• Baby's
• Gezinsvorming
• Kinderen
• Algemeen ouderschap
• Pasgeborenen
• Tieners
• Peuters
• Zwangerschap

Gedraagt Je Kind Zich Slecht — Of Is Het Leeftijdsgemiddeld?

Ouder zijn is moeilijk, maar kind zijn is nog moeilijker. Kinderen moeten leren hoe ze moeten zijn, groeien en de wereld navigeren, en ze doen dat door proberen en fouten maken. Kinderen maken fouten en gedragen zich moeilijk. Maar voordat je het slechte gedrag van je kind toeschrijft aan kwaadwillendheid of een slecht temperament, stop, stap een stapje terug en realiseer je dat het gedrag van je kind eigenlijk leeftijdsgemiddeld kan zijn.

"Peuters en kleuters gedragen zich niet kwaadwillend; ze proberen hun behoeften vervuld te krijgen, of het nu om aandacht gaat of een later bedtijdstip," zegt Alyson Schafer, auteur van Honey, I Wrecked the Kids.

Hier zijn de meest frustrerende kindergedragingen en hoe je ze kunt bijsturen.

Niet Luisteren

Als je je kind vraagt de iPad neer te leggen en in de bad te stappen, lijkt het alsof ze doet alsof ze je niet hoort. "Als ouders springen we vaak tot de conclusie dat onze kinderen ons opzettelijk niet luisteren. Maar vaak zijn ze gewoon afgeleid of hebben ze te veel plezier om aandacht te geven," legt Shefali Tsabary, Ph.D., auteur van The Awakened Family, uit.

Help je kind het voordeel van luisteren zien. Begin met laten zien dat je hun perspectief begrijpt. Je kunt zeggen: "Ik zie dat je midden in een toren bouwt bent. Het is niet makkelijk om te stoppen met spelen. Het probleem is dat we een bad moeten passen voor bedtijd." Geef dan de controle terug aan hen. "De hele dag worden kinderen verteld wat ze moeten doen, en niemand houdt van dat," zegt Joanna Faber, oudereducatrice en medeauteur van How to Talk So Little Kids Will Listen. Probeer een keuze aan te bieden: "Wil je als een konijn hoppelen of als een slang glijden naar de badkamer?"

Als ze je nog steeds negeren, kan dat een rood vlag zijn dat je kind kans nodig heeft om zich in controle te voelen. Zoek naar meer manieren om hen een stem te geven in andere dingen overdag, of het nu is hun kleding laten kiezen of kiezen tussen twee verschillende activiteiten.

Wild Gedrag

Jonge kinderen hebben energie om te verbranden, maar missen de vaardigheid om hun lichaam te inhiberen, zegt Lise Eliot, Ph.D., hoogleraar neurowetenschappen aan de Rosalind Franklin University of Medicine and Science in North Chicago, Illinois. Hoe moeider of overstimuleerder een kind is, des te moeilijker is het voor hen om hun acties te controleren.

Omdat wild gedrag ontwikkelingsmatig normaal is, geef je kind de vrijheid te rennen — of het nu buiten is of in een ruimte die hiervoor ingericht is. Geef voldoende tijd voor lichamelijke activiteit en improviseer als je onderweg bent. "Probeer je kind een opdrachtje te geven, zoals appels uitleggen of artikelen op het kassaband leggen," stelt Faber voor.

Onrustig Worden

Hoewel het leuk is om als gezin uit eten te gaan, is het met jonge kinderen meestal niet ontspannend. "Ze hebben een kort aandachtsvenster, en zodra je daarbuiten komt, kunnen ze niet stilzitten of geduldig wachten," zegt Dr. Tsabary.

Toch kun je stappen ondernemen om je kind voor succes in te stellen. "Neem kleurboekjes of kleine speelgoedjes mee om ze bezig te hou en laat hun maaltijd komen wanneer de jouwe komt — niet eerder, want anders hoeven ze te wachten tot jij klaar bent met eten," stelt Dr. Tsabary voor. Vraag de rekening zodra je eten arriveert, zodat je snel kunt vertrekken, of zodra je kind onrustig wordt. En als je met familie of vrienden bent en niet kunt weggaan, is het prima om je tablet of smartphone te geven, nadat je kind heeft gegeten natuurlijk.

Terugpraten

Zodra je kind de kleuterklas binnenstapt, kan het een frek houding aannemen van leeftijdsgenoten. Dan op een dag, als je ze vertelt dat het tijd is om hun speelgoed op te ruimen en naar diner te komen, zetten ze hun handen in hun zij en zeggen: "Jij bent dom!" Echt waar?

Neem het niet persoonlijk. "Je kind kan boos op je zijn, maar ze kopiëren alleen wat ze een ander kind horen zeggen," legt Laura Markham, Ph.D., auteur van Peaceful Parent, Happy Kids, uit. Terwijl je ze moet herinneren dat "We noemen mensen geen namen in ons gezin, want dat doet pijn," moet je ze ook helpen hun gevoelens te begrijpen. Zeg zoiets als: "Ik zie dat je boos bent. Je wou gewoon doorgaan met plezier." Later, wanneer ze kalm zijn, stel dan enkele vriendelijkere manieren voor waarop ze je kunnen laten weten hoe ze zich voelen.

Waanhopen (Tantrums)

Hoewel het lijkt alsof je kind dramatisch doet, is de waarheid dat ze hun grote emoties niet kunnen controleren. "Kinderen op deze leeftijd kunnen frustratie niet afschudden zoals de meeste volwassenen en hebben niet altijd de woordenschat om ze uit te drukken," zegt Dr. Eliot. Vaak leidt dit tot een kwade cirkel: je kind heeft een waanhoop, je reageert boos, en ze worden nog meer opgewonden.

Je doel is minder reactief en meer ondersteunend te zijn. "Geef je kind de ruimte om hun togetherbruch te hebben, zelfs als dat betekent dat je ze in een andere kamer neemt," zegt Dr. Eliot. Huilen is therapeutisch en vrijmaakt stresshormonen. Probeer nooit in te gaan op hun eisen tijdens een uitbarsting, anders leren ze dat een fitje een effectieve strategie is om wat ze willen te krijgen. Maar blijf compassioneel en begripvol, en verzeker ze dat je er bent voor een knuffel als ze er klaar voor zijn.

Agressief Gedrag

Zien hoe je kind een ander kind duwt of zelfs neerslaat, kan echt het hart verscheuren. Natuurlijk is er de schaamte, maar een klein deel van je kan niet anders dan vragen of het wijst op een dieper emotioneel probleem. Geen zorgen: de meeste kinderen leren niet fysiek agressief te zijn voordat ze de basisschool beginnen. Ondertussen kun je zacht gedrag modeleren met huisdieren en poppen om te demonstreren hoe anderen behandeld moeten worden.

Je kunt ook acceptabele manieren voorstellen om frustratie uit te drukken. Als ze ontevreden zijn over delen tijdens een speelafspraak, leer ze dat het okay is om te zeggen: "Ik wil niet met je spelen" en weg te lopen. En laat ze weten dat ze altijd bij je kunnen komen voor hulp.