Odrodzenie emocjonalne po urodzeniu martwego dziecka – przewodnik po żałobie i gojeniu

Utrata dziecka w wyniku urodzenia martwego (natrętu) to nie do opisania ból. Po pierwszym szoku emocjonalnym możesz przeżywać sprzeczne i intensywne uczucia, dostosowując się do nieoczekiwanej rzeczywistości życia bez dziecka, którego tak gorąco oczekiwałaś.

Nie tylko Twoje ciało potrzebuje czasu na gojenie fizyczne – Ty też potrzebujesz czasu i troski, by wyleczyć rany emocjonalne. Poniżej znajdziesz wskazówki, które mogą pomóc Ci radzić sobie w trakcie procesu żałoby.

W szpitalu

Szacuje się, że ok. jedna trzecia natrętów nie ma znanej przyczyny, zdarzając się w ciążach w porządku. Możesz pójść na rutynową wizytę przedporodową, by usłyszeć niszczącą wiadomość, a potem trafić na pilną drodze do szpitala na porod, którego nie planowałaś.

Po urodzeniu dziecka będziesz musiała zmierzyć się z kilkoma rzeczami przed wypisem.

Poszukiwanie odpowiedzi

Co stało się z moim dzieckiem? Czy coś zrobiłam, by to sprawić? Czy to się powtórzy? Choć część natrętów jest niewyjaśnionych, lekarz może podjąć szereg kroków, by ustalić prawdopodobną przyczynę.

Może być trudne, by odpowiadać na pytania o historię medyczną własną i rodzinną, gdy radzisz sobie z utratą dziecka, ale poznanie przyczyny może pomóc psychicznie, dając poczucie domknięcia.

Zanim opuścisz szpital, lekarz może zlecić badania krwi, moczu, tarczycy, by sprawdzić, czy Twoje zdrowie miało wpływ na ciążę. Może też zbadać łożysko, pępowinę i błony pod kątem anomalii, a także wykonać badania chromosomów dziecka pod kątem wad genetycznych, np. zespołu Downa.

Dostaniesz też propozycję sekcji zwłok dziecka. Jeśli wyrażasz zgodę, może dostarczyć cenne informacje o przyczynie natrętu. Masz kontrolę nad zakresem sekcji i możesz odmówić zgody na dowolną część badania, z którą nie czujesz się komfortowo.

Badanie z 2011 r. przeprowadzone przez Narodowe Instytuty Zdrowia USA wykazało, że patomorfologiczne badanie pośmiertne umożliwiło ustalenie „prawdopodobnej lub możliwej przyczyny śmierci w 76% przypadków”.

Radzenie sobie z poczuciem winy

Niektóre kobiety czują winę po natręcie, myśląc, że gdyby zrobiły coś inaczej, wynik byłby lepszy. Podobnie jak przy poronieniu – zazwyczaj to czyjaś wina.

Wady wrodzone i infekcje u matki i/lub dziecka stanowią znaczący odsetek natrętów; to przyczyny nieuniknione i mogące nastać niespodziewanie.

Rozmowa z lekarzem prowadzącym o opcjach ustalenia przyczyny natrętu pomoże Ci przygotować się na przyszłość i uspokoić myśli.

Pożegnanie

Będziesz miała tyle czasu z dzieckiem przed odejściem ze szpitala, ile chcesz. Jeśli czujesz dyskomfort przy myśli o spędzaniu z nim czasu – to też w porządku. Każda radzi sobie z utratą inaczej. Nie czuj się zmuszona do niczego, co Cię niepokoi.

Jeśli wybierasz spędzanie czasu z dzieckiem w szpitalu, możesz chcieć: przytulić je, zaśpiewać kolysankę, ubrać w specjalny strój, zachować wosk włosów, zrobić zdjęcia. Choć na początku może to wydawać się dziwne, te czynności tworzą cenne wspomnienia, które będziesz cenić w przyszłości.

Szpital może też dać Ci opaskę identyfikacyjną dziecka oraz odręczne i stopy na akcie urodzenia.

Uznanie żałoby partnera

Gdy Twoje emocje są tak intensywne, trudno pamiętać, że partner przeżywa tę samą utratę. Ludzie okazują żal w zupełnie innych sposób, co utrudnia nawzajemne wspieranie.

Cierpliwość, słuchanie i szacunek dla indywidualnych stylów żałoby to klucz do przejścia przez tę utratę razem.

Dopasowywanie się do nowej rzeczywistości

Gdy jesteś fizycznie gotowa, by opuścić szpital, zostajesz wypisana do domu. Oto rzeczy do rozważenia, przygotowując się do życia bez dziecka, którego tak oczekiwałaś.

Powrót do domu

Zrozumiale, powrót do domu po natręcie może być bardzo bolesny. Możesz czuć, że straciłaś ostatnią więź z dzieckiem. Możesz też nie chcieć mierzyć się ze wszystkimi przygotowanymi rzeczami dla dziecka w domu.

