• Niemowlęta
• Zakładanie rodziny
• Dzieci
• Ogólne rodzicielstwo
• Noworodki
• Nastolatki
• Maluchy
• Ciąża

Mądrość odstawiania – jak, kiedy i dlaczego

Mądrość odstawiania – jak, kiedy i dlaczego

Odstawienie dziecka z piersi może być Twoim wyborem, lub wyborem dziecka. Nie powinno to być decyzją teściowej, czy nawet męża. Odstawiłam syna za 8 miesięcy, bo rosł szybko, dużo jadł i po prostu mnie to zmęczyło. Dla bardziej zapalonych zwolenniczek karmienia to może być słaby powód, ale dla mnie był dobry. Syn zainteresował się stałym pożywieniem i oboje byliśmy szczęśliwi.

Więcej: Najlepsze produkty do odstawiania metodą BLW

Oczywiście po odstawieniu znowu zacząłam miesiączkować i owulować i natychmiast wciągnęłam w kolejną ciążę. (Jeśli nie planujecie dzieci tak blisko, pamiętajcie: choć karmienie tyle menstruację, możecie znów zacząć owulować. Zastosujcie odpowiednią antykoncepcję.) Nowa ciąża mnie ucieszyła, bo kocham niemowlęta, ale był szok, i wciąż zmagam się z wyzwaniem dwojga dzieci blisko siebie.

Mamo-izmy

Odstawianie to stopniowe redukowanie karmień, prowadzące do niezależności dziecka od piersi lub butelki jako źródła pożywienia.

Wiedziałam, że najmłodsze dziecko prawdopodobnie będzie ostatnie, więc trzymałam się karmienia tak długo, jak mogłam. Karmiłam 16 miesięcy, aż zaczęła chodzić do mnie, podciągać koszulkę i przyczepiać się. Czasem, chcąc jeść, delikatnie mnie stukała w klatkę piersiową, pod szyją. Ludzie podnosili brwi, ale my obie byłyśmy szczęśliwe i zawsze mamy szczególną więź. Karmiłabym dłużej, gdybym nie zachorowała – musiałam szybko odstawić, bo leki byłyby szkodliwe.

Jak odstawić dziecko?

Czasem dziecko same traci zainteresowanie piersią – można to wykorzystać, by zacząć poić kubkiem. Zazwyczaj trzeba odstawiać stopniowo, wykreślając konkretne karmienia. To daje czas organizmowi na dostosowanie laktacji, by mleko w końcu zaschło.

Kobieca mądrość

Podczas odstawiania nie pozwalaj dziecku zasnąć z butelką – będą problemy z zębami. Unikaj też zbyt wielu przysmaków lepkich (rodzynki), chyba że masz nawyk ocierać/czesać ząbki po nich.

Najłatwiej odstawiać prosto z piersi lub butelki do kubka – odstawianie z piersi do butelki może być problematyczne, bo drugie odstawianie (od butelki) jest ekstremalnie trudne. Nie chcesz odpowiadać za to, co nazywam "zespół uzależnienia od butelki". Takie dzieci nieustannie chodzą z butelką wody/soku wargami. Musisz uważać.

Zawsze będę czuła winę za to, że pozwalałam własnemu "uzależnionemu od butelki" zasnąć z butelką. Choć usuwaliśmy ją jak najszybciej, płyn zalegał na zębach, robiąc je przebarwione i słabe. To zbyt częste. Musieliśmy naprawiać ząbki u 2-latka, by nie complexował się, zanim wyrosną stałe. Nie pozwalaj dziecku zasnąć z butelką – unikniesz tego problemu.

Masz odwagę – odstawianie przeżyje się

Do odstawienia potrzebujesz odwagi i siły. Bądź konsekwentna. Oferuj rozproszenie, nie jedzenie ani słodycze, i bądź gotowa na płacz, hysterię i inne naturalne formy manipulacji. Niektóre dzieci muszą przyzwyczaić się do obiektu przejściowego, by przełamać chucie ssania lub zrobić pierwsze kroki do niezależności. Pluszak, kocyk, cycik mogą pomóc.

Pamiętaj: gdy raz zastąpisz piers/butelkę czymś innym, musisz dobrze pilnować nowego centrum wszechświata dziecka. Pamiętam kilka nocy, gdy w pośpiechu szukałam jedynego, niezbędnego misia.

Trening na większe wyzwania, co czekają

Odstawienie to tylko pierwsza z rzeczy, które sprawdzą Twój charakter jako matki. Będzie ich więcej. Na razie czujesz się fatalnie, słysząc płacz dziecka o butelkę lub (szczególnie) piers. Chcesz też płakać.

Pamiętaj – jest zewnętrzny świat, w którym dziecko musi nauczyć się żyć. Choć chcesz, by natura dawała tôn, czasem musisz Ty trzymać ster, prowadząc dziecko do nowych umiejętności i doświadczeń. Byłoby miło, gdybyś mogła karmić do momentu, gdy dziecko powie: "Okej, mamo, jestem gotowy na odstawienie, by przejść do nowego etapu", ale to nie nastąpi. Zawsze musisz szukać znaków, kiedy coś zmienić, ale głównie musisz ufać swojemu odczuciu. Instynkty to najlepszy wskaźnik decyzji.

Ufaj sobie

Większość matek ma wszystkie odpowiedzi na trudne wybory wychowawcze, jeśli tylko nauczymy się ufać sobie. Jeśli jesteśmy w stanie dotknąć miłości do dzieci bez strachu, jesteśmy wystarczająco jasnym umysłem, by brać dobre decyzje. Jeśli czujesz, że najlepiej odstawić dziecko w danym momencie – podejmij decyzję, trzymaj się jej, pozwól dziecku narzekać, i idź dalej.