Sposoby na radzenie sobie z drąganiem dzieci

Drąganie, nawet w dobrej wierze, może mieć negatywne skutki psychologiczne dla dzieci. Niektóre są wrażliwe i mają niską samoocenę, inne reagują agresją. Pomoc w znalezieniu pozytywnych sposobów radzenia sobie z drąganiem uczy ważnych umiejętności życiowych i buduje pewność siebie.

Śmiej się

Nic nie rozładowuje napięcia jak humor. Naucz dziecko śmiać się z drągania lub drążącego, nawet jeśli w środku boli. Śmiech odciąga od zranionych uczuć i pewnie zdziwi/zasta w błędzie drążącego, by odejdzie. Pomaga też zdystansować się od sytuacji i uczy śmiechu z rzeczy nieistotnych. Jeśli dziecko wierzy, że słowa drążącego nie są prawdą/śmieszne – niech to odpuści ignorując.

Unikaj drążącego

Niezależnie od tego, czy drąganie boli, czy tylko denerwuje – ucieczka bywa najlepszym rozwiązaniem. Niech dziecko wybierze inny stół w stołówce, inną grupę na przerwie. Jeśli drąganie w aucie – inna siedziba lub słuchawki. Jeśli idzie pieszo – inna trasa. Jeśli dziecko mniej dostępne – drążący może zrezygnować.

Ignoruj drążącego

Większość drążących szuka reakcji: gniewu, zawstydzenia, łez. Naucz dziecko: zmartwiona mina, zakręcenie oczami, odejście. Albo: całkowite nieuznanie. Jeśli drążący przerywa rozmowę – "Przepraszam, rozmawiam", i powrót do rozmowy. Ignorowanie lub traktowanie z złością/pochopnością może zażenować drążącego do odejścia.

Porozmawiaj o drąganiu

Jeśli dziecko wygląda na obojętne, ale w środku cierpi – porozmawiaj. Zachęcaj do rozmowy z nauczycielem/pedagogiem. Pytaj o drąganie i uczucia. Namawiaj do poufnej rozmowy z przyjacielem/koledzy z drużyny – mogą nie wiedzieć i następnym razem się postawić w obronie. Nie pozwól dziecku zatykać negatywnych emocji. Rozmowa ulgę sprawia w lęku, strachu, smutku, depresji, krzywdy.