Foetale nood tijdens zwangerschap en bevalling

In veel gevallen zijn zwangerschap en geboorte lange en ongemakkelijke, maar uiteindelijk ongevallen processen (dat is, tot de grote debuut van uw baby). Maar soms kunnen zwangerschaps- of bevallingscomplicaties ertoe leiden dat een ongeboren baby in foetale nood komt, wat gevaarlijk kan zijn en directe bevalling kan vereisen.

Hier is wat u over deze relatief zeldzame complicatie moet weten, inclusief tips om uw risico te verminderen.

Wat is foetale nood?

Foetale nood (wat huisartsen liever "niet-geruststellende foetale status" noemen) is wanneer uw behandelaar bezorgd is dat de zuurstofvoorziening van uw baby in de baarmoeder gecompromitteerd kan zijn vóór of tijdens de bevalling. Zuurstofdeprivatie kan resulteren in een verlaagde foetale hartslag en vereist direct actie om uw baby te beschermen.

Wat veroorzaakt foetale nood?

Foetale nood kan worden veroorzaakt door een aantal factoren, waaronder:

  • Intra-uteriene groeibehindering (IUGR)
  • Pre-eclampsie
  • Placenta-ablatio
  • Onbeheerste diabetes
  • Te veel vruchtwater
  • Te weinig vruchtwater
  • Een zwangerschap die langer duurt dan 40 weken
  • Bevallingscomplicaties, inclusief te snelle of te langdurige bevalling
  • Navelstrengprolaps, compressie of verstrengeling
  • Lange tijd in een positie blijven (meestal plat op uw rug tijdens de bevalling), wat uiteindelijk druk uitoefent op uw belangrijkste bloedvaten en de zuurstof naar uw baby afsnijdt

Wat zijn de tekenen van foetale nood?

U kunt tekenen van foetale nood ervaren als u of uw huisarts merkt dat:

  • Uw baby een verlaagde hartslag heeft
  • Uw baby een ander (of niet-bestaand) patroon van foetale beweging heeft na week 28
  • Uw vruchtwater breekt en groenbruin is (dat is de eerste ontlasting van de baby; sommige baby's die deze meconium nog in de baarmoeder afscheiden, kunnen in nood verkeren)

De enige manier om zeker te weten of uw baby in foetale nood verkeert, is met een continue foetaal monitor, een non-stress test of met een echo en een biofysisch profiel.

Wie loopt het grootste risico op foetale nood?

Verscheidene condities kunnen uw baby een verhoogd risico geven op foetale nood, waaronder:

  • IUGR
  • Te veel of te weinig vruchtwater
  • Pre-eclampsie
  • Onbeheerste diabetes
  • Placenta-ablatio
  • Navelstrengproblemen
  • Een lange of gecompliceerde bevalling
  • Een overtermijnzwangerschap

Wat kunt u doen als uw baby in nood verkeert?

Als u een verandering in foetale activiteit heeft gemerkt of uw kwiktelling afwijkt en u bezorgd bent, bel uw behandelaar direct. Neem ook direct contact op als uw vruchtwater gebroken is en groenbruin is, wat betekent dat het gevlekt is met meconium.

Wanneer u aankomt bij uw behandelaar of het ziekenhuis, zult u op een foetaal monitor geplaatst worden om te controleren of uw baby daadwerkelijk tekenen van nood vertoont. U kunt ook extra zuurstof ontvangen om uw bloed te zuurstofforn, alsook IV-vloeistoffen, wat de hartslag van uw baby zou moeten helpen reguleren. (Deze zelfde stappen worden ondernomen als uw huisarts uw baby in nood ziet tijdens een routinematige controle of non-stress test.)

Als u al in de bevalling bent, kan u verteld worden om van positie te wisselen. U kunt ook van contractie-inducerende middelen (oxytocine) afgesteld worden of een medicijn krijgen om contracties te vertragen.

Als deze technieken niet werken, is de beste behandeling een snelle bevalling, vaak door keizersnede.

Kunt u iets doen om foetale nood te voorkomen?

Hoewel u foetale nood niet kunt voorkomen, kunt u de kans verkleinen dat het u overkomt door naar al uw prenatale afspraken te gaan en de aanbevelingen van uw huisarts voor een gezonde zwangerschap op te volgen. Deze tips zijn met name belangrijk als u gediagnosticeerd bent met een aandoening die uw risico op foetale nood verhoogt, zoals pre-eclampsie of zwangerschapsdiabetes.

Veel mensen merken niet noodzakelijk dat een baby in foetale nood verkeert, dus een toenemend aantal prenatale afspraken tijdens de laatste weken van de zwangerschap stelt uw huisarts in staat om de hartslag van uw baby te monitoren, uw buik te meten en u te vragen over de bewegingen van uw baby om ervoor te zorgen dat alles naar verwachting verloopt. Een baby met een sterke, stabiele hartslag met passende bewegingen doet het goed.

Previous:

Next: