• Baby's
• Gezinsvorming
• Kinderen
• Algemeen ouderschap
• Pasgeborenen
• Tieners
• Peuters
• Zwangerschap

Het in de steek laten van kinderen begrijpen en ermee omgaan

Verlating verwijst meestal naar de keuze van een ouder om opzettelijk fysieke, emotionele en financiële steun aan een minderjarig kind te onthouden. Met andere woorden, verlating vindt plaats wanneer de ouder zijn of haar ouderlijke verantwoordelijkheden niet nakomt en kiest geen contact te hebben met zijn of haar kind.

Het verlaten van de ouders is ook niet beperkt tot niet-verzorgende ouders. Soms worden ouders met alleen-voogdij - zelfs degenen die hard hebben gevochten in de rechtbank om voogdij te krijgen - ook beschuldigd van het in de steek laten van hun kinderen.

Waarom verlaten ouders het?

De meest voorkomende vraag is:"Hoe kan een ouder dat doen?" Helaas doen ouders die hun kinderen in de steek laten, dit vaak omdat ze denken dat ze niet toegerust zijn om de emotionele en financiële stabiliteit te bieden die het kind nodig heeft.

Het is gebruikelijk om dit te wijten aan het vermogen van de vorige generatie om op te voeden (of het gebrek daaraan), en toch is het niet waar dat alle ouders die in de steek gelaten werden als kinderen werden mishandeld, genegeerd of verwaarloosd. Zeker, we zien elke dag voorbeelden van ouders die verwaarloosd of misbruikt werden en later liefdevolle, toegewijde ouders werden. Dus dit soort generalisaties houden geen stand bij nader onderzoek.

Twijfel aan zichzelf kan een veelvoorkomende noemer zijn in gevallen waarin ouders hun kinderen moedwillig in de steek laten.

Hoewel het geen legitiem excuus is, kan het een belangrijke factor zijn om te overwegen wanneer u probeert uit te leggen aan uw kind waarom de andere ouder ervoor kiest om niet betrokken te zijn.

Een kind in de steek laten

Als u uw kinderen alleen opvoedt en de andere ouder ervoor kiest om er niet bij betrokken te zijn, kunt u verwachten dat uw kinderen uiteindelijk lastige vragen zullen gaan stellen die u moet beantwoorden. De volgende tips kunnen helpen:

• Respecteer de tijdigheid . Het is verleidelijk om het gesprek uit te stellen, maar als je kinderen erover beginnen, zijn ze klaar om erover te praten.
• Vertrouw op jezelf . Je hoeft niet de perfecte woorden te bedenken. Erken hun vragen en hun pijn. Toon empathie en laat ze weten dat je er altijd zult zijn, wat er ook gebeurt.
• Vind iets positiefs om over je ex te zeggen . Het kan moeilijk zijn, vooral als je nog steeds boos bent of als de scheiding vers is. Maar het is belangrijk om te onthouden dat uw kinderen een deel van uw ex in zich dragen, dus u wilt hen niet het idee geven dat hij of zij "helemaal slecht" is.
• Vervolg het gesprek . De kans is groot dat je er veel zult hebben gesprekken met uw kinderen over dit onderwerp. Voor hen is het herkennen en benoemen van de verlating slechts een onderdeel van het rouwproces.

Ze zullen waarschijnlijk veel complexe emoties ervaren, waaronder verdriet en woede, voordat ze op een punt van acceptatie komen. Ze zullen ook de hele tijd moeten weten dat je bereid bent om naar ze te luisteren en een schouder te zijn om op te leunen.

Verlies van ouderlijke rechten

In de meeste staten zou een ouder een kind hebben "in de steek gelaten" na een periode van twee jaar waarin hij zijn of haar contact en financiële steun heeft onthouden. Verlating kan ook leiden tot het verlies van de ouderlijke rechten.

Een ouder kan echter niet zomaar kiezen of er zelf voor kiest om die rechten te verliezen. In feite zullen de meeste staten, zelfs in gevallen van duidelijke en opzettelijke verlating, de rechten van een ouder niet wettelijk beëindigen tenzij er een andere ouderfiguur is, zoals een stiefouder, die wacht om het kind formeel te adopteren.

Hereniging na verlating

Sommige ouders die zich uit het leven van hun kinderen hebben teruggetrokken, erkennen later hun fout en willen vergeving vragen en de relatie herstellen.

In situaties waarin de voorheen niet-betrokken ouder in staat is om regelmatiger deel te nemen aan het leven van de kinderen en zich ertoe heeft verbonden dit te doen, kan de ervaring de broodnodige genezing en herstel bieden.

Als de gelegenheid zich voordoet en je niet zeker weet wat je moet doen, overweeg dan om met een therapeut of hulpverlener te praten over je zorgen voordat je een beslissing neemt.