• Niemowlęta
• Zakładanie rodziny
• Dzieci
• Ogólne rodzicielstwo
• Noworodki
• Nastolatki
• Maluchy
• Ciąża

Etapy rysowania w rozwoju dziecka – od kraków do szczegółów

Niektóre dzieci zaczynają rysować, jak tylko chwycą ołówek, i nigdy nie przestają. Inne rysują tylko na lekcjach plastyki. Niezależnie od tego, gdzie Twoje dziecko znajduje się na spektrum artystycznym, większość dzieci przechodzi te same podstawowe etapy rozwoju rysunku.

1–2 lata: Pierwsze krakowanie

Pierwsze ślady na papierze to zazwyczaj krakowanie. Dzieci traktują rysowanie jako aktywność ruchową, a nie interpretację świata. Pozwalanie na krakowanie wzmacnia mięśnie drobnej motoryki i wprowadza w świat narzędzi do pisania. Pod koniec tego etapu dzieci mogą nadawać swoje krakowania jednознаcznym nazewnictwom.

2–3 lata: Kontrolowane krakowanie i pierwsze kształty

Krakowanie staje się bardziej kontrolowane, pojawiają się kształty. Koła zamieniają się w twarze, a nazywanie własnych utworów zyskuje na wadze. Dziecko może nazwać serię kraków i losowych kół „domem”, choć nie przypomina on domu. Pozwalaj dziecku tworzyć i nazywać – to etap rosnącej zdolności do tworzenia obrazów reprezentujących świat wizualny.

3–4 lata: Kontrola i postać ludzka

Rysowanie staje się bardziej precyzyjne. Najczęstszym motywem jest postać ludzka: koło jako głowa i proste linie jako nogi. Tułów jeszcze nie występuje. Małe artyści tworzą świadome formy, a rysunki stają się bardziej złożone. Symbole często się zmieniają, bo dzieci nieustannie szukają nowych sposobów przedstawiania rzeczywistości.

4–5 lata: Ciało i detale

W tym wieku do postaci ludzkiej pojawia się ciało. Dzieci zaczynają dostrzegać brakujące detale i starają się je dodać. Do postaci dołączają włosy, uszy, dłonie, palce, stopy i palce u stóp.

5–8 lat: Etap schematyczny – złożone sceny

Nazywa się to „etapem schematycznym”. Dzieci rysują obiekty z większą ilością szczegółów: dom z garażem, drzewa, psa, rodzinę, auto na podjeździe. Relacje przestrzenne nabierają porządku – dzieci rysują na linii bazowej, odchodząc od wcześniejszych „unoszących się” kompozycji. Rozumienie dwuwymiarowości odzwierciedla się w ich pracach. Dzieci komunikują głębsze zrozumienie wymiarów i szczegółów przez sztukę.

8 lat i więcej: Detale, nakładanie się, perspektywa

Młodzi artyści zaczynają dostrzegać drobne niedoskonałości. Obiekty na rysunkach nakładają się na siebie, pojawiają się minute detale. Gdzie wcześniej dom miał tylko okna, teraz dziecko doda postać w oknie, przyszy na krawędzi dachu, gałązie nachylone nad dachem. Wymiary rosną, a rysunki stają się coraz bardziej złożone.