Ufaj intuicji i bądź dla siebie dobra; tylko Ty wiesz, co najbardziej pomoże. Jeśli chcesz, by zaufani przyjaciele lub rodzina poszli do domu przed Tobą i zabrali rzeczy dziecka – daj im znać. Ale jeśli NIE chcesz, by to zrobili – to też ważne, by im to przekazać przed powrotem.

Proces żałoby

Badania pokazują, że emocjonalne trauma natrętu ma daleko idące skutki dla życia rodziców, ale wynik mocno zależy od tego, jak radzą sobie z żałobą. Proces żałoby ma pięć etapów – zaprzeczenie, gniew, negocjowanie, smutek/depresja, akceptację – przez które przechodzi się we własnym tempie.

Te etapy nie zawsze są przewidywalne, i przeżyjesz mnóstwo innych emocji. Ale wiedza, czego się spodziewać, i pozwolenie sobie na tyle czasu, ile potrzebujesz, by opłakać utratę, naprawdę pomaga.

Natręt to trudny temat do rozmów dla wielu ludzi, a żałoba po nieurodzonym dziecku to niestety coś, czego ludzie w wielu kulturach nie potrafią zrozumieć.

Możesz czuć, że nie możesz smutnieć przy innych, by im nie robić dyskomfortu, ale masz prawo żałować swojej straty. Żal jest osobisty i unikalny, i objawia się na wiele sposobów – fizycznie, emocjonalnie, mentalnie, duchowo. Jak przeżyjesz żałobę i jak długo będziesz żałować – to Twoja własna droga do gojenia.

Wyrażanie siebie

Żałoba może być przytłaczająca i pochłaniająca. Na początku może być trudno mówić o uczuciach, bo tyle emocji zalewa umysł.

Z drugiej strony, możesz czuć dreszczभावlessness w środku i nie wiedzieć, o czym mówić. Daj sobie czas i przestrzeń, by przeprasować uczucia, sama lub z bliską osobą lub terapeutą.

Choć rozmowa z kimś może pomóc uporządkować emocje, możesz też znaleźć pocieszenie w samotnej aktywności. Rozważ:

  • Założenie ogrodu pamiątkowego
  • Pisanie dziennika
  • Tworzenie albumu (scrapbookingu)
  • Malowanie

Każda z tych aktywności pomaga w kontakcie z uczuciami, tworząc jednocześnie szczególne pamiątkę po dziecku.

Pozwalanie innym pomagać

Rodzina chce Ci pomóc, i choć na początku chcesz się odizolować, wsparcie bliskich jest bezcenne. Nawet jeśli nie jesteś gotowa mówić, niech pomagają w drobnych rzeczach w domu.

Jesteś teraz fizycznie i emocjonalnie wyczerpana, a oni będą cieszyć się szansą, by poczuć się pomocni. Niech się angażują, w stopniu, w jakim czujesz się komfortowo.

Pamiętaj – oni też przechodzą własny proces żałoby, choć nie tak ostry jak Twój. To w porządku, by prosić o pomoc, gdy jej potrzebujesz.

Emocjonalne odrodzenie po natręcie może być wolne i trudne, ale korzystanie z zasobów wokół Ciebie – zarówno profesjonalnych, jak i osobistych – może ułatwić tę drogę.

Dbanie o potrzeby fizyczne

Nawet gdy świat wydaje się mylący, a smutek utrudnia codzienne czynności jak jedzenie i sen, ważne jest dbanie o potrzeby fizyczne. Twoje ciało jest wrażliwe, regenerując się po hormonowych i fizycznych zmianach ciąży, a jednocześnie żałując dziecka.

Odżywcza dieta, aktywność i wystarczający sen to podstawa fizycznego zdrowia, byś mogła skupić się na zdrowiu emocjonalnym.

Uczczenie pamięci dziecka

Istnieją szczególne sposoby, by pamiętać o małym, pomagając sobie i rodzinie przejść przez utratę i trzymać pamięć dziecka blisko przez lata.

Nadanie imienia

Nadanie dziecku imienia to piękny sposób na uczczenie go jako osoby. Dodatkowo Ty i bliscy możecie czuć się swiejniej mówiąc o utracie, gdy dziecko ma imię.

Niektórzy rodzice wybierają imię, które rozważali w ciąży, inni takie, co symbolizuje utratę, np. Anioł, Niebo, Gwiazda. Wybierz imię, które będziesz czuła się komfortowo mówiąc na głos i które oddaje wszystko, co dziecko znaczy dla Was.

Planowanie pogrzebu

Zależnie od lokalnych przepisów, możesz być zobowiązana wybrać dom pogrzebowy. To nie oznacza konieczności pogrzebu, ale to opcja.

