• Niemowlęta
• Zakładanie rodziny
• Dzieci
• Ogólne rodzicielstwo
• Noworodki
• Nastolatki
• Maluchy
• Ciąża

Porady dla nowych rodziców: jak zachować spokój

Przystosowanie do życia z nowym niemowlęciem nie jest łatwe. Tak dużo się zmieniło – rodzina, harmonogram, wzorce snu, priorytety... Oto porady, by przejść przez to bez utraty nerwów.

Wielu nowych rodziców wyraża frustrację przez wszystkie zmiany.

Nowe mamy często mówią:

• Tęsknię za cięciem, jakie miałam przed ciążą.
• Nigdy nie byłam tak zmęczona w życiu.
• Rozdrażniam się, gdy dziecko płacze i nie da się go uspokoić – płacz wydaje się bez końca.
• Nie mogę robić tego samego co przed dzieckiem.
• Byłam tak zmęczona, ale czułam, że muszę przyjmować wszystkich gości, którzy przyszli poznać dziecko.
• Wszyscy mają opinię o tym, jak powinniśmy opiekować się dzieckiem.

Partnerzy często mówią:

• Nie mam czasu dla siebie. Albo pracuję, albo pomagam z dzieckiem.
• Czuję się niewystarczający, gdy chodzi o uspokajanie własnego dziecka.
• Nigdy nie byłem tak zmęczony. Chcę tylko jedną pełną noc snu.
• Wygląda na to, że nigdy nie wychodzimy z domu.
• Bardzo mi brakuje seksu i partnerka nie jest ostatnio zainteresowana.

Wszystkie te frustracje są naturalne. Opieka nad nowym niemowlęciem może być wyczerpująca i czasem przytłaczająca. Ale robi się lepiej. Najważniejsze to zachować spokój, nawet gdy jesteś zfrustrowany.

Oto pomocne wskazówki od innych nowych rodziców:

• Kiedy zaczynałam tracić cierpliwość, kładłam dziecko w bezpiecznym miejscu i wychodziłam z pokoju, aż się uspokoiłam.
zdarzyło mi się, jak bardzo potrzebuję snu. Poprosiłam rodzinę, by zabrali dziecko na spacer codziennie, bym mogła zdrzemnąć.
• Planowałam drzemkę na późny popołudnie, często podczas drzemki dziecka. Dało mi siłę na radzenie sobie z nocnymi potrzebami dziecka.
• Rozmawiałam z partnerem o tym, czego dziecko i ja możemy potrzebować. Kiedyś czekał, aż powiem mu, co robić. Teraz wie, co trzeba zrobić.
• My partner i ja rozmawialiśmy o naszych uczuciach. Staliśmy się bardzo dobrzy w szczerych rozmowach o potrzebach.
• Planowaliśmy czas tylko dla nas dwojga, co najmniej raz w tygodniu. Czasem spacer. Prosiliśmy przyjaciela lub rodzinę o przyglądanie dziecku.
• Okazało się pomocne rozmawianie z grupą nowych rodziców. Spotykaliśmy się z grupą przedporodową, by wymieniać się historiami i poradami. Uświadomienie, że większość czuje to samo, dawało pociechę.
• Kiedy sprawy stawały się zbyt trudne z dzieckiem, rozmawialiśmy z pielęgniarką środowiskową. Poinformowała nas o grupie rodzicielskiej, która bardzo pomogła.

Zasoby i linki

HealthLink BC: Płacz, wiek do 3 lat
Strona Period of PURPLE Crying®