Sześć rzeczy, których NIGDY nie mówisz mamie dwojga dzieci pod dwa lata
Siedem miesięcy po porodzie pierwszego dziecka znów patrzyłam na dwa różowe paski na teście. Szybka wizyta u lekarza ("Co ty TU robisz tak szybko?") potwierdziła: moje dzieci będą miały 15 miesięcy różnicy.
Możesz mi przypiąć szarlatową literę "T" na piersi. "T" jak "Two under Two" (dwoje pod dwa lata).
Reakcje świata: od szoku przez przerażenie po (trochę dziwne) fascynację. Ja jestem zaskakująco OK. Szczerze: pierwsze słowa do męża: "Kurwa, jesteśmy w dupie". Ale doszedłam do wniosku: to nie koniec świata. Nawet się trochę cieszę. Jeśli nic innego, to jestem pewna-ish, że nie będzie tak strasznie, jak wszyscy myślą (zostańcie na update za 6 miesięcy).
Jednak jedno zauważyłam na pewno: ludzie są EKSTREMALNIE opinijni w kwestii odstępu między dziećmi.
Albo jesteś w obozie "Wypuść je szybko i miej spokój", albo w "Nigdy nie będę drugiego, dopóki pierwsze nie będzie przełączać pieluch drugiemu". Niezależnie od Twojej pozycji – są SZEŚĆ rzeczy, których NIGDY nie mówisz mamie "two under two".
"Czy to było planowane?"
Po pierwsze: to NIGDY nieprzystoi pytanie jakąkolwiek ciążną, niezależnie od okoliczności. To niegrzeczne i to NIE Twoja sprawa! Skoro trzymam to dziecko, po co ma to znaczenie, czy planowane? To zmieni Twoje uczucia? Będziesz mniej szczęśliwa – albo pomyślisz, że jestem mniej wariata – jak powiem "Nie"?
"Dwoje pod dwa lata... będziesz TERAZ naprawdę zmęczona!"
Już jestem chuja zmęczona. Tak, TAK zmęczona. Nie widzę, by to się zmieniło. Wedle mnie, gdyby syn miał teraz 4 lata, narzekałby, że mama tylko leży na kanapie, a on chce na dwór. Przynajmniej w tym wieku nie pamięta poranków, gdy wkładałam go do manewru, by sama wrócić do łóżka na "tylko 5 minut".
"Twoje biedne ciało. Na pewno trudne, robić to wszystko znów tak szybko."
Dzięki za nieproszoną troskę o moją macicę. Pewnie, gdyby mogła mówić, szarżyłaby mnie za goniąc nowego lokatora tak szybko po wydaleniu poprzedniego. Szczęście, że narządy rozrodcze nie gadają.
Ale serio – jak to zrobić, by kobieta się ŹLE czuła! Myślisz, że NIE wiem, że ryzyka zbyt bliskich ciąż to: poród przedterminowy, odklejenie łożyska, niska waga urodzeniowa, wady wrodzone, schizofrenia? Wierzę mi, zrobiłam research, i JA się boję. Ale co zrobione, to zrobione – po co robić zmęczoną, hormonalną, paranoidalną mamę JESZCZE bardziej paranoidalną? Jaki z tego MOŻE wyjść dobro?
"O mój Boże, ja nigdy nie miałabym drugiego, dopóki pierwsze nie będzie na nocniku."
Patrz, jestem już w pełni na torze pociągu. Nie ma zsiadania. Na szczęście wszystko jest świeże (to, co nie zjadła mgła mózgowa pierwszych 3 miesięcy dziecka #1). Większość rzeczy (w pewnym stopniu) ogarniam. Ale wszyscy gadają o pieluchach. TYLE PIELUCH. No tak. Już teraz zmieniam kurwa dużo pieluch (bez jeux de mots). Nie wiem, czy to ja, ale pieluchy NIE są najtrudniejszą częścią macierzyństwa.
Poza tym, patrzmy na jasną stronę: może tak wytrenuję oboje razem! Chugga chugga choo choo!
"Czy nigdy nie słyszałaś o bliźniakach irlandzkich???"
Tak, słyszałam o bliźniakach irlandzkich, a moje dzieci to ominą o pełne 3 miesiące, dziękuję.
"Czy nie będziesz czuła winy, że nie poświęciłaś wystarczająco czasu na #1 przed #2?"
Twierdzę, że dając synowi rodzeństwo, daję mu przyjaciółka na życie. Albo wroga na życie. Frenemesa na życie, jeśli wolisz. Moja młodsza siostra i ja mamy 19 miesięcy różnicy. Nie pamiętam życia bez niej, nie czuję się urazona emocjonalnie ani pozbawiona uwagi rodziców. Wręcz przeciwnie – ona była BARDZO bardziej zabawna niż oni. Oddawała mi hołd i robiła wszystko, co kazałam. Było super. Do nastolatków, gdy zaczęłyśmy kłócić o ubrania. Ale... do tego jest wino. Dla mnie, oczywiście. Nie dla nich.
Na koniec: w tym momencie nie ma wiele, co możecie mi powiedzieć, czego nie rozważyłam.
Zmartwiałam się, jak straszne będzie na początku, jak zbalansować potrzeby malucha i noworodka, jak utrzymać małżeństwo – i cokolwiek bliskości z mężem – w ryzach.
Mam prawo do tych strachów i lęków, i PRAWO do tego, by nie musieć słuchać, jak MI je powtarzacie. Na końcu dnia sprawa prosta: KIEDY decyduję o dzieciach i jaki mają odstęp wiekowy to NIKTO innego sprawa.
A jeśli nagła potrzeba wyrażenia opinii Cię zgarnie – skieruj to na wycieczkę do Targetu, gdzie jest wino i czekolada... których będę potrzebować masę w najbliższym czasie.
Powiązane: Hołd drugiemu dziecku
Previous:Jak przejść przez skomplikowaną ciążę – lekcje z doświadczenia
Next:Porady dla kobiety po raz pierwszy w ciąży – co słuchać, a co odfiltrować
-
Obecnie mierzymy się z pandemią nowego koronawirusa, która wciąż szybko rozprzestrzenia się w USA i na świecie. W poniedziałek, 21 września, Światowa Organizacja Zdrowia (WHO) zanotowała łączną liczbę przypadków w USA na 6 703 698, w tym 198 094 zgon -
Mikrosefalia to stan wrodzony, co oznacza, że jest obecny przy urodzeniu, w którym głowa niemowlęcia jest znacznie mniejsza niż oczekiwano u niemowlęcia w tym samym wieku i płci. W typowej ciąży głowa płodu rośnie wraz z wzrostem mózgu. W mikrosefal -
Wielu rodziców zakłada, że wyślą dzieci do przedszkola przed klasą 0. Przecież ogromne ilości badań pokazują, że przedszkole korzyściowo wpływa na dzieci społecznie, emocjonalnie, fizycznie i poznawcze. Pomaga przygotować je do oczekiwań strukturaln