Pogrzeby są ważną częścią pożegnania bliskich, gdy odchodzą jako dorośli, i możesz odkryć, że pogrzeb dziecka pomoże Tobie i rodzinie zrobić to samo po natręcie.

Wiele domów pogrzebowych oferuje tanie lub darmowe pogrzeby dla dzieci i szeroki wybór opcji ostatniego spoczynku. Możesz znaleźć pocieszenie w dokonywaniu tych wyborów dla dziecka.

Patrzenie w przyszłość

Gdy pierwsze fale intensywnego żałoby mkną, możesz czuć okresy zdrętwienia, a nawet depresji. Choć ostry ból nie trwa wiecznie, poślizgowa smutek, który może nastąpić, jest bardzo realny.

Każda radzi sobie z żałobą inaczej. Twoja perspektywa, doświadczenia i system wsparcia odgrywają rolę w tym, jak przechodzisz przez emocjonalne doświadczenie utraty dziecka. W końcu będziesz w stanie iść do przodu i patrzeć na przyszłe lata.

Objawy depresji

Smutek i łzy to normalna część żałoby po natręcie, i nie ma limitu czasu na żałobę. Depresja i PTSD są częstsze u matek po natręcie, wedle badania z 2016 r.

Warto uważać na zmiany zdrowia psychicznego i objawy depresji poporodowej, w tym:

  • Zmiany apetytu (zjedzenie za dużo lub za mało)
  • Trudności z koncentracją
  • Nadmierne płakanie
  • Czucie złości, drażliwości, niespokoju
  • Czucie beznadziei lub bezwartościowości
  • Izolowanie się
  • Rezygnacja z czynności, które kiedyś dawały radość
  • Objawy fizyczne: ból brzucha, głowy
  • Myśli o śmierci, samobójstwie, szkodzeniu sobie

Jeśli nie jesteś pewna, czy to wciąż normalna żałoba, czy depresja – porozmawiaj z lekarzem lub psychologiem o wsparciu i radach.

Jeśli masz myśli samobójcze, zadzwoń na Telefon Zaufania dla Osób w Kryzysie Emocjonalnym 116 123 (Polska) lub 1-800-273-8255 (USA) – wsparcie od przeszkolonego konsultanta. Jeśli Ty lub bliska osoba jesteście w bezpośrednim niebezpieczeństwie, zadzwoń 112 (Polska) lub 911 (USA).

Poszukiwanie pomocy

Wielu rodziców dziećmi urodzonymi martwymi znajduje pocieszenie w grupach wsparcia po utracie ciąży. Istnieją doskonałe zasoby online i stacjonarne. Poproś lekarza lub położną o listę lokalnych organizacji.

Jeśli czujesz, że normalny smutek zamienia się w coś poważniejszego, np. depresję lub lęk – nie bój się szukać profesjonalnej pomocy.

Przyszłe ciąże

W końcu zdecydujesz, czy chcesz więcej dzieci. Wybór jest głęboko osobisty i należy do Ciebie. Jeśli zdecydujesz się spróbować znów, będziesz wiedziała, gdy czas będzie odpowiedni. To nie znaczy, że zapomniałaś o swoim dziecku urodzonym martwym – tylko że życie trwa dalej, jak cenne nie było życie, które straciłaś.

Porozmawiaj z lekarzem, gdy będziesz gotowa, zwłaszcza jeśli przyczyna pierwszego natrętu mogła powtórzyć się w przyszłej ciąży.

Dalej dbaj o siebie, i pamiętaj, że kolejna ciąża może wiązać się z momentami, które znowu wzmocnią żałobę na chwilę. Komunikacja z bliskimi pomoże.

Długofalowe radzenie sobie

Żałoba może być długim procesem, i zawsze będziesz trzymać wspomnienia o dziecku blisko. Nie ma terminów, nie powinnaś czuć presji harmonogramu. Weź tyle czasu, ile potrzebujesz, i wiedz, że niektóre dni będą lepsze, inne gorsze.

Będą momenty, gdy żałoba zaskoczy Cię w środku okresu, w którym myślałaś, że jest dobrze. Święta, rocznice, babyshow, widzenie innych kobiet w ciąży – to częste triggery.

Bądź dla siebie dobra i pamiętaj – to wszystko normalne. Podziel się uczuciami z kimś, komu ufasz, i wiedz, że lepsze dni nadejdą.

Słowo od Verywell

Utrata dziecka przez natręt to zdradliwe doświadczenie, i na początku możesz czuć, że nie ma wyjścia z bólu. Wiedz, że wyleczysz się, i są ludzie wokół, którzy Cię kochają i chcą pomóc w gojeniu.

Przejdziesz przez to i będziesz mogła iść do jaśniejszych dni, trzymając pamięć o dziecku zawsze blisko serca.

Previous:

Next: