwem – czasem obojętnym naraz. To super, gdy w okolicy są inni dzieci w podobnym wieku, by Wasze mogły się bawić, jeździć na rowerach. Ale gdy dzieci sąsiadów są znacznie starsze, nie mają tych samych zasad co Wasze albo są niekontrolowane behawioralnie, trudno trzymać swoje dzieci z dala od nich. Możecie musieć sięgnąć po kreatywne metody wychowawcze, by chronić dzieci przed grą z problematycznym sąsiadem.

Instrukcje

1. Powiedzcie dziecku, że nie chcecie, by bawiło się z sąsiadem. Bądźcie gotowi na pytanie „Dlaczego?”. Odpowiedzi trzymajcie zwięzłe, bezosądne i odpowiednie do wieku. Wyjaśnijcie, że sąsiad jest większy i nie chcecie, by Wasze dziecko się zraniło, albo że rodzina sąsiada ma inne zasady wspólnej zabawy. Skupcie się na zachowaniu dziecka, a nie na tym, że nie lubicie go. Delikatnie skierujcie dziecko do bardziej akceptowalnych kolegów lub innych zajęć bez kontaktu z niechcianym sąsiadem.
2. Zakaz gry w domu sąsiada, zwłaszcza jeśli nie czujecie się komfortowo z trybem życia tej rodziny lub brakiem zasad bezpieczeństwa i zachowania. Wyjaśnijcie, że nie sugerujecie, że rodzina jest zła lub niebezpieczna, ale czujecie się lepiej, gdy Wasze dziecko bawi się u siebie lub u znajomych z podobnymi zasadami. Dom bez zasad może być kuszący dla dziecka, które buntuje się przeciwko Waszym – Waszym jedynym wyborem może być postawienie tego domu poza zasięgiem.
3. Zezwólcie na grę w grupie, w której czasem będzie sąsiad, u Was w ogrodzie lub domu, gdzie możecie nadzorować. Jeśli pojawią się problemy lub którekolwiek dziecko zachowa się nieodpowiednio lub nie przestrzega Waszych zasad, macie prawo posłać je do domu. Jeśli zabawa pójdzie gładko, dajecie dziecku szansę na grę z sąsiadem i innymi, co zapobiegnie narzekaniom „Nigdy nie pozwalasz mi z nim grać”.
4. Wymyślajcie usprawiedliwienia, gdy sąsiad zapuka chcąc grać. Może to być czas na lekcje, drzemkę, trening piłki nożnej lub baletu, planowana rodzina wspólna aktywność. Nadzieja, że ostatecznie znuży mu się bycie odsyłanym. Możecie też po prostu powiedzieć „Nie”. Nie musicie dawać wyjaśnień. Po prostu: „Nie, Janek dzisiaj nie może grać”, uśmiechnijcie się i zamknijcie drzwi.