Co to jest normalne niegrzeczne zachowanie u dzieci

Dziecko nie byłoby dzieckiem, gdyby nie wpadło w trochę bałagan. Testowanie cierpliwości rodziców przez bunt jest częścią dążenia do niezależności. Granica między normalnym a anormalnym zachowaniem nie zawsze jest czarno-biała. Definicja „normalnego niegrzecznego zachowania” znacznie się różni u każdego dziecka (American Academy of Pediatrics).

Normalne czy nie?

Ogólnie decyduje nasilenie. Np. starszy brat niszczy lalkę siostry i chowa ją – to pewnie poza normą. Wiek to kluczowy czynnik: jeśli brat ma 5 lat – inaczej niż 16 lat.

Rodzice jako modele

Zachowanie dziecka może być „normalne”, jeśli wynika z obserwowania niepożądanych czynów rodziców. Jeśli dziecko przeklina lub obraża, gdy jest zdenerwowane, trudno je o tym winic, jeśli Ty dałeś zły przykład (brzydkie słowa). Praca nad własnym zachowaniem (przestanie przeklinać/krzyczeć) przenosi się na dziecko (University of Missouri Extension).

Zwróćcie na mnie uwagę

Dzieci czujące się niekochane/zaniedbane częściej robią figle – np. celowe wylanie soku na świeżo umyte dywan (Kentucky Cooperative Extension). Dzieci odczuwające odrzucenie mogą być pełne gniewu i uważać, że niegrzeczność to jedyny pewny sposób na uwagę. Uwaga może być negatywna, ale rodzic skupia się na dziecku.

Siła rówieśników

Dziecko może poddać się presji rówieśników i dołączyć do schematów. Grupa – z nudu – umówi się na ucieczkę ze szkoły w przerwie, przepuszczenie lekcji, ściąganie. Czasem zajęcia dodatkowe (sport) rodzą agresję prowadzącą do niegrzeczności (Glencoe Regional Health Services, 2012). Np. spór o złamanie zasad → popychanie. To niegrzeczne, ale niekoniecznie anormalne.

Previous:

Next: