7 Eenregels voor het Stelen van Kinderen

Als ouders hebben we allemaal een tas vol trucs, en het beste gereedschap in mijn tas is nu geen berokkening of een ingewikkelde opvoedingsfilosofie, maar de eenregel. In een poging om de gevoelens van onze dochters te valideren en empathisch te zijn, praatten mijn man en ik te veel. We zouden uitleggen, aanzetten en proberen te redeneren met Penny, 7, en Gwen, 4, maar die uitgebreide gesprekken leidden alleen tot machtstrijden en iedereen was uitgeput.

"Er is een limiet aan hoeveel verbaal ontwikkelende breinen kunnen verwerken," legt Joan Ershler, Ph.D., directrice van het Waisman Early Childhood Program aan de Universiteit van Wisconsin, uit. "Wat je bedoelt te zeggen kan verloren gaan in een zee van woorden, dus kort en simpel werkt het best."

We verzamelden een handvol korte zinnetjes om een hoop gezeur te vervangen, en het heeft onze interacties met onze kinderen verbazingwekkend verbeterd. Misschien werken deze eenregels uit ons huis, van andere ouders en experts ook voor jou.

"Ik weet het; het is moeilijk."

Deze regel, gecombineerd met een oprechte knikkende gezichtsuitdrukking en een klopje op de schouder, kan ver helpen om een kind met grote emoties te kalmeren, want het erkent dat het echt stinkt als je sok "verkeerd" zit. Validatie kan je kind helpen door moeilijke gevoelens heen te gaan in plaats vast te zitten, zegt dr. Ershler.

"Lopen, alsjeblieft!"

Een klein kind een positieve richting geven kan een discussie sneller beëindigen dan redeneren ooit kon. "Als je zegt 'Niet rennen!' of 'Hou op met twisten', hoeft je kind niet alleen de actie te stoppen, ze moeten ook hun repertoire aan reacties doorzoeken voor wat ze daarna moeten doen," zegt dr. Ershler. Maar "Lopen, alsjeblieft!" of "Zeg 'Oké, mam!'" zegt haar gewoon wat ze daarna moet doen.

"Probeer het opnieuw."

Deze is een geweldige vangnet voor allerlei ongewenst gedrag – schreeuwen, een speelgoed van iemand afpaken, onbeleefd zijn. Kinderen kunnen meer meewerkend zijn als ze voelen dat ze enige controle over een situatie hebben, dus iets zeggen als dit of "Laten we een herhaling doen" geeft ze de kans om te kiezen voor anders gedrag zonder schuld te stapelen.

"Wat zei ik?"

Hoe je dit zegt is superbelangrijk, want als je niet oppast kunt het corrigerend klinken. En als je emoties hoog oplopen, zullen die van je kind ook oplopen. Maar oprecht vragen om te vertellen wat je zei, is een goede manier om hem te herinneren wat hij moet doen.

"Ik hou te veel van je om te twisten."

Mijn eigen 'houd-het-eenvoudig' eureka-moment kwam de dag dat ik deze zeven woorden hoorde. Bij afzetten stopte Gwens schooldirectrice direct en vriendelijk de onderhandelingspogingen van een 4-jarige af door met deze parel te reageren. Punt. Zaak gedaan. Verder, kind – en dat deed hij precies.

"Ik kan je niet begrijpen als je die stem gebruikt."

Dit is een gezegende alternatief voor "Hou op met zeuren!" Zodra je kind normaal met je praat, kun je hem complimenteren en uitleggen waarom hij een goede keuze maakte, zegt dr. Ershler.

"Hoe vragen we?"

Kinderen hun manieren laten onthouden is een lopende strijd, maar in plaats van te zeuren – wat een rebellische reactie kan triggeren – help je kind zichzelf de regels te herinneren met een kalme vraag.

Previous:

Next: