Mam dość babymoonu – romantyczne iluzje a rzeczywistość
Oczywiście, babymoon nie jest logistycznie ani finansowo możliwy dla każdego. Ale dla tych z was, którzy to rozważają, proszę, posłuchajcie Alii i jej hilarnych ostrzeżeń: to nie zawsze to, co pokazują lśniące zdjęcia w magazynach. (Może to tylko mnie poprawia humor, bo nie dostałam. 🙂
Wyobraź sobie: Ty i Twój mąż toastujecie Złoty Trymestr i nadchodzące rodzicielstwo, biorąc luksusowy wyjazd w tropiki. Będziecie opalać się w chwale słońca przy krystalicznie zielonym oceanie, z virgin mojito w ręce i masażystką wmasowującą olejek kokosowy w Twój brzuch.
Miałam dwa dzieci i dwa babymoony, żaden z nich nie zawierał masażu olejkiem kokosowym. W przeciwieństwie do miesiąca miodowego, który sygnalizował start naszego wspólnego życia, babymoon tylko przypomniał nam, jak nasze życie nie będzie już wyglądać. Gdybym miała trzecie dziecko (powiedziałam „gdyby” – nie nabieraj pomysłów, mamo!), zrezygnowałabym z babymoona całkowicie, bo mam dość.
Oto kilka romantycznych iluzji, które rozpadły się przy przylocie:
1.) Ten babymoon będzie moim ostatnim hurra przed przyjściem dziecka.
Plan: dzień w spa, potem relaksujący spacer po mieście, fancy romantyczna kolacja, a potem pokaz lub film. Będziemy przytulać się przy kominku w naszym B&B, spać do 10 rano, i wtedy cieszyć się pysznym domowym śniadaniem na dole.
Rzeczywistość: Lokalne spa nie oferowało zabiegów prenatalnych. „Relaksujący spacer” stał się „dziwnym waddlaniem z częstymi przerwami na toaletę”. Przez kolację na przemian gapiłam na innych gości chylicing wino, i uciekałam do toalety. Zasnąłam o 21:30, potem obudziłam się o 2 w nocy w panice, przekonana, że pękły mi wody i musimy natychmiast do szpitala. Jeden search na WebMD i telefon do lekarza później, zrozumieliśmy, to tylko pipi.
W retrospekcji, prawdopodobnie moglibyśmy zjeść miłą kolację i mieć atak paniki w komforcie domu.
2.) Będę mogła robić aktywności, których nie będę mogła robić, gdy przyjdzie dziecko.
Nie. Nadal nie mogłam zrobić żadnej z nich. Niektóre przyszłe matki potrafią wstać do okazji, ale ja byłam zbyt zmęczona na dzienne eksplorowanie lub dzike noce, trudno mi usiąść w teatrze, a gdy upadłyśmy na łóżko z baldachimem, chciałyśmy tylko spać (nie że mogłam; przeklęte pęcherz!).
Zrobiłam parę siedzenia na kanapie i oglądania TV, co zdecydowanie przygotowało mnie do rodzicielstwa noworodka.
3.) Będę miała jakościowy czas samotności z mężem.
W minutę, gdy paska stała się niebieska, straciśmy nasze tożsamości bez dziecka. Oczywiście, próbowaliśmy poruszyć inne tematy rozmowy („Wow, ta woda jest naprawdę krystalicznie zielona.” „Jak… idzie… praca?” „Chcesz podzielić porterhouse?”) ale tak naprawdę chcieliśmy gadać tylko o dziecku. Po kolejnej wykrczonej rozmowie o pogodzie, w końcu ustąpiliśmy i spędziliśmy kolejne trzy dni oglądając screenshot naszego USG.
4.) To będzie relaksujące.
Moje pierwsze dziecko urodziło się 3,5 tygodnia wcześnie, więc z drugim stałam się paranoiczna, że mogę pójść w porody w dowolnej chwili. Trzymałam babymoon lokalny i zapakowałam rzeczy odpowiednie i na romantyczny weekend, i na przedłużony pobyt w szpitalu (zaskakująco, siatkowa bielizna działa na oba).
Mimo mojego nadplanowania, stałam się niepokojna, że każde drętwienie to początek porodów, jak gdy dziecko miało czkawki, których byłam przekonana, że to skurcze co sekundę. Każdej nocy planowałam naszą ucieczkę z powrotem do naszego lekarza, bo bałam się myśleć o porodzie w innym stanie, w wiejskiej qarczmie. Albo na przystanku przy New Jersey Turnpike.
Zrelaksowana już?
5.) Tak długo, jak pytam z góry, mogę dowiedzieć się, co bezpieczne.
Czy ser w tym francuskim bistro było pasteryzowane? Jaka była dokładna temperatura gorącej wanny? Czy ryba, którą chciałam na kolację, była z hodowli czy dzika, i jaki tam poziom rtęci? Czy nasze B&B poda placki? Czy poda?? TO JEST BARDZO WAŻNE.
Nikt nie znał odpowiedzi na żadne z tych pytań, prowadząc do coraz większego lęku i severnego wycofywania się od placków.
6.) Podróż nie będzie tak zła.
Dostanie z punktu A do B z pasażerką prenatalną było trudne. Nie mogłyśmy lecieć po 36 tygodniu, a myśl o zakładaniu skarpetek kompresyjnych i wciskaniu się w małe fotele na 6 godzin brzmiała torturowo. Jeśli jechaliśmy autem, musiałam przełożyć pasy bezpieczeństwa, by pasowały wokół brzucha, i planować postój co 20 mil na toaletę.
Ale gdy googlałam „romanticzne miejsca na babymoon 10 minut od mojego domu”, dostałam „Brak wyników wyszukiwania”.
Zgaduję, jakbym kiedykolwiek miała kolejne dziecko, po prostu dam mężowi olejek kokosowy, włączę TV, i będę liczyć, że „babymoon w domu” stanie się trendem.
-
Niezależnie od tego, czy cieszyłyśmy się brakiem dojazdów do pracy i możliwością prania między spotkaniami, czy wyrywaliśmy sobie włosy, bo dzieci wburzały się do „domowego biura” (czyli naszego łóżka) 500 razy na godzinę z prośbą o przekąskę – jedno -
Pomiędzy 18 a 24 miesiącem maluch robi ogromne postępy (dosłownie i w sensie przenośnym!), stając się bardzo niezależny. Oto co jeszcze możesz się spodziewać w tym półroczu. Kamienie milowe fizyczne W wieku 18-24 miesięcy maluch prawdopodobnie: Ko -
1. Czy warto spróbować karmienia piersią? Karmienie piersią to proces naturalny, więc możesz czuć, że powinno iść łatwo. Prawda jest taka, że to wymaga praktyki – i mamy, i dziecka. „To naprawdę coś, czego muszą się nauczyć oboje. Staje się proste, a
