• Niemowlęta
• Zakładanie rodziny
• Dzieci
• Ogólne rodzicielstwo
• Noworodki
• Nastolatki
• Maluchy
• Ciąża

Usypianie dziecka wszelkimi sposobami

Jak wszystko nowe, usypianie dziecka często wymaga wielu eksperymentów. A czasami, gdy jesteśmy pozbawieni snu, nie zawsze wpadamy na najlepsze pomysły.

„Świat jest fascynującym miejscem i większość dzieci woli się obudzić, niż iść spać” – mówi dr Glenna Winnie, specjalista od snu w Pediatric Sleep Center w Purcellville, VA. „Często walczą, by nie zasnąć, kiedy powinni spać, przez co stają się nadmiernie zmęczeni, mają problemy z zachowaniem lub stają się nadmiernie aktywne z powodu braku snu”.

Potrzeba jest matką wynalazków, jak powiedzą ci rodzice, których dzieci budzą się w chwili, gdy ich głowa uderza w łóżeczko. Ale może jesteś jednym z tych szczęśliwców i nie musiałeś przewozić Baby, przypiętej w foteliku samochodowym, z jednej strony miasta na drugą. Jeśli nie, pociesz się następującymi historiami prób i błędów.

Chociaż rodzice często dokładają wszelkich starań, aby ich dziecko zasnęło i pozostało w stanie uśpienia, rodzice muszą mieć pewność, że bezpieczeństwo jest najważniejsze. „Zawsze upewnij się, że nie ma szans, aby Twoje dziecko mogło się zranić lub udusić. Zawsze zostań z dzieckiem, jeśli śpi ono w miejscu innym niż w łóżeczku lub jego łóżku, i pamiętaj, aby wszelkie ryzyko zadławienia zasięg Twojego dziecka” — radzi dr Jodi Mindell, zastępca dyrektora Sleep Center w Szpitalu Dziecięcym w Filadelfii i autorka książki Sleeping Through the Night .

Historia w żłobku

Większość rutynowych czynności przed snem obejmuje czytanie dziecku. Niestety, nie spowodowało to, że 20-miesięczne dziecko Nicole i Jasona Hunterów, „najlżejszego śpiącego na świecie”, zasnęło. „Isabel zajęła się książkami dla dzieci, które jej czytaliśmy, i nie pozwalały jej spać” – mówi Jason.

Zaczął więc czytać jej książki historyczne. „Armageddon Maxa Hastingsa” była bardzo skuteczna”, mówi Jason, historyk, w 640-stronicowym tomie brytyjskiego historyka o ostatecznym upadku Trzeciej Rzeszy. „Gdybym przeczytał to na głos, powoli i metodycznie, poszłaby spać”. P>

W końcu Isabel zaczęła odnosić się do wszystkich książek swojego taty jako „Max Hastings”.

„Wiele osób uważa, że ​​dzieci same ustalają harmonogram snu” — mówi dr Winnie. „Ale rodzice muszą ustalać granice. Dziecko – i dorosły – potrzebuje czasu, aby wyciszyć się w nocy i przygotować do snu. Rytuał przed snem powinien być krótki – 15 do 30 minut – i kończyć się dziecko w łóżku i zgaszone światło. Konsekwencja jest najbardziej kochającą rzeczą, jaką możesz zrobić dla swojego dziecka."

Odtworzenie ruchu samochodu

Wiele dzieci zasypia w fotelikach samochodowych podczas jazdy. Nie chcąc wsiadać do samochodu podczas każdej drzemki, Kathy i Bill Guerry wpadli na proste rozwiązanie.

„Kiedyś umieszczaliśmy dziecko w foteliku samochodowym i umieszczaliśmy je na suszarce, gdy była uruchomiona”, mówi Kathy. „Zadziałało to całkiem nieźle do pewnego razu, kiedy dziecko zasnęło, a potem pod koniec cyklu włączył się brzęczyk. Musieliśmy zacząć od nowa”.

„Amerykańska Akademia Pediatrii nie zachęca do działań takich jak pieluszki czy kołysanie, ponieważ stają się one stowarzyszeniem snu” – mówi dr Sanjeev Kothare, dyrektor Centrum Zaburzeń Snu Pediatrycznego. „Przekwalifikowanie dziecka, aby dobrze spało, zajmuje około dwóch tygodni”. Ten proces, jak wyjaśnia dr Kothare, polega na skróceniu snu dziecka o około godzinę, a następnie umieszczeniu dziecka w łóżeczku, reagowaniu na nie co pięć minut, a następnie wydłużaniu go do co 10 minut i 15 minut.

„Nigdy nie zostawiaj dziecka samego, jeśli śpi w innym miejscu niż w łóżeczku. Jej fotelik samochodowy może łatwo spaść z suszarki” – radzi dr Mindell.

Łóżeczko może być dużym miejscem

Raquel Avila i Simon Fraser mieli dwa razy więcej pracy, by uśpić swoje niemowlęta bliźniaki.

„Ava i Maddy urodziły się w wieku 35 tygodni, ważyły ​​zaledwie 4 funty” – mówi Raquel. Wcześniaki często potrzebują dodatkowego czasu, aby nadrobić zaległości rozwojowe, w tym przesypianie nocy. Szczególnie Maddy miała problemy ze snem. Spałaby tylko w swoim foteliku samochodowym.

„Zapięliśmy ją pasami i zabraliśmy ze sobą fotelik samochodowy, żebyśmy mogli kołysać ją do snu między nami” – mówi Raquel.

Od tego czasu polegali na foteliku samochodowym, a nawet umieszczali go w łóżeczku z dzieckiem. „Myślę, że musiała czuć się ciepło i przytulnie, jakby była w łonie matki” – dodaje Raquel.

„Wcześniaki mają niedojrzałe ośrodki snu i nauka snu może trwać dłużej niż ich odpowiedniki urodzone w terminie” – wyjaśnia dr Kothare. „Jeśli są bardzo wcześniakami, mogą mieć fizjologiczne przyczyny złego snu, a jeśli zostały na OIOM-ie, mogą mieć emocjonalne aspekty swoich problemów ze snem”.

„Istnieją pewne obawy dotyczące oddychania, gdy dziecko śpi w foteliku samochodowym, więc należy sprawdzić ułożenie dziecka u lekarza. Upewnij się również, że fotelik nie może się przewrócić lub że może dosięgnąć czegokolwiek, jeśli dziecko śpi w fotelik samochodowy”, radzi dr Mindell.

Lepsze niż koc bezpieczeństwa

Podczas gdy inne dzieci przytulają swoje koce bezpieczeństwa, mała Sophia potrzebowała innego dotykowego źródła komfortu.

„Zofia kładła się spać tylko wtedy, gdyby bawiła się moimi włosami” – mówi o swojej córce Miriam Mathers. „Więc siadałem na podłodze z głową opartą o pręty [jej łóżeczka]. Na szczęście miałem długie włosy; ​​w przeciwnym razie byłoby niezręcznie”.

„Wielką, ważną rzeczą, jeśli chodzi o dzieci, jest skojarzenie z początkiem snu. Wszyscy mamy zestaw warunków, w których czujemy się komfortowo, aby zasnąć” – mówi dr Winnie. „Dzieci uczą się oczekiwać warunków, które występują na początku snu i często uzależniają się od nich podczas snu po przebudzeniu w nocy”.

Sophia musiała głaskać włosy matki w wieku od jednego do dwóch lat. Aż pewnego dnia zarówno ona, jak i jej mama zatrzymały zimnego indyka.

Podejście typu „hands-off”

Kiedy dziecko numer dwa pojawiło się dla Marii Vasilakis-McGlynn i jej męża Chrisa, na rynku pojawił się nowy produkt ratujący życie:Bibfeeder. Ten specjalny śliniaczek ma paski, które przytrzymują butelkę na klatce piersiowej dziecka.

Maria trzymała małą Eleni i jej starszego brata na dmuchanych siedzeniach obok łóżka i „jak tylko usłyszałem dźwięk, wyciągałem jedną ręką i wkładałem sutek do ust. Po chwili wiedzieli, jak szukać samemu sutkowi” – ​​mówi McGlynn, oszołomiony tym, ile zaoszczędziła snu.

W końcu jej dzieci przeniosły się do łóżeczka, ale w zasadzie Eleni używała Bibfeedera „od dnia (przyszła) do domu ze szpitala do dnia, w którym mogła sama trzymać butelkę”.

„Dzieci nie powinny być karmione do snu ani pić z butelek” – mówi dr Winnie. „Istnieją problemy zdrowotne związane z piciem w łóżku, w tym refluks żołądkowo-przełykowy i ubytki”.

Kiedy jeden smoczek to za mało

„Nasz najstarszy syn spał z pięcioma smoczkami. Jeśli jednego brakowało, był prawdziwy dramat” – mówi Herman Garcia. „Miałby jeden w ustach, po jednym w każdej ręce, a pozostałe dwa byłyby dostępne do ocierania się o twarz”.

Gdyby dziecko poruszyło się w nocy, szukało smoczków, a gdyby ich tam nie było, „był wielki dramat”. Stało się to tylko wtedy, gdy spał w łóżeczku. Drzemał dość łatwo gdzie indziej.

„Pamiętam kilka wieczornych wypadów do apteki podczas wakacji, aby kupić więcej, kiedy o nich zapomnieliśmy lub je zgubiliśmy” – mówi Herman.

„To świetny przykład niezwykłego związku z zasypianiem” — mówi dr Winnie. „Sugerowałbym, aby rodzina zapewniła mały stos smoczków w rogu łóżeczka, więc jeśli dziecko zgubi jeden, może łatwo sięgnąć i znaleźć jeden, a zatem sam wrócić do snu”.

Butelki w łóżeczku

Gloria Juliana nie miała problemów z usypianiem dziecka, ale budził się kilka razy w nocy, żądając butelki.

„Postanowiliśmy umieścić kilka butelek w łóżeczku, aby mógł je sam znaleźć” – mówi Gloria. „Wkładamy pięć lub sześć butelek wypełnionych sokiem lub wodą”.

Kiedy butelki były puste, wylatywały z łóżeczka. – Wyrzuciłby je! mówi Gloria, która znalazła je leżące na podłodze.

Chociaż to zadziałało dla Julianów, pediatrzy odradzają picie dzieci w łóżku. „Najlepiej nie zostawiać butelek w łóżeczku, zwłaszcza jeśli są wypełnione sokiem. Istnieje duża szansa, że ​​u dziecka rozwinie się próchnica lub ubytki” – ostrzega dr Mindell. „Nawet woda w dużych ilościach nie jest dobra dla niemowląt”.

To, czego nie wiedzą, nie zaszkodzi im

Przenoszenie dzieci do nowej sytuacji do spania może czasem je zepsuć. Tak stało się z drugim dzieckiem Amy Giles, które jako niemowlę dobrze spało w łóżeczku, ale miało problemy z przystosowaniem się do łóżeczka.

„Julia nie pozwoliła mi wyjść ze swojej sypialni. Nie zasypiała, gdybym nie była w pokoju” – mówi Amy. matka dwójki dzieci. „Pomyślałem, że w pewnym momencie będę mógł wymknąć się z pokoju, więc położę się na podłodze obok jej łóżeczka”.

Kiedy była prawie pewna, że ​​dziecko śpi, Amy czołgała się na brzuchu, żeby wyjść z pokoju. (Jej mąż zmieniał się z nią i robił to samo.) „Wydawałoby się, że próbujemy uciec z sytuacji zakładników! Czasami zasypiała, myśląc, że wciąż tam jestem. Innym razem podnosiła zderzak, zobacz mnie próbuję uciec i zacząć wyć. A potem zaczynałbym cały proces od nowa."

Sytuacja była najgorsza, gdy Julia miała od 15 do 18 miesięcy. Było wiele nocy, kiedy Amy zrezygnowała i zasnęła na dywanie w swojej sypialni. „Na szczęście wydaliśmy dodatkowe pieniądze na dywan i był super pluszowy”.

W końcu Amy i Pat zdali sobie sprawę, że nie robią dziecku żadnej przysługi i przeszli na delikatne Ferberizing. '

„Kiedy nauczyła się sama zasypiać, przez całą noc radziła sobie znacznie lepiej” – mówi Amy. „Zdaliśmy sobie sprawę, że musimy nauczyć ją spać”.

„Jeśli zmienisz swoją rutynę na początku nocy, możesz przeszkolić swoje dziecko” – mówi dr Winnie. „Ważne jest, aby zasnąć po raz pierwszy. Wszyscy mamy cykle snu, ale jesteśmy w stanie ponownie zasnąć. Dzieci, które to robią, nazywane są samouspokajaczami”.

Rodzicielstwo to sport wytrzymałościowy

Sejun Ra znalazł sposób na utrzymanie formy i uśpienie dziecka. „Haeli był bardzo trudny do odłożenia, więc próbowałem wielu rzeczy – śpiewać, chodzić, kołysać się – ale jedyną rzeczą, która zadziałała, był ruch w górę iw dół”, mówi. „Robiłem przysiady i wypady przez około 30 minut, trzymając Haeli.”

