Co to jest zachowanie opozycyjne?

Zaburzenie opozycyjne, w medycynie nazywane zaburzeniem opozycyjno-buntowniczym, to wzorzec nieposłuszeństwa i wrogiego zachowania skierowanego przez młodego człowieka wobec osób autorytetowych. Przyczyna nie jest znana, ale badacze rozważają czynniki psychologiczne, społeczne i biologiczne.

Cechy

Diagnozuje się je tylko u dzieci i nastolatków, częściej u chłopców. Niektóre badania szacują wystąpienie na 20% wszystkich uczniów, co może odzwierciedlać zmieniające się oczekiwania wobec dzieci, a nie samą częstotliwość zaburzenia.

Jako dorośli, osoby z tym zaburzeniem w dzieciństwie mogą otrzymać diagnozę zaburzenia osobowości pasywnie-agresywnej lub antysojalnej.

Identyfikacja

Typowe objawy: aktywne nieposłuszeństwo dorosłym, obwinianie innych o błędy, gwałtowne humory, zemsta. Objawy muszą trwać co najmniej pół roku, być bardziej intensywne niż typowe zachowanie dziecięce i powodować problemy dziecku.

Leczenie

Leczenie musi obejmować terapię ze specjalistą: indywidualną, grupową lub rodzinną. Można też przepisać leki.