Baarmoederruptuur Tijdens De Baring En Bevalling
Als je in het verleden een keizersnede hebt gehad, kun je misschien nog steeds in de toekomst vaginaal baren.
Een voorbehoud is wel dat vrouwen met bepaalde typen keizersnede littekens geen goede kandidaten zijn voor een vaginale baring na keizersnede (VBAC) omdat ze een verhoogd risico lopen op baarmoederruptuur – een complicatie die tijdens de baring en bevalling kan optreden.
Wat is baarmoederruptuur?

Baarmoederruptuur treedt op wanneer een verzwakt punt aan de baarmoederwand – bijna altijd langs de littekenlijn van een eerdere baarmoederchirurgie, zoals een keizersnede – scheurt door de spanning die erop wordt gezet tijdens de baring en bevalling.
Een ruptuur kan ook langs de littekenlijn van een myomectomie optreden: een operatie om baarmoedermyomen (d.w.z. groeien in de baarmoeder) te verwijderen.
Hoe vaak komt baarmoederruptuur voor?
Gelukkig is baarmoederruptuur zeldzaam. Bij vrouwen die een VBAC proberen, is de kans op baarmoederruptuur minder dan 1 op de 100.
De kans op een spontane baarmoederruptuur, bij vrouwen zonder baarmoederlittekens bijvoorbeeld, is extreem zeldzaam – naar sommige tellingen ongeveer 1 op de 17.000.
Wat zijn de symptomen van baarmoederruptuur?
Gewone signalen van baarmoederruptuur zijn heftige buikpijn – een gevoel dat er iets "scheurt" – gevolgd door diffuse pijn en gevoeligheid in de buik tijdens de baring. Deze pijn kan gevoeld worden zelfs als je een epidurale hebt gehad.
Je kunt ook een daling van de bloeddruk ervaren, een verhoogde hartslag, duizeligheid of korte adem. De hartslag van de baby kan ook dalen, wat op de foetale monitor zal verschijnen.
Sommige vrouwen zullen echter geen symptomen van baarmoederruptuur merken.
Wie loopt het grootste risico op baarmoederruptuur?
Elke vrouw die een eerdere keizersnede of baarmoederchirurgie heeft gehad, loopt een verhoogd risico vanwege de baarmoederlitteken die kan verzwakken en scheuren. Sommige baarmoederlittekens zijn echter geneigder om te scheuren tijdens een vaginale baring dan andere.
- Een hoge verticale (of "klassieke") litteken draagt het hoogste risico op baarmoederruptuur. Dit type snede, dat op en neer loopt, wordt in het bovenste deel van de baarmoeder gemaakt, soms voor keizersnedes bij prematuurgeborenen. Myoomchirurgie heeft ook vaak verticale sneden.
- Een lage transversale litteken is een zijwaartse snede over de lagere, dunne deel van de baarmoeder. Het is het meest voorkomende type keizersnede litteken, en heeft de minst kans op scheuring tijdens een baring.
- Een lage verticale litteken is een op-en-neer snede die in het lagere deel van de baarmoeder gemaakt wordt. Met een lage verticale snede is het risico op baarmoederruptuur hoger dan die van een lage transversale litteken, maar lager dan die van een hoge verticale litteken.
Je kunt niet zien wat voor type insnede er tijdens je keizersnede gemaakt is door simpelweg naar je litteken te kijken. In plaats daarvan zul je je dokter moeten vragen of je medische dossiers raadplegen.
Vrouwen met het grootste risico op baarmoederruptuur zijn diegene die een VBAC proberen en geïnduceerd zijn met prostaglandines (zoals Cervidil) en/of oxytocine (Pitocin).
Wat zijn potentiële complicaties van baarmoederruptuur?
Baarmoederruptuur kan resulteren in onbeheerste bloeding in je buik, of, zeldzaam, leiden tot een deel van de placenta of baby die in je buik komt. Het kan levensbedreigend zijn als het niet snel behandeld wordt.
Hoe wordt baarmoederruptuur behandeld?
Als je een ruptuur hebt, zul je direct een keizersnede krijgen, gevolgd door herstel van de baarmoeder. Je moet misschien antibiotica krijgen om infectie te voorkomen. In zeldzame gevallen moet je misschien ook een hysterectomie (d.w.z. de chirurgische verwijdering van de baarmoeder) ondergaan.
Hoe kun je baarmoederruptuur voorkomen?
Als je een eerdere keizersnede of buikchirurgie hebt gehad waarbij de baarmoederwand volledig door sneden is, zul je je risico's moeten afwegen bij het overwegen van je baringsopties, vooral als je een vaginale baring wilt proberen. Je baby zal waarschijnlijk ook gemonitord worden met een foetale monitor tijdens de baring.
In het algemeen, als je één keizersnede hebt gehad en een lage transversale litteken, is het mogelijk dat je een kandidaat bent voor een VBAC. Als je echter een hoog risico op baarmoederruptuur hebt – bijvoorbeeld een hoge verticale litteken of een eerdere ruptuur – wil je misschien geen vaginale baring proberen. Toch kan dit van persoon tot persoon verschillen. Bespreek je opties met je dokter – inclusief de data die laten zien dat het gebruik van prostaglandines om de baring in te zetten het risico op baarmoederruptuur kan verhogen bij een vrouw die eerdere baarmoederchirurgie heeft gehad.
-
Terwijl ouders al decennialang de babytanden van hun kinderen in herinneringsdoosjes bewaren, is het bewaren van babytanden voor stamcellen een relatief nieuwe praktijk. Nog niet zo populair (of wetenschappelijk onderbouwd) als het bewaren van kraam
-
De meeste van ons hadden nooit gedroomd dat onze taken als ouders plotseling zoveel harder zouden worden. Dat we thuis vastzitten door een pandemic, fysiek gedistancieerd van iedereen die we liefhebben, zonder kinderopvang, zonder school — en {{{GULP
-
Kunsten op de achtergrondMeer dan twintig jaar lang hebben onderzoekers positieve relaties ontdekt tussen kunstonderwijs en cognitieve ontwikkeling bij kinderen. Met voordelen variërend van verbetering van woordenschat en wiskundige vaardigheden, tot





