Hoe je een kind boosheidsbeheersing leert
Of het nu je tweejarige is die een speelmaatje beet, een achtjarige die zijn schoolboeken op de vloer smijt, of een tiener die zuurt en vloekt, kinderen van alle leeftijden zullen een wijd scala aan frustraties demonstreren. Kinderen gaan door fasen. Wanneer de aanpassingen die ze maken moeilijk zijn, zullen ze waarschijnlijk boosheid en frustratie tonen. Jouw reactie zal bepalen of de boosheid escoleert of tot rust komt. Hier zijn enkele boosheidsbeheersingstools om te proberen.
Wat je nodig hebt
- Bereidheid om een andere aanpak te proberen.
Instructies
-
Blijf kalm. Wanneer je kind boos is, heeft hij of zij jouw hulp nodig om met de gevoelens en frustraties om te gaan. Word niet boos op je kind omdat het opgewonden is. Wanneer kinderen boos en uit hun gang zijn, is het een uitdaging om niet zelf boos te worden, maar als jij ook boos wordt, zal er nog meer verwarring zijn.
-
Accepteer boze gevoelen als natuurlijk. Begrijpen dat je kind opgewonden, gefrustreerd, of simpelweg boos is, is de eerste stap naar een productieve oplossing. Veel ouders hebben moeite om zelf boosheid te uiten, en wanneer het kind boos is, mengt de verwarring van de ouder zich erdoor. Dan in plaats van dat het kind boos voelt en erover heen is, trekt de opschudding zich uit.
-
Geef woorden aan de gevoelens. Boosheid is een roep om hulp. Wanneer kinderen boos zijn, hebben ze jou nodig om grenzen te stellen voor hun gedrag terwijl je de gevoelens begrijpt die de oproer veroorzaken.
-
Erken de opgewondenheid door in te leven. Zeg iets als: "Ben je boos dat je de afwas moet doen?" of "Ben je gefrustreerd dat je nu niet naar buiten kunt?" Begrip kalmeert de situatie.
-
Leer over boze gevoelen en grenzen. Zeg iets als: "Het is oké om boos te voelen, maar het is niet oké om je broer te slaan." of "Het is natuurlijk om opgewonden te zijn, maar het is niet oké om je boeken te gooien."
-
Houd het simpel. In plaats van een lezing te houden, houd je reacties zoet, kort en simpel. Zeg: "Laten we een time-out nemen en we kunnen later praten over wat er gebeurd is."
-
Focus op de oplossingen. Nadat je je ingeleefd hebt in de gevoelens en nadat dingen zijn gekalmeerd, kun je helpen bij het vinden van de oplossing. Vraag om de oplossingen in een kalme en vriendelijke stem. Vraag: "Wat ga je doen?" en "Is er iets wat ik kan doen?" en "Heb je erover nagedacht?"
-
Verzeker je kind dat "Alles goed zal komen en dat het wel goed komt." Neem de houding aan van "alleen omdat we boos zijn, betekent dat niet dat het onze dag hoeft te ruïneren." Ga samen naar buiten en maak een wandeling. Zeg: "Maak je geen zorgen, we zullen een oplossing vinden. Ik help je." Geef je kind een zachte knuffel en een troostende glimlach.
Previous:Hoe je een gewoonte vormt
-
Eerlijk gesproken. Wandelwagens zijn handig. Zeker, er zijn kids die wegrennen voor de heuvels bij het gezicht van een set wieltjes en beperkende riempjes (je kent er een als je er een hebt), maar veel van hen vinden ze leuk. En ouders houden van wa
-
Het wordt geschat dat de helft van alle tweelingen vroeg geboren wordt, vóór 36 weken gestatie, wat bijna een maand voor de standaard 40 weken gestatie van een eenlingbaby is. Drillingen en andere hogere-orde meerlingen hebben een nog grotere kans om
-
Na een zware sneeuwval kan het verleidelijk zijn om binnen te blijven gekruipt met een paar bordspellen en een ketel warme chocolade — maar na een dag of twee wordt de kabinKoorts echt. Hoewel een dagje binnen knikkeren gezellig kan voelen, brengt he





