Niveaus van Gezinsadaptabiliteit
FACES (Family Adaptation and Cohesion Scales) is een instrument ontwikkeld om adaptatie en cohesie van gezins eenheden te meten. Gezinsadaptabiliteit is gedefinieerd als de capaciteit van een gezin om zich aan te passen in machtsstructuur, rollen en relaties met diverse externe stressoren. De vier niveaus van gezinsadaptabiliteit zijn rigide, gestructureerd, flexibel en chaotisch. De manier waarop gezinnen gestructureerd zijn in termen van hun adaptabiliteitsniveaus heeft diepe effecten op kinderen in alles van school tot godsdienst tot gedrag.
Rigide
Gezinnen met lagere adaptabiliteitsscores worden 'rigide' genoemd. Deze typen gezinnen hebben meestal sterke autoritaire oudersleiderschap, dat niet vaak van de ene ouder naar de andere verschuift. Een ander kenmerk is gebrek aan evolutie van verandering en erg strikte regels en procedures. Gezinsrollen in dit type gezin zijn erg duidelijk gedefinieerd en veranderen zelden tot nooit. In een rigide gezinsstructuur is er meestal één persoon die het meest controlerend is in het hele gezinsverband. In een onderzoek naar de associatie tussen gezinsadaptabiliteit en creativiteit van kinderen, toonden kinderen in rigide gezinsstructuren de laagste creativiteitsniveaus.
Gestructureerd
Gezinnen die matige adaptabiliteitsscores tonen en gecategoriseerd worden als 'gestructureerd', zijn een van de twee meest stabiele typen gezins eenheden. Gestructureerde gezinnen tonen de capaciteit om zowel verandering als stabiliteit in balans te brengen op een functionele manier voor gezinsleden. Een gestructureerd gezin is minder rigide en controlerend en oudersleiderschap, hoewel sterk, wordt gedeeld door beide ouders. Gezinsrollen zijn stabiel, duidelijk en begrepen, hoewel gezinnen meer in staat zijn om met verandering mee te gaan en rollen te delen wanneer nodig. Er is enige verschuiving in gestructureerde gezinnen, maar zelden grote verandering.
Flexibel
Gezinnen die hogere adaptabiliteitsniveaus tonen terwijl ze structuur behouden, worden gecategoriseerd als 'flexibel'. Een flexibele gezinsstructuur is meer open voor verandering en makkelijker aanpasbaar aan externe stressoren en verschuivingen, maar behoudt een gezonde machtsbalans tussen ouders en kinderen. Duidelijk leiderschap wordt vaak gedeeld tussen ouders en gezinsregels kunnen incidenteel veranderen. Flexibele gezinnen geven kinderen de kans om actieve deelnemers in hun gezin te zijn terwijl ze nog steeds begeleiding en leiderschap bieden. Kinderen in flexibele gezinsstructuren tonen lagere delinquentie en hogere creativiteit.
Chaotisch
Gezinnen die erg hoge adaptibiliteit tonen, vallen in de 'chaotische' gezinsstructuur. In chaotische gezinnen is er gebrek aan sterke structuur en oudersleiderschap. Machtsrollen verschuiven vaak tussen gezinsleden, ook tussen ouders en kinderen. Verandering is constant in chaotische structuren en erratische gezinscommunicatie is typisch. Gezinsbeslissingen in een chaotisch gezin zijn vaak impulsief en slecht voorbereid. Chaotische en rigide gezinsstructuren zijn twee van de meer problematische structuren voor het welzijn van een gezin en kinderen.
-
Tweelingen ontstaan wanneer twee babys geboren worden van één moeder na een enkele zwangerschap. Als ze identiek (monozygotisch) zijn, zijn ze gevormd wanneer één zigoot, gecreëerd met slechts één eicel en één sperma, uitsplitst in twee nieuwe eicell -
Voor de ouderschap had u alles uitgedacht: Gefoldde rompertjes liggen netjes in een laadje. Een speelgoedkist wacht gevuld met schattige knuffels. En, natuurlijk, het middelpunt van elke pasgeboren babykamer: het ledikant. Dan komt de baby en al die -
Je hebt misschien gehoord dat meisjes makkelijker te trainen zijn dan jongens, maar dat klopt niet helemaal. Meisjes zijn niet makkelijker te trainen, hoewel ze gemiddeld wel een paar maanden eerder aan de potty beginnen dan jongens, zegt dr. Scott J
