• Baby's
• Gezinsvorming
• Kinderen
• Algemeen ouderschap
• Pasgeborenen
• Tieners
• Peuters
• Zwangerschap

Troostende woorden over bevallen in een crisis

Ik vroeg lezers die in een minder ideale situatie bevallen waren om advies voor iemand die dezelfde uitdaging tegemoetziet.

Bevallen in een crisis

Hier zijn enkele bemoedigende woorden voor mensen die mogelijk een onverwachte geboorte tegemoetgaan.

Paniek helpt nooit.

"Ik heb net mijn tweede kind geboren 2 dagen geleden tijdens deze pandemie. Mijn eerste kreeg ik net voor een eeuwigheidsvloed in mijn stad. Verwacht veel noodplannen te maken en verwacht dat ze veranderen. Paniek helpt nooit. Probeer kalm te blijven en wees in het hier en nu, leef niet in zorgen over morgen. Bevallen met een mondkapje is niet zo erg als ik dacht, maar het blijft vervelend. Je kunt dit, zelfs als je partner of doula er niet kan zijn."

Wees oké met emoties.

"Ik beviel alleen nadat de vader van mijn zoon me had geghosted. Terwijl ik iets meer tijd had om me daarop voor te bereiden... zeg ik dit: bevallen in minder ideale situaties is het meest bemachtigende wat je ooit zult doen. Wees volledig oké met veel emoties. Laat het allemaal uit! Persoonlijk koos ik ervoor geen steunpersoon te hebben, omdat ik elke emotie zonder schaamte wilde uiten. Vrouwen zijn geweldig en jij kunt dit."

Wees zacht voor jezelf.

"Ik kreeg mijn baby 2 maanden na het verlaten van mijn misbruikende man. Het was, ondanks de geboorte van mijn dochter, een van de ergste dagen van mijn leven door alle emoties die ik erbij ervoer, bovenop de fysieke pijn, enz. Mijn grootste advies: wees zacht voor jezelf. Ik schaamde me dat ik niet stoïecen 'sterk' was – dat ik huilde tijdens de barstjes, rouwde om het gezin dat ik wilde en dat ik het alleen deed. Ik wilde het zonder pijnstilling doen, maar aan het einde gaf ik toe – ik kon de fysieke pijn niet goed aan toen mijn mentale toestand zo gezwaard was en ik geen steun had. Wees zacht. Laat je verdriet zijn."

Rouw om de verwachte bevalling.

"Het beste advies dat ik kreeg na de traumatische geboorte van mijn oudste zoon was: sta toe dat je rouwt om het verlies van wat je verwachtte. Wees verdrietig dat de situatie niet was wat je dacht dat het zou zijn. Wees verdrietig dat je geboorteplan niet uitkwam. Wees verdrietig dat je niet de perfecte geboorte had. Maar ga dan verder. Focus op de nieuwe realiteit, op je gezondheid, op de baby. Laat je niet overweldigen, praat over je emoties en vreezen, over al wat je dacht dat zou gebeuren en niet gebeurde, en over wat er wel goed ging ondanks de omstandigheden. Probeer gegrondeerd te blijven."

Extreme hoogtes en diepten.

"Ons eerste kind kreeg 4 weken te vroeg tijdens SARS en was in crisis. We ontdekten dat het kindje in bekkenendlage lag, mijn bloeddruk opschoot en onze dochter maar 900 gram woog.

Vertel me: alles wat mis kon gaan, ging mis. We waren gepland voor een spoedkeizersnede, maar onze kleine vechter zei 'geen kans' en besloot niet te wachten. Ze werd klein maar gezond geboren en moest door haar gewicht een maand in het ziekenhuis blijven tijdens SARS. Ik moest een week blijven.

