• Baby's
• Gezinsvorming
• Kinderen
• Algemeen ouderschap
• Pasgeborenen
• Tieners
• Peuters
• Zwangerschap

Wanneer de druk om te excelleren oncontroleerbaar wordt

Voor Amerikaanse tieners moet volwassenheid lijken op een vakantie in vergelijking. Ze houden ons dagelijks evenredig, en waden 's avonds door een uur of twee huiswerk. Als het lijkt alsof jongeren zwaardere druk ervaren dan in uw tijd, dan bedenkt u dat niet. Het is werkelijkheid.

"Het is een nationaal fenomeen," aldus dr. Coleman, die twee oorzaken aanwijst. In een steeds meer high-tech economie zal meer worden gevraagd van de werknemers van morgen. Leraars herinneren hun klassen constant aan de noodzaak van superieure vaardigheden om een baan te vinden. Dat is, als er nog banen overblijven, een zorg voortvloeiend uit de trend van personeelsverkleining in de afgelopen jaren.

De druk om te presteren is deels zelfgekozen, stelt dr. Coleman, maar komt voornamelijk van papa en mama. "Mijn tienerpatiënten klagen: 'Mijn ouders zetten zoveel druk op me om op een goede universiteit te komen, dat ik niet eens plezier kan beleven als tweedeklasser.' Ouders kunnen heel opgewonden raken. Ik heb stellen gezien die hun achtjarige dochter meebrachten omdat ze slecht was in spellen. Ze wilden weten of ze ooit op de universiteit zou komen, onafhankelijk zou zijn en een goed leven zou hebben."

"Sommige van hun zorgen zijn terecht," vervolgt hij, "maar andere keren zich te ver in de toekomst en niet op het nu in evenwicht houden van het leven van hun kind."

Wat u kunt doen

Let goed op signalen van overbelasting. U kunt geen cijfer aan het aantal extracurriculaire activiteiten hangen dat 'te veel' is. Het schema van een meisje kan lijken op de sociale agenda van de koningin van Engeland, maar als ze gelukkig lijkt en goed presteert, dan kunnen de ouders rustig zijn. (Overigens duidt onderzoek erop hin dat deelname aan naschoolse activiteiten de hechting van leerlingen aan hun school versterkt, wat geassocieerd is met lagere uitvalcijfers.)

Een jongere die zich overmeesterd voelt, kan prikkelbaar, gedeponeerd of uitgeput lijken. Haar schoolprestaties kunnen achteruitgaan. "Wanneer u consistente stresssignalen ziet," zegt klinisch psychologe Helen Pratt, moeder van vijf kinderen, "is het tijd in te grijpen en de tiener te dwingen een of meer activiteiten op te geven."

Onderzoek uw verwachtingen ten opzichte van uw kind. Zijn ze realistisch? Van een leerling die structureel onvoldoendes haalt voor natuurkunde ineens A's te vragen in scheikunde in het vijfde jaar, is niet alleen onredelijk, maar kan haar ook voor het vallen en teleurstelling opstellen.

Een betere manier is voortgang meten in kleine stappen. Hoewel ons uiteindelijke doel kan zijn haar cijfer aan het einde van het semester naar een B te tillen, stellen we tussendoelen. Misschien is de eerste stap haar helpen een sleutelconcept begrijpen. Erkend deze vooruitgang en moedig aan voor de volgende mijlpaal: een B voor een komende practicumtoets. En zo verder. Als ze tekortschiet, onderzoek waarom. Was het gebrek aan inspanning? Of lag de lat te hoog? In het laatste geval moeten de doelen herzien worden.

Dwing uw kind niet tot de universiteit als hij daar niet naartoe wil. U kunt een overtuigend verhaal vertellen dat studeren een competitief voordeel geeft, maar uiteindelijk is de keuze aan hem. Misschien is hij nooit academisch ingesteld. Of hij wil direct aan de slag, zich werven bij het leger of een vak kiezen waar talent belangrijker is dan diploma's, zoals acteren of top sport.

Zolang een jongere een plan heeft – zelfs als het kortdurend is of niet de ambitie die u voor hem had gekozen – adviseren we ertegenaan om hem te drukken om tegen zijn wil te gaan studeren. Iedereen doorloopt het leven in eigen tempo en volgens eigen rooster. Sommige tieners weten al jong wat ze willen; hun carrièrepad lijkt op de vlucht van een pijl, recht en zeker. Anderen richten zich op een carrière, maar geven de droom op zodra ze deze bereiken of ergens onderweg. Misschien was het meer andermans visie dan hun eigen. Uiteindelijk ontdekken ze dat hun hart ergens anders ligt.

Dan zijn er de vele jongvolwassenen die pas later in het leven tot hun recht komen. Ze proberen eerst een paar jaar te werken, en gaan dan studeren. Misschien hebben ze hun ware roeping gevonden en willen ze nu de vaardigheden ontwikkelen om er een carrière van te maken. Of hun ervaring op de arbeidsmarkt heeft hen geleerd de voordelen van dat diploma te waarderen. Ons punt is dat het nooit te laat is om terug naar school te gaan. Met toekomstige generaties die twee, drie of meer carrières in hun leven zullen hebben, zullen zonder twijfel veel volwassenen zich weer in de klas vinden.

Een middelbarescholer die de gedachte aan vier jaar extra school niet aan kan, kan overwegen een associate degree (A.A.) te halen op een tweejarige instelling. Diegenen met een A.A. vinden meer open deuren op de arbeidsmarkt en hogere salarissen dan wie nooit studeerde. Een andere tijdbesparende optie is inschrijven voor een technisch opleidingsprogramma om de vaardigheden en ervaring op te doen die werkgevers zoeken.