• Baby's
• Gezinsvorming
• Kinderen
• Algemeen ouderschap
• Pasgeborenen
• Tieners
• Peuters
• Zwangerschap

Praten met kids over dementie: Tips die je moet weten

Er is geen ontkomen aan: Het is hartverscheurend te leren dat een geliefde gediagnosticeerd is met dementie. Helaas suggereren statistieken dat deze toestand op de vlucht is. Dementie treft één op de 14 mensen boven de 65, volgens de Alzheimer Society. En de VS Census rapporteert dat boomers, een van de grootste generaties, allemaal 65 zullen zijn tegen 2030.

Ongeacht je leeftijd, het doet pijn om iemand die je liefhebt in verwarring te zien groeien. Maar geheugenverlies kan bijzonder ontzettend zijn voor kinderen. Roseann Capanna-Hodge, een gecertificeerde schoolpsychologe, gediplomeerde professionele counselor en oprichter van The Global Institute of Children's Mental Health, zegt dat ouders kunnen helpen door open en eerlijk te zijn over wat een dementiediagnose betekent. Kinderen zullen meer in nood en angst zijn als je dat niet doet, zegt ze.

Precies wanneer en hoe moet je met kids praten over dementie? We vroegen Capanna-Hodge en andere experts om hun beste advies te delen.

Wanneer je kids vertelt dat een geliefde dementie heeft

Als iemand in je gezin gediagnosticeerd is met dementie of tekenen van geheugenverlies vertoont, beschouw dit als je teken om een open gesprek met je kids te voeren. Alle drie experts zijn het erover eens dat het uitstellen van een gesprek over geheugenverlies meer schade dan goed doet.

“Dementie is een progressieve ziekte,” zegt Rachna Buxani-Mirpuri, een gediplomeerde geestelijke gezondheidscounselor in Florida met uitgebreide ervaring in schoolsettings. “Hoeger het kind weet, hoe beter ze zullen zijn in het vertrouwen op volwassenen samen met het verwerven van vaardigheden om met pijnlijke emoties om te gaan.”

Hoe je je voorbereidt op het gesprek

Om je kind het beste te ondersteunen, neem even de tijd om je voor te bereiden op hun eerste gesprek over dementie.

Leer de feiten

Eerst, leer de basis van dementie en Alzheimer. En aarzel niet om de huisarts van je geliefde te bellen als je verduidelijkende vragen hebt, zegt Kim Middleton, een verpleegkundige die 20 jaar werkte met dementiepatiënten en hun gezinnen. Als mantelzorgers niet volledig begrijpen hoe ze moeten interacteren met een persoon die dementie ervaart, is het moeilijk om de kids correct te coachen.

Capanna-Hodge en Buxani-Mirpuri benadrukken ook het belang van feitenverzameling. Je hoeft niet alle antwoorden te hebben, maar je moet in staat zijn om de diagnose en hoe het typisch voortschrijdt uit te leggen.

Verzamel kindvriendelijke bronnen

Boeken kunnen kinderen helpen begrijpen wat er met hun geliefde aan de hand is, zegt Middleton. Daarom toen de tijd gekomen was voor Melanie, een moeder in Tennessee, om met haar kids te praten over geheugenverlies van een grootouder, schakelde ze de hulp in van een lokale bibliotheekmedewerker.

Hier zijn een paar suggesties.

Beste boeken voor peuters en kleuters

• “Lovely Old Lion” door Julia Jarman (aanbevolen voor leeftijd 3-7)
• “Granny Can’t Remember Me” door Susan McCormack

Beste boeken voor kleuters en jonge basisschoolkinderen

• “Grandma and Me: A Kid’s Guide for Alzheimer’s and Dementia” door Beatrice Tauber Prior en Mary Ann Drummond (aanbevolen voor leeftijd 4-6)
• “Weeds in Nana’s Garden” door Kathryn Harrison
• “Harry Helps Grandpa Remember” door Karen Tyrrell (aanbevolen voor leeftijd 4-10)

Beste boeken voor tweens en ouder

• “Remembering for Both of Us” door Charlotte Wood
• “The Brilliant Fall of Gianna Z.” door Kate Messner
• “Remember This” door S.T. Underdahl

Kies een privétijd en -plaats

Het is het beste om dit potentieel ontzettende onderwerp aan te kaarten wanneer je kinderen de ruimte en tijd hebben om te verwerken. Buxani-Mirpuri benadrukt het belang van het omringen van het kind met alleen mensen die ze kennen en vertrouwen.

Zij en Capanna-Hodge zeggen dat het onnodig is om de geliefde die geheugenverlies of andere tekenen van dementie ervaart, te betrekken. Hun geheugenverlies in het zonnetje zetten voor de kids kan de gevoelens van verwarring, schaamte of nood van de senior verergeren, zegt Capanna-Hodge.

Tips voor het uitleggen van dementie aan kids

Hieronder bieden de experts en moeders die we spraken die deze situatie hebben genavigeerd, hun beste tips voor het praten met kinderen over dementie.

1. Wees direct en eerlijk

Middleton zegt dat het oké is om simpel te beginnen. Bijvoorbeeld, je kunt zeggen: “Oma's hersenen werken niet goed.” Daaruit leg je uit dat de geliefde anders kan handelen of praten door hun ziekte.

“Blijf bij de waarheid,” herinnert Buxani-Mirpuri. “Geef kinderen geen valse hoop.”

Toen Katie Pickard, moeder van drie in Indiana, voor het eerst met haar jonge kids praatte over de Alzheimer-diagnose van hun opa, had ze het meest moeite met uitleggen dat er geen remedie is. “Ze begrepen het niet — en waarschijnlijk nog steeds niet — begrijpen. Als ze ziek zijn, nemen ze medicijnen en voelen ze zich beter. Mijn vader neemt medicijnen, maar het is om te helpen met verschillende symptomen.”

2. Vertel de kids dat verwarrend gedrag niet hun schuld is

Een grootouder met dementie kan de naam van een kind vergeten, onbelangstelling tonen in gesprek, of abrupt luid of onrustig worden. Het is veelvoorkomend dat kids zich afvragen wat ze fout deden om deze reacties van iemand die ze liefhebben te activeren, zegt Middleton. Ze stelt voor om kids vaak te herinneren dat dementie-gerelateerd gedrag niet hun schuld is.

3. Schets eventuele veranderingen in familieroutines

Een dementie- of Alzheimer-diagnose kan grote veranderingen voor het gezinsrooster betekenen. Als je dit voorziet, vertel je kids. Het bespreken van nieuwe routines, zoals zondagbezoeken aan een langdurige verzorgingseinrichting of oma begeleiden naar regelmatige artsbezoeken, opent ook de deur om nieuwe activiteiten te bedenken die de persoon met dementie nog kan genieten.

4. Streef ernaar om informatie te delen die leeftijdsgeschikt is

In het algemeen hoeven jongere kinderen alleen te weten dat hun geliefde onwel is, zegt Buxani-Mirpuri. Beantwoord hun vragen, moedig ze aan om hun gevoelens te delen en laat ze weten dat de ziekte niet hun schuld is.

Oudere kinderen kunnen vaak differentiëren tussen lichamelijke en mentale ziekte. Dus voel je vrij om informatie over dementie te delen. Nieuwe manieren van communiceren met iemand met dementie voorstellen kan ook het vertrouwen van oudere kids en tweens vergroten, voegt ze toe.

5. Laat kids weten dat hun gevoelens geldig zijn

Dementie kan verwarrend, verdrietig en angstaanjagend zijn. Kinderen aanmoedigen hun emoties te verbaal maken helpt hen verwerken en helpt jou reageren op hun specifieke vragen en vreezen. Capanna-Hodge zegt dat haar top-tip als psychologe en moeder is om frequente, eerlijke gespreken te voeren waarin je de gevoelens van je kind valideert. Dat betekent actief luisteren en reflecteren wat je hoorde zonder oordeel.

Bijvoorbeeld, als een kind zegt dat ze bang zijn, vermijd ze te vertellen dat er niets te vrezen is. In plaats daarvan kun je reageren met: “Ik begrijp dat je bang bent. Het is eng als iemand die we liefhebben ons niet meer herkent.”

Voor Melanie is het rustig uiten van haar eigen verdriet of rouw een manier om haar kids aan te moedigen om de hunne te delen, vooral bij het getuigen van een geliefde's mentale of fysieke ziekte. “Kids moeten weten dat ze grote gevoelens mogen verwachten en dat die grote gevoelens oké zijn,” zegt ze.

7. Plan manieren om betrokken te blijven naarmate de dementie voortschrijdt

Middleton stelt voor om met de kids te brainstormen over activiteiten die ze nog met hun verouderende geliefde kunnen genieten.

Het is verleidelijk om afstand te nemen, maar er zijn manieren om kids betrokken te houden bij grootouders die ze niet herkennen, zegt Pickard. “Ze helpen zo goed,” voegt ze toe. “Ze helpen hem eten, brengen hem zijn drinken… Ze ruzieën wie hem mag duwen en in de auto vastklikken.”

Megan M., nu moeder van vier uit Elkhart, Indiana, herinnert zich hoe haar ouders omgingen met gesprekken toen haar grootmoeder dementie ervoer. Ze waardeert nog steeds hoe ze haar relatie met hem voedden. “Ze moedigden ons aan om elk moment te grijpen en vast te leggen dat [hij] zichzelf was,” zegt ze. Zolang hij de regels kon onthouden, speelde het gezin kaartspelletjes samen. Megan zegt dat hoewel het een oefening in geduld was, ze de momenten waardeert waarin hij met haar'engageerde.

Wat je moet weten voor lopende gesprekken

Omdat dementie een progressieve aandoening is, naarmate de mentale — en soms fysieke — gezondheid van je geliefde afneemt, zul je opnieuw en opnieuw inchecken met je kinderen, benadrukken Capanna-Hodge en Buxani-Mirpuri.

Pickards vader is ziek sinds 2015, en ze zegt dat er nog zoveel te verwerken is. Hoewel veel belangrijke gesprekken rond geheugenverlies draaien, zegt ze dat het belangrijk is om de impact van fysieke achteruitgang ook te erkennen.

Praten met je kids over dementie kan ongerust maken. Maar hoe meer je communiceert en ze voorbereidt, hoe meer ze zullen voelen dat hun eigen gedachten en vreezen gehoord worden.

Zoals Melanie het uitdrukt: “Laat ze weten dat hun grootouder ze misschien niet herkent, maar dat het niet is omdat ze niet belangrijk zijn.”