5 vreezen en feiten over co-slapen

Voor de ouderschap had u alles uitgedacht: Gefoldde rompertjes liggen netjes in een laadje. Een speelgoedkist wacht gevuld met schattige knuffels. En, natuurlijk, het middelpunt van elke pasgeboren babykamer: het ledikant. Dan komt de baby en al die goed bedachte plannen vliegen recht uit het raam. De rompertjes zijn te klein vanaf de geboorte, de speelgoedjes worden genegeerd en het ledikant verzamelt stof wanneer u, slaapgedepriveerd en/of wilt binden met uw zuigeling, overgaat op co-slapen.

Voor sommige Amerikaanse gezinnen wordt co-slapen - de praktijk van slapen in nabijheid van uw pasgeborene, inclusief beddelen - als een no-no beschouwd. Dat was het voor mij. Het was niet onze bedoeling om te co-slapen, maar in de tweede week van nachten zonder slaap maakten mijn man en ik de pijnlijke beslissing om bewust de baby in het bed te nemen - ondanks onze vreezen. Blijkbaar zijn we niet uniek, en veel ouders vinden de voordelen van veilig co-slapen.

We spraken met verschillende ouders die overgingen op co-slapen over hun grootste vroege zorgen en hoe beddelen uiteindelijk voor hen en hun gezin uitpakte. Naast die zorgen hebben we ook expert- en studie-gebaseerde feiten en informatie meegenomen zodat u ook de beste keuze voor uw gezin kunt maken als het gaat om co-slapen, of niet.

Vrees #1: Niemand doet het

Ik zal nooit de exacte woorden van onze kinderarts vergeten toen ik co-slapen als optie aanhaalde: "Wil je je baby doden?" vroeg ze. Nou, niet. Maar ik was desperaat om te slapen, net als mijn man.

En zo werd onze beslissing om te co-slapen ons klein geheim. Zelfs onder andere ouders hielden we het meestal voor ons. Ik dacht dat andere moeders de regels volgden, hun eigen nachtelijke behoeften offerden of op wonderbaarlijke wijze hun pasgeboren baby's 's nachts rustig lieten slapen.

Het feit: Hoewel het afgeraden wordt, doen velen van ons het wel.

Volgens een studie beddelen de helft van de nieuwe moeders in het VK met hun baby. Een andere studie vond dat 45% van de zuigelingen in de VS ten minste een deel van de nacht op een volwassen bed doorbracht in de afgelopen twee weken. En in het grootste deel van de rest van de wereld is co-slapen een onbevraagde praktijk.

Vrees 2: Co-slapen is gevaarlijk

Dayton, Ohio, moeder A. Angel co-slaapt al met haar nu 4-jarige sinds de geboorte. In het begin, zegt ze, was haar grootste vrees om over haar zuigeling heen te rollen. Dat gebeurde nooit, zegt Angel, hoewel ze erkent dat toen ze haar pasgeborene op haar borst liet slapen, ze een paar keer omkeerde en de baby op de vloer belandde.

"Ik wakkerde op van een 'doem' en realiseerde me wat ik had gedaan," zegt ze.

Het feit: De American Academy of Pediatrics zegt dat er definite risico's zijn aan beddelen, inclusief verstikking.

Maar er zijn manieren om co-slapen veiliger te maken, volgens James McKenna, directeur van Notre Dame's Mother-Baby Behavioral Sleep Laboratory en auteur van "Sleeping With Your Baby: A Parents Guide to Co-Sleeping."

Of u nu co-slaapt of niet, zegt McKenna, "Zuigelingen moeten altijd op hun rug slapen, op harde oppervlakken, op schone oppervlakken, in afwezigheid van (tweedehands) rook, onder lichte (comfortabele) beddekens, en hun hoofd moet nooit bedekt zijn."

Vrees #3: Niemand krijgt slaap

Jordan Rosenfeld, een moeder uit Morgan Hill, Californië, zegt dat ze zich abonneerde op veel attachent-ouderfilosofieën, inclusief het idee dat co-slapen bevorzugd was.

"Maar co-slapen was het ene ding dat ik niet wilde doen," zegt ze, "Omdat ik iemand ben die niet goed functioneert op gebrek aan slaap, en ik was zenuwachtig dat ik niet [goed naast mijn kind] zou slapen."

Maar toen, zegt Rosenfeld, "Mijn zoon weigerde eigenlijk om alleen te slapen, en ik kreeg bijna helemaal geen slaap, dus nam ik hem mee in bed, en we sliepen allebei beter."

Het feit: In ten minste één laboratoriumstudie werd de impact van beddelen op het moederslap als matig bevonden.

Moeders REM-slaaptijd was niet beïnvloed, zeiden deze onderzoekers - en vanuit het standpunt van de zuigeling, waren de effecten op het moederslap positief voor zover moeder gewekt werd om haar kind te monitoren.

Vrees #4: Het zal uw huwelijk ruïneren

Hugo Schwyzer, een vader uit Hermosa Beach, Californië, zegt dat naarmate zijn kinderen groter werden, hij begon te vreesen dat hij en zijn vrouw zouden beginnen het feit dat ze co-sliepen als excuus te gebruiken om meer afstand van elkaar op te bouwen.

"Het kind wordt een fysieke barrière en een psychologische excuus om seks, knuffelen en zo te vermijden," zegt Schwyzer.

Het feit: "Het geweldige aan seks is dat het niet in de slaapkamer hoeft te gebeuren," zegt Madison Young, seksuele voorlichter en auteur van "The Ultimate Guide to Sex Through Pregnancy and Motherhood."

Young is ook moeder van een 2-jarige en een 8-jarige, beide zegt ze dat ze op verschillende momenten mee co-sleepte.

"Co-slapen kan de verbeelding van nieuwe en opwindende plekken voor seks prikkelen - de achterbank van uw auto na een date night, in de woonkamer terwijl u binge-watched op uw favoriete Netflix-serie of kijkt naar sommige feministische porno, in de keuken tegen de aanrecht, zelfs badkamerseks, wasmachinekamerseks! Allemaal super sexy," zegt Young.

Vrees #5: U zult co-slapen tot ze op college gaan

Portland, Oregon, moeder Marissa Korbel zegt dat ze co-slaapt met haar 4-jarige.

"Behalve misschien de eerste zes maanden of zo," zegt Korbel. "Ze sliep in haar eigen ledikant tot ongeveer 3,5 jaar, toen het onmogelijk werd om haar 's nachts in haar bed te houden. De grootste vrees die ik heb is dat het nooit ophoudt."

"U wilt weten wat er gebeurt als u co-slaapt met uw baby? Ze eindigen nog steeds met u te slapen op 9-jarige leeftijd," zegt Jeanetta Muncrief, een moeder in Yulee, Florida. "Ik weet dit uit ervaring."

Het feit: Uw baby uit uw bed laten overgaan kan moeilijk zijn.

Het is moeilijk maar niet onmogelijk. Ik vreesde ook dat we voor altijd zouden co-slapen. Maar toen Oscar ongeveer 8 maanden oud was, luidden we hem uit ons bed in zijn eigen ledikant. Een maand of zo later sliep hij alleen in zijn eigen kamer.

De kern

Eerlijk? Mijn man en ik zijn het allebei eens, het is echt fijn om ons bed terug te hebben. Maar ook, spijt geen van ons ons om ons bed te delen toen dat was wat onze baby nodig had.

Previous:

Next: