Etapy rozwoju artystycznego dziecka

Pierwsze pociągnięcia pędzlem – kolorowe, proste, naiwne. Z czasem i praktyką dziecko doskonali warsztat. Etapy rozwoju artystycznego to fascynująca podróż. Victor Lowenfeld, pedagog sztuki z Penn State, w 1947 r. opublikował „Creative and Mental Growth” opisujący etapy.

Etap krakowania (Scribbling) – 2–4 lata

Rozwój koordynacji oko-ręka. Dziecko często tłumaczy, co narysowało, ale jeśli wygląda inaczej – zmienia nazwę. Z wiekiem pojawiają się rozpoznawalne obiekty i detale.

Etap przedschematyczny (Pre-Schematic) – 4–7 lat

Formy geometryczne. Kolor losowy/emocjonalny, niezwiązany z rzeczywistością. Ludzie: ręce i nogi wyrastają z głowy, twarz do przodu, uśmiech. Obiekty rozmieszczone wg znaczenia emocjonalnego, pomijane te nieistotne.

Etap schematyczny (Schematic) – 7–9 lat

Technika „röntgenowska” – rysuje to, co niewidoczne (np. 4 koła samochodu, choć widać 2). Perspektywa: mniejsze w dal, większe blisko. Więcej detali: nosy, dłonie, palce.

Rozpoczynający realizm (Dawning Realism) – 9–11 lat

Dziecko krytykuje własne prace: obrazy nie podobają się do modeli. Ludzie sztywni, posądzani. Perspektywa jest, ale ginie spontaniczność wcześniejszych etapów (University of Minnesota Duluth).

Etap pseudorealistyczny (Pseudorealistic) – 11–13 lat

Połączenie doświadczeń subiektywnych i realistycznych dla aproksymacji realizmu. Obiekty w szczegółach, ludzkie proporcje poprawne (University of Minnesota Duluth).