Ik wil je vertellen dat er enorme hoogtes en diepten zijn wanneer je bevalt tijdens een crisis, maar wat ik zeg is: de verpleegkundiges, artsen, personeel waren allemaal ongelooflijk. De procedures hielden ons veilig, hielden Kailey veilig. Het was moeilijk geen familiebezoek te hebben, maar mijn moeder regelde dat mensen eten achterlieten bij de receptie of aan de beveiliging. Vrienden brachten brieven, foto's, tijdschriften. We zullen nooit vergeten hoe we SARS met een baby doormaakten, maar ze is gezond en mooi en we zijn allemaal doorheen gekomen. Het is een verhaal dat we nooit zullen vergeten."

Je kunt alles als je moet.

"Mijn man was gedeployed. Ik reed mezelf in de barstjes naar het ziekenhuis, kreeg een traumatische bevalling, nodigde een bloedtransfusie, en 2 dagen later reed ik mezelf en baby naar huis. Ik was er helemaal alleen voor, behalve een paar geweldige verpleegkundiges. Ik heb altijd gezegd dat je alles kunt als je moet, en dit was niet anders. Het zoog, maar dan is het voorbij en je ontdekt echte kracht die je niet kende. En een baby is wel de grootste beloning die je mee naar huis kunt nemen na zo'n situatie."

Het grote plaatje.

"Ik had 2 geboortes die niet naar plan verliepen. Ik wou dat ik toen wist dat de teleurstelling en verdriet niets zouden wegen tegen de vreugde van zien hoe mijn kinderen opgroeien."

Blij gefocust.

"Neem het moment voor moment en focus op een gezond baby in plaats van al die buitenlandse dingen. Ik had een spoedkeizersnede door placenta praevia, mijn baby was 4 weken vroeg, dus ik voelde me alle controle kwijt. Maar door te focuseren op wat het beste was voor mijn baby en mezelf, ging ik erdoorheen, en hoewel pijnlijk, had ik een gezond meisje, wat uiteindelijk alles wat telde. Wees sterk, wees veilig, wees flexibel en omarm je nieuwe verhaal zoals het zich ontvouwt."

Laat 'normaal' los.

"Onze derde werd geboren terwijl mijn man in het buitenland was – en ze was vijf weken oud toen hij thuiskwam. Mijn enige advies: 'Laat los wat anderen zeggen wat normaal is.' Dit is jouw verhaal. Zelden is iets perfect of ideaal, en je doet dit nu omdat JE het KUNT aan. Ieders verhaal is anders – de jouwe had net een grote plotwist die uiteindelijk zal zorgen voor heel veel respect. Je kunt dit."

Het is wat het is.

"Mijn tweelingzwangerschap resulteerde in HELLP-syndroom op 29 weken. Toen ik om 2:00 's nachts op kerstdag naar de operatiekamer werd gerold, dacht ik specifiek: 'Dit is niet het plan, niet ideaal, MAAR dit is de geboorte van je baby's. Onthoud dit moment.' Ik herhaalde dat vaak tijdens ons IC-opname: 'Het is niet ideaal, maar het is wat het is en je wilt dit onthouden.' Ik besloot de zoetheid te omarmen in plaats van in de smart te blijven (niet dat ik geen dagen van smart en zelfmededogen had)."

Je bent sterker dan je denkt.

"Ik werd getriageerd in de barstjeszaal terwijl ik aan de telefoon was met de oncoloog van mijn man, die palliatieve zorg aanbevoelde voor mijn man, die drie dagen later overleden is. Mijn bemoediging: het is oké om je beroofd te voelen van wat je van zwangerschap en geboorte wilde, maar zelfs als het een angstige of traumatische tijd is, je bent sterker genoeg om erdoorheen te komen omdat je iemand hebt om voor te vechten, om sterk te zijn voor. Mijn oprechte deelneming aan de mama's die de last van vrees dragen tijdens deze tijd, maar het bereidt je een beetje meer voor op de chaos van moederschap – je kunt je bemachtigd voelen door wat je al hebt overwonnen."

Wat zou jij toevoegen?

Heb je advies voor iemand die in een crisis zal bevallen?

Onze volgende aanbeveling: Manieren om te zeggen: "Moet je niet freaking aanmaken mijn baby"

foto: met dank aan Alice Sibley