Sejun zaczął używać tylko ramion, ale to było naprawdę męczące, więc zaczął rzucać się i przysiady. „Na początku nie mogłem zrobić więcej niż pięć minut, ale po kilku miesiącach moje nogi były naprawdę mocne i normalnie robiłem 30 minut. To działało za każdym razem!”

Sejun i jego żona, Jinhee, mieli nawet na to nazwę:„sumo”, po ruchach, jakie zawodnicy sumo wykonują na początku meczu.

„Nie musiałem tego robić każdej nocy, ale przynajmniej dwa razy w tygodniu był to konieczny schemat” – mówi Sejun. „Myślę, że po pewnym dopracowaniu może działać z każdym dzieckiem”.

„Ruchy podczas snu są skojarzeniami i nie należy ich zachęcać” – mówi dr Kothare. „Nie jest jasne, dlaczego mózg preferuje ruch pionowy”.

Kolejny sposób na ruch w górę iw dół

Kristin i Mike Zangrili używali piłki porodowej, aby podrzucać małą Annabelle po całym mieszkaniu, aby uśpić ją podczas drzemki.

„Byłam u przyjaciółki, odwiedzałam ją i jej nowo narodzone dziecko. Z powodu ograniczonej liczby miejsc do siedzenia jedna z nas wylądowała na balu. Wydawało się, że to uspokoiło dziecko” – mówi Kristin. „Próbowaliśmy tego z naszym dzieckiem, wkrótce po przywiezieniu jej do domu i zadziałało. Im bardziej się podskakujesz, tym bardziej uspokoiło to dziecko”.

Przez pierwsze cztery miesiące życia dziecka Kristin i jej mąż skakali przez pół godziny i rozmawiali z rodziną, oglądali wiadomości i tak dalej.

„Wszyscy używaliśmy piłki – mój mąż, moja mama i tata, wszyscy” – dodaje Kristin.

„To było kluczowe! Stanowiło integralną część noworodkowego ekosystemu” – mówi Mike, który potrzebował tego tym bardziej, że nie miał „magicznych piersi”. Działało lepiej, gdy uciszały dziecko w uchu, a także „im wyżej się podskakiwałeś, tym spokojniejsze dziecko”.

Ostatnie słowo od dr. Winnie

Każdy z nas ma zestaw okoliczności, w których możemy zasnąć w nocy, nazywanych skojarzeniami zasypiania. Jeśli budzimy się z jakiegokolwiek powodu (normalnego lub nienormalnego), musimy przywrócić te skojarzenia z początkiem snu, aby ponownie zasnąć.

Te warunki są zwykle dość specyficzne, jak np. posiadanie poduszki w określonej pozycji, głaskanie mamy po włosach, posiadanie pięciu smoczków, czy pocieranie krawędzi ukochanego koca dwoma palcami. Czasami te warunki obejmują picie butelki lub kołysanie przez mamę. Kluczem do przespania nocy jest pomoc niemowlęciu lub dziecku w rozwinięciu zestawu skojarzeń na początku snu, które dziecko może nawiązać samodzielnie, bez interwencji rodziców; następnie, gdy dziecko budzi się w nocy, może przywrócić te warunki i ponownie zasnąć.

Dlatego około czwartego miesiąca życia dziecko powinno być samotne, aby zasnąć, gdy jest senne, ale jeszcze nie śpi, aby dziecko mogło nauczyć się zasypiać bez pomocy kogoś innego. W tym wieku karmienie powinno być odseparowane od zasypiania o co najmniej kilka minut; gdy dziecko dorośnie, skończ karmienie 15-30 minut przed położeniem dziecka.

Prawa autorskie i kopiowanie 2011 Meredith Corporation.

Cała zawartość tej witryny internetowej, w tym opinie medyczne i wszelkie inne informacje dotyczące zdrowia, służą wyłącznie celom informacyjnym i nie powinny być traktowane jako konkretna diagnoza lub plan leczenia dla jakiejkolwiek indywidualnej sytuacji. Korzystanie z tej strony i zawartych w niej informacji nie tworzy relacji lekarz-pacjent. Zawsze zasięgaj bezpośredniej porady swojego lekarza w związku z wszelkimi pytaniami lub problemami, które możesz mieć, jeśli chodzi o zdrowie własne lub innych.