• Niemowlęta
• Zakładanie rodziny
• Dzieci
• Ogólne rodzicielstwo
• Noworodki
• Nastolatki
• Maluchy
• Ciąża

Jak małe dziewczynki komunikują

Niezależnie od tego, czy to wysokotonowe winienie, gdy chce czegoś, czy radosne chichoty wypełniające głos Twojej małej córki, Twoja młoda córka może komunikować się z Tobą – i z innymi ludźmi – na wiele różnych sposobów. W zależności od konkretnego wieku Twojej małej dziewczynki, może używać szeregu taktyk rozmowniczych, by przekazać swój punkt.

Winienie

Kiedy usłyszysz ten ultra wysokotonowy win, „Ale mamo, ja naprawdę, naprawdę, naprawdę chciam to ciasteczko”, najprawdopodobniej wiesz, to sposób Twojej córki na komunikację jej potrzeb do Ciebie. Choć ten typ komunikacji z pewnością nie jest z pozytywnej odmiany, to jeden ze sposobów, w jakie małe dziewczynki próbują dostać uwagę rodzica, dostać to, co chcą i wyrazić pragnienie. Zamiast ulegać winieniu dziecka, eksperci ze strony Ask Dr. Sears sugerują, by rodzice zatrzymywali to zachowanie, zanim wyjdzie poza kontrolę. Powiedz córce, że nie będziesz słuchać głosu winienia, i poczekaj na dalszą komunikację, dopóki nie zmieni tonu.

Plotkowanie

Choć małe dziewczynki nie mają ekskluzywnego rynku na plotkowanie, one mają tendencję do angażowania się w ten typ komunikacji częściej niż małe chłopcy. W przeciwieństwie do po prostu rozmawiania, plotkowanie obejmuje – zgodnie z pediatrami ze strony KidsHealth – opowiadanie innym dzieciom wątpliwie prawdziwych, złych lub prywatnych myśli. Zanim Twoja córka zdobędzie reputację lokalnej „plotki”, pomóż jej zrozumieć, dlaczego ten typ komunikacji jest często krzywdzący i powiedz jej, by trzymała się z dala lub unikała słuchania innych dzieci, które zaczynają plotki. Dodatkowo, nie zapomnij, że Twoje dziecko obserwuje Ciebie po wskazówki, jak powinna się zachowywać. Zamiast angażowania się w plotki placówki o tym, jak „Mama Sary tak się otyła”, bądź modelem i unikaj plotkowania też.

Emocje

W zależności od wieku dziecka, może mieć większe lub mniejsze wyzwanie z komunikowaniem swoich emocji w społecznie akceptowalny sposób. Na przykład, Amerykańska Akademia Pediatrii – na swojej stronie Healthy Children – zauważa, że młodsi dzieci, takie jak maluchy, często brakuje im samokontroli, by wyrażać swoje uczucia w pozytywny sposób. Twoja mała córka może czuć frustrację, smutek lub złość, ale – z powodu młodego wieku – gryzie, uderza, kopie lub krzyczy zamiast po prostu komunikować się słowami. Choć to jest zupełnie normalne dla młodego dziecka, nie powinnaś tolerować tego typu zachowania. Gdy małe wykazuje agresję lub wyrzuca hysterię zamiast komunikować, jak się czuje, w spokojny sposób, daj jej znać, że to nieakceptowalne i spróbuj techniki dyscypliny, takiej jak wyczas.

Sekrety

Podobnie do plotek, sekrety to sposób, w jaki małe dziewczynki komunikują się z przyjaciółmi w sposób społeczny. Bardzo małe dziewczynki, takie jak przedszkolaki lub dzieci w zerówce, mogą opowiadać dość niewinne sekrety swoim przyjaciołom, takie jak szepczenie na placu zabaw przedszkola, że „Bobek jest uroczy”. Gdy Twoje dziecko wchodzi w lata szkoły podstawowej, może zacząć naprawdę dzielić się swoimi intywnymi myślami z innymi dziewczynami przez opowiadanie sekretów. Tak długo, jak sekrety nie są szkodliwe, takie jak nieprawdziwe plotki o innej osobie, mogą pomóc Twojej córce ustanowić emocjonalną więź z przyjaciółmi i postawić fundament do budowania zaufania z innymi.

Krzyki i piszczenie

Choć nie jest odpowiednie, by Twoja młoda córka puściła luzy i krzyczała w szkole, rodzinnej kolacji lub podczas zakupów butów w galerii, czasem radosny wybuch emocji jest akceptowalny. Od starych czarno-białych klipów filmowych przedpubescencyjnych i nastolatek krzyczących, gdy Beatles przechodzili obok, po nowoczesne ujęcia TV i internetowe małych dziewczynek piszczących na widok boybandów takich jak One Direction, ten typ komunikacji emocjonalnej jest powszechny i zazwyczaj zupełnie bezpieczny. Prawdopodobnie, gdy Twoja córka krzyczy na górze płuc, gdy Justin Bieber wkracza na scenę, wie, że to samo zachowanie nie jest dozwolone w innych środowiskach, takich jak szkoła, a nawet w domu.