• Baby's
• Gezinsvorming
• Kinderen
• Algemeen ouderschap
• Pasgeborenen
• Tieners
• Peuters
• Zwangerschap

Moet je de navelstrookbloed van je baby bewaren?

Verwachtende ouders staan voor veel belangrijke beslissingen voordat hun baby geboren is. Denk aan de basis: naam, kinderarts, borstvoeding of flesvoeding, enz. En steeds vaker moeten ze overwegen of ze de navelstrookbloed van hun baby moeten bewaren.

Via advertenties in oudertijdschriften, directe mailings en flyers in het spreekuur van de gynaecoloog, worden verwachtende ouders herhaaldelijk verteld over hun "eenmalige kans" om de navelstrookbloed te bewaren voor mogelijk later gebruik om het leven van hun kind te redden.

Omdat het niet pijn doet om navelstrookbloed af te nemen en het anders ohnehin wordt weggegooid, zou je denken dat er niet veel discussie is over bewaren. Welke ouder wil niet alles doen om te zorgen dat zijn kind gezond groot wordt?

Maar het probleem zit niet in het bewaren an sich – wat elke ouder waarschijnlijk zou moeten proberen. Het gaat meer om het bewaren in een commerciële, particuliere bank voor eigen gebruik. Als alternatief kunnen ouders de navelstrookbloed doneren aan een publieke bank, gratis.

Navelstrookbloedstamcellen

Stamcellen uit navelstrookbloed kunnen gebruikt worden bij transplantaties om diverse kinderaandoeningen te behandelen, zoals leukemie, sikkelcellaandoening en stoornissen in de stofwisseling. Patiënten die een transplantatie nodig hebben, kunnen proberen een match te vinden met een broertje of zusje, of via een onverwante donor. Een autologe (eigen) transplantatie is ook mogelijk als de navelstrookbloed van het kind in een particuliere bank bewaard is, hoewel je dat niet zou doen voor aandoeningen als leukemie omdat het genetische risico op leukemie ook in de navelstrookbloed zit.

Redenen om het te doen

Ouders die de navelstrookbloed van hun baby particuliér bewaren, vinden de kosten vaak acceptabel en zien het als een soort "verzekering" en "goede investering" voor het geval hun kind het nodig heeft.

Bewaren voor eigen gebruik kan een goed idee zijn voor gezinnen met een kind dat lijdt aan leukemie, lymfoom, andere kankers, sikkelcelziekte, thalassemie of andere met transplantaties behandelbare aandoeningen. In dat geval kunnen ze de navelstrookbloed van hun baby gratis doneren en bewaren via het Children's Hospital Oakland Research Institute Sibling Donor Cord Blood Program. Het kan ook nuttig zijn als een ander gezinslid een aandoening heeft die behandeld kan worden met een beenmergtransplantatie.

Redenen om het niet te doen

Hoewel geld geen factor zou moeten zijn bij het redden van een kinderleven, is een van de grootste argumenten tegen particuliere bewaring dat het voor veel gezinnen te duur is. Naast een hoge initiële verwerkings- en bewaringstoeslag, betaal je een jaarlijks opslagtarief. De kosten van het eerste jaar variëren van $595 tot $1.835, afhankelijk van de gekozen particuliere bank. Jaarlijkse opslagkosten liggen meestal rond $150.

De American Academy of Pediatrics (AAP) vat de nadelen van particuliere bewaring mooi samen in hun subject review: "Gezinnen zijn kwetsbaar voor emotionele marketing op het moment van de geboorte en zoeken advies bij hun artsen. Er bestaan geen nauwkeurige schattingen van de kans dat kinderen hun eigen opgeslagen cellen nodig hebben. De schattingen lopen van 1:1.000 tot 1:200.000. Empirisch bewijs dat kinderen hun eigen navelstrookbloed in de toekomst nodig zullen hebben, ontbreekt. Er is ook geen bewijs voor de veiligheid of effectiviteit van autologe navelstrookbloedtransplantatie voor de behandeling van maligne neoplasmen. Om die redenen is het moeilijk aan te bevelen dat ouders de navelstrookbloed van hun kinderen bewaren voor toekomstig gebruik."

De AAP stelde ook in een beleidsverklaring getiteld "Cord Blood Banking for Potential Future Transplantation" dat "particuliere opslag van navelstrookbloed als 'biologische verzekering' afgeraden moet worden." Deze beleidsverklaring uit 2007 werd in 2017 herbevestigd.

Bedenk ook: als je kind een aandoening krijgt die een navelstrookbloedtransplantatie zou kunnen genezen of behandelen, en je hebt de navelstrookbloed niet bewaard, betekent dat niet dat er geen behandelingen beschikbaar zijn. Naast traditionele behandelingen en beenmergtransplantaties, kun je waarschijnlijk een match vinden in een publieke navelstrookbloeddonor, waarvandaan de meeste transplantaties momenteel worden gedaan.

Moet je het doen?

Naast non-profitorganisaties en voor-profitorganisaties zoals Viacord en Cord Blood Registry, hebben ouders steeds meer opties voor doneren of later een transplantatie. De Cord Blood Stem Cell Act van 2005, in december 2005 in wet gegaan, autoriseert de oprichting van een National Cord Blood Inventory (NCBI).

Het doel is 150.000 nieuwe navelstrookbloedeenheden te verzamelen en op te slaan voor patiënten. Sommige eenheden worden ook gedoneerd voor onderzoek. De Stem Cell Therapeutic and Research Reauthorization Acts van 2010 en 2015 vereisten ook dat het U.S. Government Accountability Office verslag doet over de inspanningen om de verzameling voor de NCBI te vergroten.

Publieke of gratis navelstrookbloeddorpen zijn al beschikbaar als onderdeel van het National Marrow Donor Program (NMDP) netwerk in 12 grote steden als je geïnteresseerd bent in het doneren van de navelstrookbloed van je baby, zodat het beschikbaar is voor elk kind dat een transplantatie nodig heeft. De AAP moedigt ouders sterk aan om de navelstrookbloed van hun baby te doneren aan een publieke bank.

En natuurlijk, als je de kosten acceptabel vindt en je je gerust zou voelen als de navelstrookbloed van je baby beschikbaar is wanneer nodig, kun je altijd kiezen voor een particuliere bank.