Kindverlating begrijpen en ermee omgaan
Verlating verwijst meestal naar de keuze van een ouder om fysieke, emotionele en financiële ondersteuning bewust te onthouden aan een minderjarig kind. Met andere woorden: verlating treedt op wanneer de ouder erin faalt om zijn of haar ouderschapsverantwoordelijkheden na te komen en kiezen om geen contact te hebben met zijn of haar kind.
Ouderlijke verlating is niet beperkt tot niet-hoofdcustodiale ouders. Soms worden ouders met exclusieve opvoeding – zelfs diegenen die hard in de rechtbank hebben gevochten om de opvoeding te winnen – ook beschuldigd van het verlaten van hun kinderen.
Waarom verlaten ouders hun kinderen?
De meest gestelde vraag is: "Hoe kan een ouder zo iets doen?" Jammer genoeg verlaten ouders hun kinderen vaak omdat ze geloven dat ze ontoegerust zijn om de emotionele en financiële stabiliteit te bieden die het kind nodig heeft.
Het is gebruikelijk om dit te wijten aan de opvoedkundige vaardigheden (of gebrek daaraan) van de vorige generatie, en toch is het niet waar dat alle ouders die verlaten, zelf mishandeld, genegeerd of verwaarloosd zijn als kind. Zeker, we zien dagelijks voorbeelden van ouders die verwaarloosd of gemishandeld zijn, en toch later liefhebbende, betrokken ouders worden. Dus dergelijke generalisaties houden geen stand bij nader onderzoek.
Zelftwijfel kan een gemeenschappelijke noemer zijn in gevallen waarin ouders bewust hun kinderen verlaten.
Hoewel het geen legitieme excuus is, kan het een belangrijk factor zijn om in overweging te nemen wanneer je probeert je kind uit te leggen waarom de andere ouder ervoor kiest om onbetrokken te zijn.
Verlating uitleggen aan een kind
Als je je kinderen alleen opvoedt, en de andere ouder kiest ervoor om niet betrokken te zijn, kun je verwachten dat je kinderen uiteindelijk beginnen met het stellen van lastige vragen die je zult moeten beantwoorden. De volgende tips kunnen helpen:
- Respecteer de timing. Het is verleidelijk om het gesprek uit te stellen, maar als je kinderen het aan de orde brengen, dan zijn ze klaar om erover te praten.
- Vertrouw op jezelf. Je hoeft niet de perfecte woorden klaar te hebben. Erken hun vragen en hun pijn. Toon empathie en laat ze weten dat je er altijd voor ze zult zijn, wat er ook gebeurt.
- Zeg iets positiefs over je ex. Dit kan moeilijk zijn, vooral als je nog boos bent of de scheiding vers is. Maar het is belangrijk om te onthouden dat je kinderen een deel van je ex in zich dragen, dus je wilt niet de indruk geven dat hij of zij "helemaal slecht" is.
- Voer het gesprek voort. De kans is groot dat je veel gesprekken met je kinderen over dit onderwerp zult voeren. Voor hen is het herkennen en benoemen van de verlating slechts één deel van het rouwproces.
Ze zullen waarschijnlijk veel complexe emoties ervaren, zoals verdriet en boosheid, voordat ze tot een punt van acceptatie komen. Ze hebben ook de hele tijd nodig om te weten dat je bereid bent ze uit te luisteren en een steun te zijn.
Verlies van ouderschapsrechten
In de meeste staten wordt gezegd dat een ouder een kind heeft "verlaten" na een tweejaarperiode van het onthouden van contact en financiële ondersteuning. Verlating kan ook leiden tot verlies van de ouderschapsrechten.
Echter, een ouder kan niet simpelweg kiezen of op eigen initiatief die rechten opgeven. Feitelijk zullen de meeste staten, zelfs in gevallen van duidelijke en bewuste verlating, de ouderschapsrechten van een ouder niet wettelijk beëindigen tenzij er een andere ouderfiguur is – zoals een stiefouder – die wacht om het kind formeel te adopteren.
Hereniging na verlating
Sommige ouders die zich uit het leven van hun kinderen hebben getrokken, erkennen later hun fout en willen vergeving zoeken en de relatie herstellen.
In situaties waarin de vroeger onbetrokken ouder in staat is om regelmatiger deel te nemen aan het leven van de kinderen en een toezegging daartoe heeft gedaan, kan de ervaring noodzakelijke genezing en herstel bieden.
Als de mogelijkheid zich voordoet en je niet zeker weet wat je moet doen, overweeg dan om met een therapeut of counselor over je bezorgdheden te spreken voordat je een beslissing neemt.
-
Voor elke ouder is er niets opwindender dan een kind zien met een scherpe interesse in meer leren over de wereld. Meeste kleine kinderen doorlopen een periode van nieuwsgierigheid en vragen stellen, en je moet je kind laten zien dat dit een heel gez -
Vraag een ervaren ouder en ze zullen je vertellen: Een 3 maanden oude baby is heel anders dan een pasgeborene. Terwijl 12-weken oude babys nog altijd knuffelige zuigelingen zijn die gelukkig een dutje doen op je arm, is nu de tijd dat velen beginnen -
Als je je aanpast aan het leven met een nieuwe baby is niet makkelijk. Zoveel is veranderd – je gezin, je schema, je slaappatronen, je prioriteiten... Hier is advies om er doorheen te komen zonder je koorts te verliezen. Veel nieuwe ouders uiten fr
