Waarom ouderschap soms moeilijker wordt na de eerste maand

Als je een zware zwangerschap had, dacht je misschien dat het makkelijker zou worden zodra je baby geboren was. Misschien kon je niet wachten om van die "watermeloen-tussen-je-benen" waddel af te zijn, weer een glas wijn te drinken, of natuurlijk: je kindje eindelijk in je armen te sluiten!

Toch ervaren veel eerste ouders dat het na de eerste maand van ouderschap eigenlijk moeilijker wordt. Deze verrassende waarheid is een van de redenen waarom experts de eerste drie maanden van een baby het "vierde trimester" noemen.

Als maanden twee, drie en verder zwaarder zijn dan je had verwacht, ben je niet alleen. Van teruggaan naar werk tot veranderende slaappatronen: er zijn veel redenen waarom ouderschap na de initiële honeymoon-fase zwaarder kan worden. Hier zijn enkele uitdagingen, plus expertadvies om de last te verlichten.

De slaap van je baby verandert

In de eerste weken lijkt je baby niets anders te doen dan slapen. "In de eerste maand hebben babys een enorme hoeveelheid slaap nodig en slapen ze bijna overal," zegt kinderslaapconsulent Gaby Wentworth, LCSW. "Het is makkelijk om ze mee te nemen en dingen in huis te doen, want ze slapen de hele tijd."

Maar naarmate tijd verstrijkt en je baby groeit en verandert, verandert ook de slaap. Ze gaan een meer gestructureerd slaapschema in een consistentere omgeving nodig hebben. Dat betekent dat jij nu werkt rond hun schema – niet andersom.

Je kunt ook merken dat je baby in een "schemerzone" van humeurigheid komt laat in de dag. "Op deze leeftijd bereikt de humeurigheid 's middags en vroeg 's avonds zijn piek. Dat kan uitputtend zijn voor ouders," zegt Wentworth. Hoewel je deze neiging naar kletsende gedrag misschien niet kunt stoppen, kun je gerust zijn: het is normaal voor deze ontwikkelingsfase.

Je hebt misschien niet veel hulp

Misschien was het niet je idee van plezier om een ouder of schoonouder de eerste weken na de bevalling bij je te hebben wonen – maar na hun vertrek ontdek je dat hun hulp waardevoller was dan je dacht.

Het zijn niet alleen live-in helpers die na de eerste maand verdwijnen. Mahlzeitleveringen en andere aanbiedingen van hulp nemen ook geleidelijk af naarmate je baby ouder wordt.

Zonder hulp van anderen kan de volle last van babyverzorging overweldigend voelen. Maar er zijn nog manieren om beleefd om hulp te vragen – en te krijgen – zelfs na de eerste maand.

"Ik moedig nieuwe moeders altijd aan om niet te laten betekenen dat om hulp vragen iets anders betekent," zegt counselor Kayce Hodos, LPC, NCC. "Het betekent niet dat je niet weet wat je doet, dat je zwak bent of een slechte moeder. Het betekent gewoon dat je de zwaarste job ter wereld doet en wat steun kunt gebruiken."

Probeer een lijstje te maken van taken waar je hulp bij wou, adviseert Hodos, en neem dan contact op met vrienden. Ze suggereert om het praktisch te houden en je te richten op de taken die echt gedaan moeten worden.

Je emoties blijven bijstellen

"Terwijl veel vrouwen in de eerste dagen of weken overweldigende verdriet en/of angst ervaren (de zogenaamde 'baby blues'), ervaren anderen een golf van opwinding (misschien door oxytocine) die ze de eerste week of twee draagt," zegt Hodos.

Naarmate je je aanpast aan je nieuwe leven met je baby, voel je je misschien op een emotionele achtbaan. "Een vrouw kan symptomen van perinatale stemming- en angststoornissen ervaren op elk moment tijdens de zwangerschap en tot een jaar na de bevalling," herinnert Hodos.

Ouderschap is een zich voortdurend ontwikkelende reis die je fysiek en emotioneel op de been houdt. Maar als gevoelens van verdriet, boosheid of angst niet weggaan, zoek hulp bij een gekwalificeerde professional.

Je moet misschien terug naar werk

In een oogwenk is het tijd om terug naar werk te gaan; de voorgeschreven limiet voor veel mensen op zwangerschapsverlof is slechts zes weken. Of je nu deeltijd of voltijd werkt, je baby in andermans zorg laten kan je emoties heftig schudden.

Zelfs als je je op terugkeer naar werk verliet, ontken je niet dat het logistieke uitdagingen met zich meebrengt. Voor borstvoedende ouders kan afkoken op het werk stressvol en tijdrovend zijn, en kinderopvang brengen en halen kan extra reistijd kosten.

Wanneer de terugkeer naar werk de druk vergroot, probeer je te richten op het stroomlijnen van je routine. Een vast schema voor taken als wanneer je de kinderopvangtas pakt of wanneer je een kookpauze neemt, kan helpen je gezond verstand te behouden.

Om je gevoel van verbondenheid met je kind te versterken, reserveer speciale activiteiten die alleen voor jullie twee zijn, zoals baden 's avonds of een zaterdagochtendwandeling.

Hodos adviseert ook om zo vroeg mogelijk met je HR-afdeling te spreken over een soepelere terugkeer naar het werk.

"Sommige werkgevers laten vrouwen hun baan stapelwijze hervatten, met een deeltijdschema of een aangepaste thuiswerkregeling een paar dagen per week," zegt ze. "Denk na over wat de overgang makkelijker maakt, en voer dan een gesprek met je baas of HR."

Verwachtingen van anderen veranderen

De meeste mensen begrijpen dat voor nieuwe ouders de eerste weken na de bevalling een mist zijn van luierveranderen, rond-de-klok voedingen, en soms pijnlijke fysieke herstel – allemaal op gefragmenteerde slaap.

Maar naarmate de weken voorbijgaan, verschuiven de verwachtingen van anderen vaak. Vrienden en familie geven je misschien minder toestand voor laat komen of verstrooid lijken. En je voelt druk om "het op een rijtje te krijgen" – hoewel je slaap en zelfzorg net zo uit de pas lopen (of erger) als net na de bevalling.

Als anderen geen mededogen hebben met je situatie, is het makkelijk om je te voelen alsof je je op je eigen kracht moet tillen om hun verwachtingen te waarmaken. Maar onthoud dat ouderschap een enorme levensverandering is waar je tijd nodig hebt om je aan te passen. Doe een buikcheck. Ongeacht andermens hun mening: als jij weet dat je je best doet, is dat wat telt.

Previous:

Next: