Filmy, których kobiety w ciąży i nowi rodzice nigdy nie powinni oglądać
Kocham te ogólne kategorie filmowe. Ostrzegają, że film może nie nadawać się dla kogoś poniżej 13 lub 18 lat, ale nigdy nie wiesz, czy to za żarty o pukanie i losową piersią, czy za coś, co wymaga wyprania mózgu blechem, bo będzie nawidować Twoją duszę do końca życia.
Zatem proponuję nową kategorię, by nas rozróżnić:
Niektóre filmy oczywiście sygnalizują, że mnie zdenerwują – nie sądzę, by ktoś szedł na Listę Schindlera myśląc, że to komedia – to te, które zaskakują, naprawdę mnie drażnią. Tu myślę, że idę na fajny film, a dziecko tonie w wannie. Po co to w ogóle jest potrzebne?!
Dopóki mój system ocen nie wejdzie w życie (zwij mnie Tipper), oto filmy, od których odradzam, jeśli jesteś w ciąży lub masz dzieci:
Dziecko Rosemary (1968): Zaczynam od oczywistego. Biedna Mia Farrow kończy w ciąży z dzieckiem Szatana i spędza cały film na chorowaniu i paranoi, z czym pewnie się wszyscy utożsamiamy, ale cała premisa może być trudna do przełknięcia, gdy chodzisz w ciąży. Możesz to obejść, jeśli masz malucha. Pewnie usiądziesz i pomyślisz: „Yep, tak to wygląda.”
Zmierzch: Rozmowa o początku, część 1 (2011): Zapomnijmy, że cała fabuła opiera się na 107-letnim wampirze, który nałeka na 19-latkę i ją zapłodnia, ale skupmy się na tym, że są rozmowy o zabiciu dziecka. Nawet jeśli gorące wilki kończą „przyklejeniem” na dziecku (kolejny dreszcz) zamiast go zabić, to cała sprawa to po prostu fu. Ona ma straszną ciążę, więc niektórzy mogą znaleźć w tym wspólnictwo, ale i tak odradzam.
Czwarty rodzaj (2009): Ten wygląda niegroźnie. Obcy. Fajnie! Zagadka. Tak! Brzmi super, z wyjątkiem że jest zabijanie rodzin, kobieta traci opiekę nad dziećmi, i porwanie dziecka. O, i nigdy nie znajdują porwanego dziecka. Nie fajnie, twórcy filmów. Nie fajnie.
Tajna Sarah (2010): Ten film ma wskazówki, by był w kategorii PT: smutna kobieta na plakacie, wyblakłe dziecko na polu, akcja we Francji w 1942, hmm, czy to ma coś do nazistów? Tak. Tak, ma i nie oglądaj. Zawiera takie okrucieństwa jak obława na Vel’ d’Hiv i martwe małe dziecko w szafie. Przepraszam, czy zepsułam Wam koniec? Dobra.
Dzieci (1995): Myślę, to o frechych nastolatkach na placu zabaw i na deskorolkach! Nie, to o nastolatku z HIV, który uprawia seks z jak najwięcej dziewic, w tym z 13-latką pod narkotykami. Choć Chloë Sevigny powinna była mną pierwszą wskazówką, że to nie będzie film dla mnie – ona unika lekkich, fantazyjnych, dobrych filmów.
Omen (1976 i 2006): Kolejny oczywisty, ale worth mentioning. Mamy: umierające dziecko, podrzędne dziecko wstawiane (matka zmarła), niania wisząca się na imprezie urodzinowej, maleńkie dziecko powodujące poronienie matki z balkonu, ojciec próbujący zabić swojego diabelskiego dziecka. Złe. Stara Włoska Kobieta. Pлюj. Pлюj.
Popioły Anieli (1999): Jest ubóstwo, głodujące dzieci, umierające niemowlęta, zło nauczycieli, I to wszystko oparte na dzieciństwie autora, więc nie możesz nawet powiedzieć „to tylko historia”.
Musimy porozmawiać o Kevinie (2011): Wygląda na opowieść o słodkim chłopcu. Może ma opóźnienie rozwojowe, ale gada z delfinami, może ma imaginarniego przyjaciela, który pokaże, że akceptacja to sens życia, albo może, po prostu, jest chu*wą sociopatą, który może, albo nie, oślepił siostrę odpływem, a potem przeprowadził masakrę w szkole i zabił rodziców łukiem i strzałą. Zgadnij, co to jest. Chwyć popcorn, zbierajcie się, i oglądajcie co innego.
Siedem (1995): Pewnie wiecie, co dzieje się z ciążną Gwyneth Paltrow w tym filmie, ale jeśli nie – może nie sprawdzajcie ten film. Głowa. Pudełko. Złe.
Urocze kości (2009): Nie, nie. To o 14-latkowej ofierze mordu, która pilnuje swojej rodziny, gdy ta próbuje dowiedzieć się, co się stało. Myślałabym, że ten film jest fajny, gdybym była nastolatką i to by było na tyle.
Ludzki ślimak (2009): Dlaczego ten film? Nie wiem. W ogóle nie ma dzieci, ale widziałam zwiastun i cała idea zszywania kogoś ust do anusa innej osoby by stworzyć ludzkiego ślimaka, była odstraszająca, delikatnie mówiąc. Gdy poprosiłam znajomych o propozycje filmów PT i mój kumpel Lawrence zaproponował ten, wiedziałam, że nie jestem sama. Oficjalnie. Jestem stara i łatwo się drażnię.
Marley i ja (2008): Ten film to oszustwo najgorszego rodzaju. Udaje komię, gdzie piękni ludzie dostają uroczego szczeniaka, który wplata się w wszelkie psoty. O, Marley, ty orzecha! Potem Jennifer Aniston ma poronienie, rodzi dwoje dzieci, ma depresję poporodową, a potem pies umiera. Tak, pies, którego teraz kochasz, umiera. Dzięki, dupki.
Bambi (1942): Gdy masz dzieci, szybko realizujesz, że w wielu filmach dla nich panuje motyw – brak mamy. Disney do tego szczególnie skłonne (pewne są teorie dlaczego). Znajdź Nemo, Zaplątani, Ratownicy i Dumbo mają w sobie zepsute relacje z matką, więc przygotujcie się, jeśli musicie je oglądać. Z plusu, rzadko dzieci są zdenerwowane matką sarny zastrzeloną przez myśliwego. Zgaduję, że nie zastanawiali się, kto posprząta toaletę albo znajdzie bluzy Spidermana Bambi, gdy jest zimno. Jesteśmy niewidzialną armią, kurwa.
Seriale kryminalne: Seriale typu CSI, Criminal Minds, Prawo i Porządek SUV, Dexter *dreszcz* uwielbiają robić odcinki o mordach na dzieciach i porwaniach. Mają też talent do trafnego określenia dokładnego wieku i płci Twojego dziecka, które jest porwane i znalezione w piwnicy 30 lat później. Przepraszam, to ma być rozrywka, bo mój umysł powinien dostać Emmy za scenariusze, jakie potrafi wymyślić (nie zaczynajcie mnie o tym, gdzie dać dziecko, gdy musicie odwozić wózek zakupowy) więc nie rzucajcie paliwa na ten ogień, dziękuję bardzo.
Seriale medyczne: Tak jak kryminalne, scenarzyste Grey’s Anatomy lubią wplatać malucha albo niemowlę. Szczerze nie wiem, do kogo to celuje, bo to przeraża rodziców, więc nie chcą oglądać, a ludzie, którym nie zależy na dzieciach, mówią: „Kto to obchodzi, że niemowlę ma guza mózgu?”. Żeby trzymały się stażystów się całujących i uzależnień od oksykontynu. To jest dobry TV!
M*A*S*H – odcinek pożegnalny (ostatni): M*A*S*H zazwyczaj bezpieczny wybór, ale ostatni odcinek to o ostatnich dniach wojny w Korei i jak wpłynęło na postacie. Okazuje się, że Hawkeye odkrywa zatłoczony wspomnienie, gdy autobus, w którym jechał, musiał zjechać z drogi, by się schować przed wrogiem, ale kobieta trzymała żywą kurczaka, która nie chciała przestać robić hałas. Krzyknął na nią, by zamknęła to, ale okazało się, to nie kurczak, ale dziecko i ona „zastopowała to”. Widziałam ten odcinek w wieku 12 lat, a nawet *ja* pomyślałam, że to trochę ciężkie (pewnie nosiłam koszulkę A-Team z ułożonymi włosami myśląc, że wyglądam totalnie badass).
Trainspotting (1996): To o uzależnionych od heroiny, więc nie powinno być źle, bo dzieci nie są uzależnione od heroiny, prawda? Prawda, ale ich matki mogą i mogą wpaść w szalone bingie i zapomnieć, że mają dziecko. Brawo, Ewan McGregor, za to, że zepsułeś mi Twój sex-appeal ustalony w Płytkim Grobie, i za to, że zostawiłeś mi stały strach, że zapomnę, że mam dziecko i ono zgnieje w łóżeczku, a potem poplecze po suficie, by mnie nawidować. Dzięki wielkie.
P.S. Nadal bym z Tobą pocałowała.
Wybór Sophie (1982): Szczerze, gdybym mogła wymazać z pamięci jeden wspomnienie, to bym „odoglądala” ten film. Okładka nie daje pojęcia, jak jest rozbolesna, ale to o przeżyjcy Holocaustu, która musiała wybrać między dwoma dziećmi w obozie koncentracyjnym. Wybrała. O, i to Meryl Streep, więc granie JEST DOBRE. Oglądałam ten film w 20-latce, gdy dzieci i koty domowe miały u mnie ten sam status (sprawiedliwie powiedzieć, lubię koty) i nawet wtedy chciałam się wymięcić po tej scenie. Nawiduje mnie od tamtej pory. Nie oglądaj tego filmu. Kurwa, nigdy.
Porodowe rewizje i Obcy były sugerowane jako filmy, które rodzice powinni i nie powinni oglądać, więc wrzucam to jako przypis. Niektórzy uważali wybuch obcego z brzucha faceta w Obcym za „eh”, inni za dreszcz. Niektórzy uważali scenę porodu w Porodowych rewizjach za zbyt graficzną, inni za relacyjną drogę do rodzicielstwa. Zostawiam to Waszej ocenie.
Więc myślicie: „Super. Wiadomości zawsze mają jakiegoś malucha chodzącego po ulicach o 3 w nocy w pieluchu, albo niemowlę zapomniane w aucie, seriale zamieniają te tragedie w odcinki, filmy biorą najtragiczniejsze momenty historii i dokręcają je, by rezonowały z moimi najgłębszymi strachami. Nie mogę nic oglądać.”
Tak, tak, dokładnie! Teraz to rozumiesz! Jesteś rodzicem i sami wymyślacie najgorsze scenariusze, te filmy tylko doładują waszą wyobraźnię. Będziecie nadwrażliwi na wszystko, co dotyczy dziecka lub niemowlęcia.
Dlatego moje oglądanie TV teraz to Storage Wars, True Blood i So You Think You Can Dance. Okej, to płytkie i bawełniane, ale tak teraz lubię – bezpieczne, płytkie i bawełniane.
Więc cieszcie się reality show z grubymi facetami z tatuażami na szyi, i filmami z Sandra Bullock trzymającą krawat faceta nad barkiem, bo to wszystko, co zostaje nam, dopóki moja kategoria PT nie wejdzie w życie. Logo może być Lafayette z True Blood robiący fingersnap i mówiący: „O, nie. Bitch proszę.”
Zebrałam nawet listę wszystkich filmów, które wymieniłyście w komentarzach, byście mieli do nich dostęp przeglądając Netflixa czy Amazona. Możecie pobrać PDF tutaj, bo na ekranie jest za małe.
Macie coś do dodania?
Powiązane:
Powody, dla których kobiety w ciąży płaczą
Porno dla dam w ciąży
6 sposobów, w jakie obóz szkolenia i macierzyństwo są w zasadzie tym samym
-
Noworoczne postanowienia. To trudne orzechy do zgryzienia. A gdy masz dzieci – wydają się jeszcze trudniejsze do trzymania. Niezależnie od tego, czy dlatego, że jesteś bardziej zmęczony, bardziej zestresowany, bardziej spieszony – albo wszystko nara -
Migotanie przedsionków (ang. Atrial Fibrillation, AFib) to najczęstsza arytmia serca i może powodowaćzakrzepy, zawał i udar. Dotyczy ponad 2,7 mln Amerykaczy, wedle Amerykańskiego Stowarzyszenia Serca (AHA), a ok. 10% ludzi po 80. r.ż. cierpi na nie. -
Wyposażenie szkolne dla trzeciej klasy Wasza trzecioklasistka wie, co jest w modzie w jej grupie. Ale czy wie, czego naprawdę potrzebuje do szkoły? Większość nauczycieli klasowych będzie wymagać tych przedmiotów, a niektórzy nauczyciele mogą prosić o
