Jedzenie na zmiany u noworodka – refleksje nowego ojca

Syn ma kilka tygodni. Przed urodzeniem nie wyobrażałem sobie rodzicielstwa. Teraz wiem: to lekcja pokory. Mimo kursów i rad – czuję się laikiem, uczącym się syna i jego potrzeb.

Życie się przewróciło. Priorytety syna = nasze. Czas na absolutne minimum. Sen – w cudzysłowie: „super ‚sen‘, zgrzebaliśmy 4h między karmieniem, przełanianiem, uspokajaniem”.

Posiłki też. Kiedyś cieszyłem się wspólnymi śniadaniami/kolacjami z żoną – to budowało naszą tożsamość. Teraz (mimo posiłków od znajomych) jemy na zmiany: jeden trzyma dziecko, drugi je. Zamiana.

Tęsknię za wspólnym stołem. Do tego czasu szukam sensu w karmieniu – nie tylko „wlewanie kalorii”. Próbujemy być razem w jadalni, by gadać. To nie mindful eating, ale nas syci. Uczymy się jeść jako rodzina, adaptując się do syna.

Jak Wy, nowi rodzice, dbać o sens posiłków w chaosie karmienia?