• Baby's
• Gezinsvorming
• Kinderen
• Algemeen ouderschap
• Pasgeborenen
• Tieners
• Peuters
• Zwangerschap

11 superleuke manieren om kinderen sociaal te houden (op veilige afstand)

Tijdens deze pandemie, wanneer we elkaar het meest nodig hebben, zijn we gedwongen in isolatie. Het noemen van ironie is een onderstelling. En hoewel dit hele sociale distantie ding onzeker onprettig is voor ons volwassenen (wie zou nu geen drankje met vrienden willen?), kan het voor kinderen nog meer angstaanjagend zijn, die misschien niet volledig begrijpen wat er aan de hand is maar weten dat er iets niet klopt.

"Sociale connectie helpt kinderen zich minder angstig te voelen," zegt Tovah Klein, kinderontwikkelingspsychologe en onderzoeker en directrice van het Barnard College Center for Toddler Development in Manhattan. "Connectie is ondersteunend; het is kalmerend. Vrienden bieden gezelschap, wat met name nodig is tijdens tijden van verandering of stress."

Volgens Klein helpt sociaal contact met vrienden en geliefden kinderen een uitlaatklep te bieden waar ze hun ervaringen kunnen delen, gegrondeerd voelen en begrijpen dat ze niet alleen zijn. "Kinderen hebben vrienden nodig om te klagen en te lachen met," zegt Klein. "Plus, mensen zien die ze kennen is onderdeel van het gewone dagelijks leven, wat een gevoel van normaliteit geeft in een heel niet-normale tijd."

Hoewel kinderen hun vaste woensdag speelafspraak nu niet kunnen hebben of met vrienden op het schoolplein touwspringen, kunnen ze nog steeds sociale interacties hebben (die niet allemaal een scherm bevatten). Of je nu ouder of verzorger bent, hier zijn 11 manieren om kinderen sociaal te houden terwijl iedereen op sociale afstand en veilig blijft.

1. Koop walkie-talkies

Eerlijk gezegd, terwijl ik dit tik, zitten mijn kinderen in de achtertuin te praten met de kinderen die direct achter ons wonen via walkie-talkies. Terwijl ze normaal in dezelfde tuin spelen, dachten we dat walkie-talkies iets leuks en nieuws voor ze zouden zijn. Blijkbaar is het dat! Van waar ik zit, lijkt er veel praat te zijn over een "zombie-apocalyps", maar ik kan bevestigen dat alle vier rennen, communiceren, spelen en net zo gelukkig lijken als wanneer ze samen zijn.

(Let op: Hoewel we niet meer in de 1800's zitten, overweeg ik om het idee te introduceren om ze via morsecode door flitsers in onze twee ramen die elkaar aanspreken te laten communiceren. Dat klinkt meer als een week drie quarantaine activiteit.)

2. Schrijf een brief

Vroeg in onze zelf-quarantaine, schreef mijn bijna 8-jarige dochter haar beste vriendin een brief, met hartjes en smileys, en een Polaroid van hen twee. Hoewel ze al een Google Hangout hadden gehad (meer daarover straks), wachtte mijn dochter ongeduldig op een terugbrief. Bewijs dat, zelfs in de digitale alles-tijd, oudmodisch briefschrijven altijd een beetje magisch is. (Ook, werkend aan schrijfvaardigheden tijdens communiceren met vrienden tijdens een pandemie = winst op alle fronten.)

3. Doe een Netflix Party

Kleineren kunnen misschien geen filmavondjes met hun vrienden hebben gegeven de huidige staat van de wereld, maar ze kunnen nog steeds samen een film kijken met Netflix Teleparty. Teleparty synchroniseert videoweergave en voegt groepschat toe aan Netflix, Disney, Hulu en HBO zodat mensen in een zijbalk kunnen chatten. Het is misschien niet zo goed als samen op de bank kikkelen, maar ze kunnen nog steeds hun gedachten delen over Milo Manheim's haar in "Zombies 2."

4. Probeer Google Hangouts Meet

Voor de meeste kinderen zal het zien van de mensen waarmee ze dagelijks interactie hebben - hun klasgenoten - een gevoel van normaliteit geven, zelfs als het niet in persoon is. "Mijn zoon's klas gaat elke dag op Google Hangouts Meet afspreken," zegt moeder van drie Krysten Mace uit Cranford, New Jersey. "Vandaag las hun leraar hen een boek voor en alle kinderen waren zo blij om elkaars stemmen te horen en hun vrienden hun huisdieren en speelgoed te laten zien."

5. Ga "samen" wandelen

Volledige openheid, dit is een plan dat mijn vrienden en ik voor onszelf hebben - "samen" wandelen en aan tegenoverliggende kanten van de straat lopen of zo ver mogelijk van elkaar af. Een andere optie die een vriend voorstelde was afspreken in een veld en minstens anderhalf meter afstand houden. Natuurlijk was dit vroeger onzin, maar dit zijn vreemde tijden. Probeer zo iets met oudere kinderen - die zichzelf kunnen controleren - zodat ze hun vrienden zien en weten dat ze oké zijn net als zij. (Let op: Ik zou dit met mijn oudste dochter proberen, maar zeker niet met mijn 5-jarige zoon, die nog niet genoeg zelfcontrole heeft om niet naar een vriend te rennen.)

6. Neem contact op met leraren

Zeker, er is gewoon e-mail en een aantal ouders-leraren communicatie-apps, maar iets leuks wat beide mijn kinderen gedaan hebben is een lief videobericht sturen naar hun leraren. Ze waren allebei volledig uit de kleding toen hun leraren bijna onmiddellijk reageerden. Een bericht! Aan hen! Van hun leraar!

7. Maak een video voor grootouders

Ze hebben ook leuke sketches en video's gestuurd naar hun grootouders, die natuurlijk veel meer ongefilturd (lees: weird) waren dan die naar hun leraren. In een video die naar ons teruggestuurd werd, deed hun opa de oude "lifttruc" van langzaam verdwijnen achter een toonbank. Enorme hit.

8. Verbinden met buren via trottoirkreet

Op veel van onze wandelingen vroeger in de pandemie, merkten we op dat veel kinderen regenbogen tekenden voor hun huizen. Om volkomen eerlijk te zijn, we hebben geen idee of dit opzettelijk was of niet, maar a) we kiezen ervoor om het te zien als een teken van wat er komt, en b) het leek anderen te inspireren om leuke boodschriften op hun opritten en trottoirs te schrijven voor wandelaars - en er zijn er heel veel! We kijken eigenlijk allemaal uit naar de nieuwe boodschappen die we op onze wandelingen zien en hebben zelf ook begonnen er te schrijven.

9. Huur een virtuele tutor of oppas

Vanwege de passen veel tutors, oppassen en nannies zich aan om hun vaardigheden en hulp online aan te bieden, met name aan ouders van peuters en schoolgaande kinderen. Hoewel de tutor, oppas of nanny niet fysiek bij het kind kan zijn, kan een echte pro nog steeds bijdragen aan de leerling en verrijking van je kind of ze virtueel betrekken in spel en plezier.

"Dit zijn harde tijden voor nannies en voor de families en kinderen die plotseling zonder hun 'dorp' zijn," zegt Christina Vlinder, carrièrenanny en trainingsconsulent bij Respectful Caregiving in de San Francisco Bay Area. "Ik vind het bemoedigend om te zien dat mensen creatieve digitale oplossingen bedenken."

Een virtuele tutor of oppas kan je kind via Zoom, FaceTime of elk ander conferentieplatform betrekken in het volgende:

• Je kind begeleiden in wiskunde, Engels, wetenschap en meer.
• Werken aan specifieke schoolopdrachten.
• Boeken lezen of verhalen schrijven met je kind en erover praten.
• Interactieve oefening of dansactiviteiten aanbieden.
• Werken met je kind aan kunst en knutselen.
• Spelen met je kind.

Vlinders overgebleven nannybaantje is naar FaceTime verhuisd voor nu. "Dit schoolgaande kind en ik doen elke dag twee uur FaceTime waar we bordspellen en kaartspellen spelen, Minecraft spelen, boeken samen lezen, en een beetje van zijn schoolwerk doen."

10. Volg online, interactieve kinderlessen

Via het Care.com Explore platform kun je je kinderen verbinden met honderden interactieve en verrijkende online lessen en activiteiten, waaronder muziek, dans, koken, kunst en meer. Care.com Explore biedt veel gratis en laag-prijs opties.

Twee van mijn kinderen probeerden iets soortgelijks - een kinderyogales via livestream gerund door een lokale studio Home Power Yoga in Cranford, New Jersey. In tegenstelling tot een YouTube-video, konnten alle kinderen hun mede-yogi's op het scherm zien en de leraar kon met iedereen thuis interacteren, ze bij naam noemen, commentaar geven op hun sterke houding, etc.

"Omdat we nu niet fysiek samen kunnen zijn," zegt studio-eigenaar Katie Tierney, gediplomeerd klinisch sociaal werker, "is livestream een goede manier om elkaar en onze kinderen te ondersteunen."

11. Open de ramen en zeg hallo

Mijn 5- en 2-jarigen zijn beroemd om iedereen en iedereen die binnen een 6-meter straal van ons huis is te begroeten - postbode, bezorgers, vuilnismannen. Maar nu, in plaats van alsof het een leuk gewoontje is, voelt het noodzakelijk en belangrijk. Onze kinderen kunnen misschien niet iedereen zien die ze willen nu, maar bekende gezichten in het echte leven lijken zeker troostrijk voor iedereen dezer dagen. Meer van dat nu, alstublieft - en hopelijk voor altijd.