• Niemowlęta
• Zakładanie rodziny
• Dzieci
• Ogólne rodzicielstwo
• Noworodki
• Nastolatki
• Maluchy
• Ciąża

Rozmowa z nastolatkiem o adopcji

W wieku od siedmiu do dwunastu lat wiele adoptowanych dzieci rozwija rosnącą ciekawość o swoje pochodzenie i to, jak trafiło do adopcji. W okresie dojrzewania to zainteresowanie często nasila. Nastolatkowie kształtują swoją tożsamość głównie przez obserwację rodziców i rodzeństwa. W jakich方面 jestem im podobny? pytują się sami. W czym się różnię? Adoptowani nastolatkowie mogą nie znać tych informacji o rodzicach biologicznych, a ta luka może pogłębiać ich zwykłe trudności nastolateckie.

Kim jestem?

Szczególnie fascynuje ich wygląd fizyczny rodziców biologicznych, a także wiele innych szczegółów, które mogłyby pomóc im odpowiedzieć na pytanie „Kim jestem?” Ale będąc typowymi, zamkniętymi nastolatkami, mogą nie pytać wprost swoich rodziców adoptujących o to i inne pytania.

Oszczędzanie uczuć

Mogą też chcieć unikać raniących Twoich uczuć swoim zainteresowaniem. Mamy nadzieję, że zacząłeś/aś ten ciągły dialog z adoptowanym dzieckiem, gdy było ono pierwsze raz dość duże, by zrozumieć (zazwyczaj między 2. a 4. rokiem życia). Im dłużej rodzice czekają z rozmową o adopcji, tym trudniejsza ona będzie.

Style radzenia sobie: zdrowe i niezdrowe

Większość adoptowanych młodych ludzi radzi sobie dobrze z niepewnością nieznania swojego pochodzenia biologicznego.

Inne dzieci, jednak, mogą reagować w jeden z trzech niezdrowych sposobów.

• Wyjątkowo posłuszne dziecko boi się, że skoro rodzice biologiczni mogły je porzucić, to kto wie, czy rodzice adoptujący nie zrobią tego samego w przyszłości? Dąży do zapobiegania temu przez posłuszne zachowanie.
• Ten sam strach może spchnąć inne dziecko do niegrzeczności, jako sposobu testowania miłości rodziców adoptujących.
• Trzeci wzorzec też polega na aktowaniu, ale z innego powodu. Ten nastolatek przyjmuje rolę antyspołeczną jako pewne prawo rodowe, oparte na fantasji o tym, jak mogą wyglądać jego rodzice biologiczni. To może być tożsamość negatywna, ale to wciąż tożsamość.

Poszukiwanie rodziców biologicznych

Wielu adoptowanych młodych ludzi może głośno rozmyślać o poszukiwaniu matki i ojca biologicznych. Mało kto jednak podjęmie to działanie. Jeśli Twój nastolatek wyraża chęć odnalezienia swoich rodziców biologicznych, nie traktuj tego jako odrzucenia Ciebie. Z pewnością możesz zrozumieć, dlaczego może czuć się skuszony/a, by ich znaleźć. Jeśli Twój nastolatek sam nie poruszy tematu, może pomóc rodzicom zainicjowanie dyskusji. To przesyła wiadomość, że rozumiesz i jesteś gotowy/a pomóc jej/emu przejść przez te uczucia.

Kwestie poufności

Niestety, to łatwiej powiedzieć niż zrobić, chyba że dziecko zostało umieszczone w adopcji otwartej, w której rodzice biologiczni i adoptujący są w kontakcie podczas procesu adopcji i bywa po nim. Wiele adopcji jest jednak poufnych. Niektóre stany nie pozwalają adoptowanym na wgląd do oryginalnego aktu urodzenia z imionami rodziców biologicznych. Większość stanów prowadzi teraz rejestry konsultacyjne, pozwalające na przekazanie informacji identyfikujących, jeśli obaj rodzice biologiczni i adoptowany wyrażą zgodę, albo dają adoptowanym pełny dostęp do aktów urodzenia. Adoptowani z innych krajów mogą mieć trudniej.

Stowarzyszenie na Rzecz Wolności Adoptowanych (ALMA)

Prywatna organizacja o nazwie Adoptees' Liberty Movement Association (ALMA) prowadzi międzynarodowy Bank Danych Rejestru Spotkań. Komputer łączy dane życiowe adoptowanych i rodziców biologicznych chcących nawiązać kontakt. Często adoptowany młodzież zna niewiele więcej niż swoją datę i miejsce urodzenia, ale to alone może wystarczyć do znalezienia dopasowania. ALMA została założona w 1971 r. przez kobietę, która spędziła dwadzieścia lat zanim zlokalizowała swoich rodziców biologicznych. W pierwszych dwudziestu pięciu latach organizacja zjednoczyła ponad sto tysięcy rodzin rozdzielonych adopcją.