42 tydzień ciąży – co się dzieje i co dalej

Hej Mały, 42 tygodnie. Oto jesteśmy.

Jeśli wciąż jesteś w ciąży, prawdopodobnie już miałaś rozmowę o wzywaniu porodu. Ogólnie 42 tygodnie to granica, do której pozwala się na przenoszenie ciąży, bo zdrowie dziecka może stać się ryzykowne po tym terminie – to sprawia, że wszyscy są nerwowi.

Są kilka sposobów na wyzwolenie porodu:

  • Rozpękanie pęcherza owodniowego czymś, co wygląda jak hak do haftowania. Powinno czuć się podobnie jak badanie ginekologiczne.
  • Kateter Foleya – to wstawianie balonika do szyjki macicy i nadmuchywanie go, by otworzyć drodze i zmobilizować organizm.
  • Rozdzielanie lub wyciąganie błon płodowych. Zawsze drgnę przy tej nazwie, bo medycy znów wymyślili najbardziej nieprzyjemne, brzydkie i bolące określenia. To po prostu oznacza, że lekarz wkłada palec do szyjki macicy i oddziela pęcherz owodniowy od macicy, by uruchomić porod. Nie brzmi komfortowo, ale działa.
  • Oksytocyna syntetyczna (Pitocyna). To syntetyczna wersja oksytocyny – hormonu odpowiedzialnego za skurcze macicy. Dostajesz w kapiłkówce i to rusza sprawę.

Jak powiedziałam na wstępie – w ten czy inny sposób najprawdopodobniej skończysz z dzieckiem w tym tygodniu, bo medycy nie lubią ciągnięcia ciąży dalej.

Choć wiele z Was to czyta po porodzie – do Was: „dobra robota”. Niezależnie od tego, jak to poszło – gratulacje. Wielu lubi dłubać w metodach porodu, „własności” porodu, wzmocnieniu, wiązaniu – ale jak mi lekarka powiedziała: „nie ma łatwej drogi, by wycisnąć dziecko z Ciebie”, więc jeśli to zrobiłaś – gratulacje. To ciężka praca.

Niektórzy twierdzą, że to teraz zaczyna się trudna część – tym ludziom mówię: „Zamknij mordę i przestaż straszyć nowych rodziców”.

U mnie linia czasu wyglądała tak:

Poród

Tydzień 1: Adrenalina i niewiara, że mam dziecko. Czuję się dość czujna i OK.

Tydzień 2: Naprawdę zmęczona. Hormony uderzają z łzami. Goście znikają, mąż wraca do pracy. Nadal nie ogarniam. Panika.

Tydzień 3: Nadal łzy, ale zaczynam ogarniać. Realizuję, że potrafię, bo faktycznie to robię. Nadal zmęczona. Tak kurwa zmęczona.

Tydzień 4: Jak tydzień 3, ale lepiej.

Tydzień 5: Jak tydzień 4, ale lepiej.

Potem gdzieś tu jest tydzień, który rzuca wariat – złe gazy, płacz o 18 co wieczór – i znowu panika jak w tygodniu 2.

Potem ogarniasz i wracasz na tor „każdy dzień trochę lepiej”. Tu-tu!

Nie będę kłamać – pierwsze tygodnie z noworodkiem są trudne. Wiecie co? Są trudne dla WSZYSTKICH, więc pamiętajcie to, gdy myślicie, że nie radzicie.

To ostatni wpis w kalendarzu i czuję, jakbyśmy stały na tarmacie w Casablance i Ty wchodzisz do samolotu jak Ingrid Bergman. Panikuję, bo chcę, byś poleciała czując się dobrze i pewnie – więc oto lawina postów na najbliższe miesiące:

Przewodnik przetrwania nowego taty – 8 kluczowych wskazówek
Co musisz wiedzieć o noworodkach
Moje dziecko nie przestaje płakać
Małpa dziecko
15 inspirujących cytatów dla nowych rodziców
Dlaczego nigdy nie zawadasz jako matka

Ale czekaj, Ingrid Bergman, oto trochę gotówki i guma do żucia na lot i, masz paszport i pamiętaj, by napijać się w samolocie! Nie leć! Mam ci tyle do powiedzenia!

Nawet jak „As Time Goes By” zaczyna grać, chcę podziękować za pozwolenie na towarzyszenie w Twojej podróży. Mam nadzieję, że ten kalendarz ciąży był pomocny i rozrywkowy i życzę Wam wszystkiego najlepszego dla Was i Waszej rodziny.

Czytajcie dalej Burd i powodzenia w tej wspaniałej, ekscytującej, skurwyszynej podróży, którą nazywamy rodzicielstwem!

Amy

Previous:

Next: