• Baby's
• Gezinsvorming
• Kinderen
• Algemeen ouderschap
• Pasgeborenen
• Tieners
• Peuters
• Zwangerschap

Jeugdgeweld en de oorzaken ervan

Zorgen over jeugdgeweld werden vooral prevalent begin jaren '90, toen rapporten van het U.S. Department of Justice en andere organisaties lieten zien dat er 68 procent meer jeugdige arrestaties voor gewelddadige misdrijven waren dan tien jaar eerder, en dat de jeugdmoordcijfer hoger was dan de volwassenenmoordcijfer sinds 1989. Sinds deze rapporten zijn uitgegeven, is moord de op een na meest voorkomende doodsoorzaak onder adolescenten gebleven, tweede alleen aan zelfmoord.

Media-invloeden

Hoewel niet de sterkste invloed op jeugdgeweld, beïnvloedt zware blootstelling aan mediageweld gewelddadig gedrag, desensibiliseert jongeren reacties op gewelddadige daden, en vestigt onconventionele percepties over wanneer geweld gepast is. Volgens onderzoek van de American Psychological Association reageren jongeren die overmatige hoeveelheden mediageweld bekijken, gewelddadiger op uitlokking en handelen doorgaans agressiever. De APA concludeerde dat mediageweld verantwoordelijk is voor ongeveer 10 procent van agressief en gewelddadig gedrag onder jongeren.

Familie-ervaringen

Of een kinders gezinsomgeving hem direct blootstelt aan gewelddadig gedrag of simpelweg niet in staat is om gezonde binding te stimuleren of sociale normen te koesteren, vroege familiale ervaringen zijn onder de meest significante oorzaken van jeugdgeweld. Onvoldoende toezicht en gebrek aan vastgestelde waarden, verwachtingen en passende emotionele reacties zijn nauw verbonden met jeugdgeweld, aangezien kinderen die voldoende toezicht ontvangen, minder geneigd zijn om deel te nemen aan criminaliteit. Zelfs in afwezigheid van geweld in huis, kan ouderverwaarlozing een impact hebben die drie keer zo sterk is als directe blootstelling aan misbruik of andere gewelddadige daden binnen het gezin.

Geleerd gedrag

Het getuigen van fysiek misbruik of geweld als de norm thuis of binnen groepen leeftijdsgenoten kan het risico op gewelddadig gedrag in de adolescentie met 40 procent verhogen. Ongeveer twee derde van jeugddelinquenten zijn blootgesteld aan familieleden die in het verleden gecriminaliseerd waren voor gewelddadig gedrag.

Wanneer niet-gewelddadige middelen om met problemen, boosheid of confrontatie om te gaan, binnen de primaire sociale netwerken van kinderen worden vastgesteld, kunnen ze negatieve gevolgen internaliseren als zwaarder wegen dan eventuele positieve uitkomsten van geweld. Echter, wanneer primaire invloeden kinderen leren dat geweld essentieel is voor het verkrijgen van status, macht en respect, zijn ze geneigder om gewelddadig gedrag te internaliseren als rationeel omdat positieve uitkomsten lijken te wegen tegen eventuele negatieve gevolgen.

Buurtinvloeden

Twee derde tot drie kwart van jeugdcriminaliteit is het resultaat van groepsactiviteiten. Zelfs wanneer de directe familie van een kind effectief toezicht houdt op blootstelling aan mediageweld, probeert conventioneel gedrag te vestigen en biedt geen model voor gewelddadige actie, kan een gebrek aan sociale versterking van die waarden de familiestabiliteit overwinnen.

Echter, aangezien adolescentie vaak noodzakelijk geassocieerd is met het uitdragen en in tegenspraak treden met sociale normen, groeien kinderen meestal uit gewelddadige neigingen, mits ze in staat zijn om effectieve overgangen te maken naar volwassen rollen zoals werken, huwen en ouderschap. Bijna 80 procent van adolescenten met ernstige gewelddadige overtredingen hebben geen ernstige gewelddadige overtredingen in de volwassenheid. Echter, wanneer sociale isolatie van de legitieme arbeidsmarkt beperkte kansen voor werkgelegenheid oplevert, zoals in verarmde wijken, is een succesvolle overgang naar volwassenheid minder waarschijnlijk.