Jak radzić sobie z opóźnionym rozwojem mowy u dziecka

NIDCD donosi: 8–9% małych dzieci ma zaburzenia wymowy. ok. 5% dzieci w I klasie ma widoczne zaburzenia mowy. Przyczyny nie zawsze znane, ale często: wady słuchu, urazy mózgu, zaburzenia neurologiczne. Wczesna interwencja kluczowa.

Instrukcje

1. Obserwuj sygnały alarmowe. Rozwój mowy zaczyna się w niemowlęctwie. Jeśli 1-letnie dziecko nie reaguje na dźwięki / nie gestykuluje, albo 18-miesięczne komunikuje się gestami zamiast dźwięków – możliwy problem (KidsHealth).

2. Zgłoś do oceny logopedycznej, jeśli 2-latek nie mówi samodzielnie słów i zdań. Normą: łączenie 2 słów, słownictwo ~50 słów. Jeśli mówi mało lub rozumiesz <50% – pediatra skieruje do logopedy na screening.

3. Zapytaj o programy wczesnej interwencji w swoim regionie. Powyżej 3 r.ż. dzielnica szkolna oceni, czy dziecko potrzebuje logopedii. Szkoły publiczne muszą oferować screening/diagnostykę gratis – nawet jeśli dziecko w szkole prywatnej/domowej (Deborah L. Bennett). Usługi logopedyczne zależą od funduszy dzielnicy.

4. Sprawdź, czy ubezpieczenie pokrywa terapie. Niektóre polisy pokrywają logopedię / terapię zajęciową.

5. Uczestnicz w sesjach logopedycznych. Obserwując terapeutę, nauczysz się, jak pracować z dzieckiem w domu.

6. Szukaj sposobów na werbalną interakcję. Gry 1-na-1 zachęcające do komunikacji werbalnej i niewerbalnej. Czytaj, śpiewaj, wierszyki, zadawaj pytania. Skup się na nowych słowach, pamięci, słuchaniu (University of Michigan Health System).

7. Daj dziecku wyłączną uwagę, gdy mówi. Patrz w oczy. Pozytywne wzmocnienie, nie krytyka błędów gramatycznych. Cel: dziecko mówi, nawet nieidealnie. Unikaj sprawiania, by czuło się niezręcznie.