Strafbepaling voor tieners

Strafbepaling voor tieners is lastiger dan voor jongere leeftijdsgroepen. Tieners hebben complexere levens, experimenteren met nieuw gedrag en laten zich niet schrikken door de oude 'time-out'. Straffen moeten zowel tiener als ouders baten: een les leren en wat te doen bij volgende verleiding.

Belang voor tieners

Tieners zijn ongestumer (vergelijk met andere leeftijden). Veranderende meningen, overtuigingen, sociale groepen, fysiologie → risicovol/onpassend gedrag dat grenzen overschrijdt. Cruciaal moment voor ouders om regels en straffen te versterken. Maar (Michael Riera, 'Uncommon Sense for Parents with Teenagers'): tieners willen onafhankelijk, vrij van ouderscontrole. Dus: straffen transparant maken, uitleggen *waarom* ze er zijn, niet puur straffen uitdelen.

Wanneer straffen stellen

Beste moment: wanneer je een regel stelt. Laat je tiener verwachtingen en afdwingingswil weten. Ouders weten vaak wanneer regels nodig zijn: bij rijbewijs → rijregels. Maar tieners zijn onvoorspelbaar; soms doen ze onpasselijke dingen waar nog geen regel voor is. Toch een passende consequentie stellen, anders denkt het kind: geen regel = geen consequentie.

Straffen als les

Straffen mogen niet willekeurig zijn, maar een les leren. Beste straffen: gekoppeld aan de overtreding. Tiener die zich voor Picasso houdt en verf vandalistisch gebruikt: schildrechten intrekken. Uitzondering: geen geweld gebruiken om geweld te leren. Beste straffen: een door ouders gegeven voorrecht intrekken, terwijl de tiener nadenkt over zijn handelen.

Nagesprek en brainstormen

Alleen een straf uitdelen volstaat niet altijd. Na de straf: 1-op-1 of 1-op-2 brainstorm over alternatieven. De tiener weet nu wat er gebeurt bij herhaling, maar niet wat hij *wel* kan doen. Bij groepsdruk: bespreek reacties, zoek werkbare oplossing. Belangrijk: laat de tiener zelf bedenken – de oplossing is *van hem*, niet van ouders.

Previous:

Next: